5:82۞ لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ ٱلنَّاسِ عَدَٰوَةًۭ لِّلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ٱلْيَهُودَ وَٱلَّذِينَ أَشْرَكُوا۟ ۖ وَلَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُم مَّوَدَّةًۭ لِّلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ٱلَّذِينَ قَالُوٓا۟ إِنَّا نَصَٰرَىٰ ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّ مِنْهُمْ قِسِّيسِينَ وَرُهْبَانًۭا وَأَنَّهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُونَ
(නබියේ!) යුදෙව්වන්ද, සමානයන් තබා නමදින්නන්ද, විශ්වාසවන්තයින්ට මිනිසුන් සියල්ලන්ගෙන්ම දරුණු සතුරන් බවට සිටිනු නියත වශයෙන්ම ඔබ දකින්නෙහිය! කවුරුන් තමන්ව ක්රිස්තියානුවන් යයි පවසන්නෝද, ඔවුන් විශ්වාසවන්තයින්ට (ඔවුන්ට වඩා) ස්නේහවන්තභාවයෙන් ඉතාමත් සමීපස්තයන් බවට දකින්නෙහිය! මන්දයත් ඔවුන්ගෙන් (ඉගෙන ගත්) පඬිවරුන්ද, සන්යාසිවරුන්ද සිටින්නාහ. තවද ඔවුන් උඬගු වන්නේද නැත.
5:83وَإِذَا سَمِعُوا۟ مَآ أُنزِلَ إِلَى ٱلرَّسُولِ تَرَىٰٓ أَعْيُنَهُمْ تَفِيضُ مِنَ ٱلدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُوا۟ مِنَ ٱلْحَقِّ ۖ يَقُولُونَ رَبَّنَآ ءَامَنَّا فَٱكْتُبْنَا مَعَ ٱلشَّٰهِدِينَ
තවද (මෙවැන්නන්ගෙන් බොහොමයක් දෙනා අපගේ) දූතයා කෙරෙහි පහළ කරන ලද දැයට සවන් දුන්නහොත් සත්යය ඔවුන් වටහා ගන්නා හේතුවෙන් ඔවුන්ගේ ඇස්වලින් කඳුළු ගලනු දකින්නෙහිය. (තවද) “අපගේ දෙවියනේ! (මෙම ධර්මය) අපි විශ්වාස කළෙමු. එබැවින් (මෙම ධර්මය සත්යය යයි) සාක්ෂි දරන්නන් සමග අපවද ඔබ සටහන් කරනු මැනව!” යයි (ප්රාර්ථනා කරමින්) පවසන්නාහ.
5:84وَمَا لَنَا لَا نُؤْمِنُ بِٱللَّهِ وَمَا جَآءَنَا مِنَ ٱلْحَقِّ وَنَطْمَعُ أَن يُدْخِلَنَا رَبُّنَا مَعَ ٱلْقَوْمِ ٱلصَّٰلِحِينَ
“තවද අල්ලාහ්වද (ඔහු වෙතින්) අපට පැමිණි සත්යය (ධර්මය)ද අපි විශ්වාස නොකර සිටීමට අපට කුමන (තහනමක්ද? දැහැමි දැය කළ) හොඳ අය සමග අපවද, අපගේ දෙවියන් එක්කාසු කර තැබීමම අපි ආශා කරන්නෙමු” යයිද (පවසන්නාහ).
5:85فَأَثَٰبَهُمُ ٱللَّهُ بِمَا قَالُوا۟ جَنَّٰتٍۢ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَا ۚ وَذَٰلِكَ جَزَآءُ ٱلْمُحْسِنِينَ
ඔවුන් මෙසේ කීමේ හේතුවෙන් සදාකල් ජල දහරා ගලා බසිමින් ඇති ස්වර්ගයන් අල්ලාහ් ඔවුන්ට ඵලවිපාක වශයෙන් ලබා දෙනු ඇත. ඒවායෙහි ඔවුන් (සදහටම) රැෙඳන්නාහ. මෙයම දැහැමි ක්රියාවන් කරන්නන්ට අයත් ඵලවිපාක වන්නේය.
5:86وَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ وَكَذَّبُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَآ أُو۟لَٰٓئِكَ أَصْحَٰبُ ٱلْجَحِيمِ
කවුරුන් (අපගේ දූතයාව) ප්රතික්ෂේප කර, තම ආයාවන්ද බොරු කර හරින්නෝද, ඔවුන් නිරාවාසීන්ය!
5:87يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لَا تُحَرِّمُوا۟ طَيِّبَٰتِ مَآ أَحَلَّ ٱللَّهُ لَكُمْ وَلَا تَعْتَدُوٓا۟ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُحِبُّ ٱلْمُعْتَدِينَ
විශ්වාසවන්තයිනි! අල්ලාහ් ඔබට අනුමත කරනු ලැබ ඇති පරිශුද්ධ වූ දැය, ඔබ අනුමත නැති දැය බවට පත් කර නොගනු. තවද ඔබ සීමාව ඉක්මවාද නොයනු. නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් සීමාව ඉක්මවා යන්නන්ව ප්රිය කරන්නේ නැත.
5:88وَكُلُوا۟ مِمَّا رَزَقَكُمُ ٱللَّهُ حَلَٰلًۭا طَيِّبًۭا ۚ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ ٱلَّذِىٓ أَنتُم بِهِۦ مُؤْمِنُونَ
අල්ලාහ් ඔබට ලබා දුන් දැයෙන් (ඔබ ආහාරයට ගැනීමට) අනුමත කරනු ලැබ ඇති දැයද, හොඳ දැයද අනුභව කරනු. ඔබ කවුරුන්ව විශ්වාස කර ඇත්තේද එම අල්ලාහ්ටම බිය වනු.
5:89لَا يُؤَاخِذُكُمُ ٱللَّهُ بِٱللَّغْوِ فِىٓ أَيْمَٰنِكُمْ وَلَٰكِن يُؤَاخِذُكُم بِمَا عَقَّدتُّمُ ٱلْأَيْمَٰنَ ۖ فَكَفَّٰرَتُهُۥٓ إِطْعَامُ عَشَرَةِ مَسَٰكِينَ مِنْ أَوْسَطِ مَا تُطْعِمُونَ أَهْلِيكُمْ أَوْ كِسْوَتُهُمْ أَوْ تَحْرِيرُ رَقَبَةٍۢ ۖ فَمَن لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلَٰثَةِ أَيَّامٍۢ ۚ ذَٰلِكَ كَفَّٰرَةُ أَيْمَٰنِكُمْ إِذَا حَلَفْتُمْ ۚ وَٱحْفَظُوٓا۟ أَيْمَٰنَكُمْ ۚ كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ ٱللَّهُ لَكُمْ ءَايَٰتِهِۦ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ
ඔබගේ පුහු දිව්රුම් මගින් අල්ලාහ් ඔබව (වැරැද්දට) හසු කරන්නේ නැත. එහෙත් (යම් කිසිවක්) ස්ථීර කර හැරීමට ඔබ කරන දිව්රුම ගැන (එහි වැරැද්දක් කළහොත්) ඔබව හසු කර ගනු ඇත. (එහි වැරැද්දක් ඇති වුවහොත්) එයට වන්දි වශයෙන් ඔබ, ඔබගේ පවුලේ උදවියට දෙමින් සිටින ආහාර වේලකින් මධ්යස්ථ වර්ගයේ (ආහාර) වේල් දහයක් දුප්පතුන්ට ලබා දිය යුතුය. නැතහොත් (එසේම) ඔවුන්ට ඇඳුම් ලබා දිය යුතුය. නැතහොත් එක් වහලෙකු නිදහස් කර හැරිය යුතුය. (වන්දි වශයෙන් ලබා දිය යුතු මේවායෙන් කිසිවක්) කවුරුන් හෝ නොලදහොත් ඔහු දින තුනක් උපවාසයේ යෙදිය යුතුය. ඔබ දිව්රන විට, (ඔබගේ දිව්රුම ඉටු කිරීමට නොහැකි වුවහොත්) ඔබ කරන දිව්රුමට අයත් වන්දිය මෙයයි. එහෙත් ඔබ ඔබගේ දිව්රුම් (ඉතාමත් ප්රවේසමෙන් යුතුව කටයුතු කර) ආරක්ෂා කර ගනු. ඔබ අල්ලාහ්ට කෘතඥ වීම පිණිස, ඔහු තමන්ගේ ආයාවන් මෙසේ ඔබට විවරණය කරන්නේය.
5:90يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِنَّمَا ٱلْخَمْرُ وَٱلْمَيْسِرُ وَٱلْأَنصَابُ وَٱلْأَزْلَٰمُ رِجْسٌۭ مِّنْ عَمَلِ ٱلشَّيْطَٰنِ فَٱجْتَنِبُوهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ
විශ්වාසවන්තයිනි! නියත වශයෙන්ම මත්පැනද, සූදු කෙළියද, පිළිරූ ආරාධනයද, දුන්නෙන් විද නිවිති බැලීමද ෂෙයිතාන්ගේ පිළිකුල් සහගත වැඩ කටයුතු වළින් ඇති ඒවා වන්නේය. එබැවින් මේවායෙන් ඔබ ඈත් වනු. (එමගින්) ඔබ ජයග්රහණය කරනු ඇත.
5:91إِنَّمَا يُرِيدُ ٱلشَّيْطَٰنُ أَن يُوقِعَ بَيْنَكُمُ ٱلْعَدَٰوَةَ وَٱلْبَغْضَآءَ فِى ٱلْخَمْرِ وَٱلْمَيْسِرِ وَيَصُدَّكُمْ عَن ذِكْرِ ٱللَّهِ وَعَنِ ٱلصَّلَوٰةِ ۖ فَهَلْ أَنتُم مُّنتَهُونَ
මත්පැන් මගින්ද, සූදු කෙළිය මගින්ද, ඔබ අතරේ වෛරයද, ක්රෝධයද ඇති කිරීමටද, අල්ලාහ්ගේ මතකයෙන්ද, සලාතයෙන්ද, ඔබව වළක්වා හැරීමටම නියත වශයෙන්ම ෂෙයිතාන් කැමති වන්නේය. (එබැවින් ඒවායෙන්) ඔබ ඈත් වන්නෙහුද?
5:92وَأَطِيعُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُوا۟ ٱلرَّسُولَ وَٱحْذَرُوا۟ ۚ فَإِن تَوَلَّيْتُمْ فَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّمَا عَلَىٰ رَسُولِنَا ٱلْبَلَٰغُ ٱلْمُبِينُ
අල්ලාහ්ටම අවනත වනු. (අල්ලාහ්ගේ) දූතයාටද අවනත වනු. (ඔවුන්ට වෙනස්කම් නොකර) ප්රවේසමෙන් සිටිනු. (මෙය) ඔබ ප්රතික්ෂේප කර හැරියහොත් (අපගේ නියෝගයන් ඔබට) පැහැදිලිව ගෙනහැර දැක්වීම පමණක්ම අපගේ දූතයා කෙරෙහි අනිවායදැය වන්නේය යන්න නියත වශයෙන්ම ඔබ දැන ගනු.
5:93لَيْسَ عَلَى ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ جُنَاحٌۭ فِيمَا طَعِمُوٓا۟ إِذَا مَا ٱتَّقَوا۟ وَّءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ ثُمَّ ٱتَّقَوا۟ وَّءَامَنُوا۟ ثُمَّ ٱتَّقَوا۟ وَّأَحْسَنُوا۟ ۗ وَٱللَّهُ يُحِبُّ ٱلْمُحْسِنِينَ
විශ්වාසය තබා දැහැමි ක්රියාවන් කරන්නන් (තහනම් කරන ලද ආහාරවලින්) කිසිවක් (එය තහනම් කරනු ලැබීමට පෙර) අනුභව කර තිබුණේ නම්, (එය) ඔවුන් කෙරෙහි වරදක් නැත. ඔවුන් (තහනම් කරනු ලැබීමෙන් පසු ඒවායෙන්) ඈත් වී විශ්වාසය මතම ස්ථීර වශයෙන් සිටිමින්, දැහැමි ක්රියාවන්ද කරමින් (අනිත් පාපයන්ගෙන්ද) ඈත් වී විශ්වාසය ස්ථීර කර, (අල්ලාහ්ට) බිය වී (අන් අයට) යහපතක්ම කරමින් සිටියහොත් (ප්රමාණවත්ය. එබැවින් තහනම් කරන ලද දැය කළින් ආහාරයට ගැනීම ගැන වරදට හසු කරන්නේ නැත). අල්ලාහ් (මෙවැනි) හොඳ අයවම ප්රිය කරන්නේය.
5:94يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لَيَبْلُوَنَّكُمُ ٱللَّهُ بِشَىْءٍۢ مِّنَ ٱلصَّيْدِ تَنَالُهُۥٓ أَيْدِيكُمْ وَرِمَاحُكُمْ لِيَعْلَمَ ٱللَّهُ مَن يَخَافُهُۥ بِٱلْغَيْبِ ۚ فَمَنِ ٱعْتَدَىٰ بَعْدَ ذَٰلِكَ فَلَهُۥ عَذَابٌ أَلِيمٌۭ
විශ්වාසවන්තයිනි! ඔබ ඉහ්රාම් හැඳ සිටින අවස්ථාවේදී) ඔබගේ අත්ද, ඔබගේ ඊතලද, (පහසුවෙන්) ලබා ගත හැකි යම්කිසි දඬයම් වස්තුවක් මගින්ද නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් ඔබව පරීක්ෂා කරනු ඇත. රහසින්ද අල්ලාහ්ට බිය වන අය කවුදැයි යන්න ඔහු දැනුම් (දීම) සඳහාම (මෙසේ කරන්නේය). මින් පසුව කවුරුන් හෝ (අල්ලාහ්ගේ නියෝගය) කඩ කළහොත් ඔහුට වේදනා ගෙනදෙන දඬුවම් ඇත.
5:95يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لَا تَقْتُلُوا۟ ٱلصَّيْدَ وَأَنتُمْ حُرُمٌۭ ۚ وَمَن قَتَلَهُۥ مِنكُم مُّتَعَمِّدًۭا فَجَزَآءٌۭ مِّثْلُ مَا قَتَلَ مِنَ ٱلنَّعَمِ يَحْكُمُ بِهِۦ ذَوَا عَدْلٍۢ مِّنكُمْ هَدْيًۢا بَٰلِغَ ٱلْكَعْبَةِ أَوْ كَفَّٰرَةٌۭ طَعَامُ مَسَٰكِينَ أَوْ عَدْلُ ذَٰلِكَ صِيَامًۭا لِّيَذُوقَ وَبَالَ أَمْرِهِۦ ۗ عَفَا ٱللَّهُ عَمَّا سَلَفَ ۚ وَمَنْ عَادَ فَيَنتَقِمُ ٱللَّهُ مِنْهُ ۗ وَٱللَّهُ عَزِيزٌۭ ذُو ٱنتِقَامٍ
විශ්වාසවන්තයිනි! ඔබ ඉහ්රාම් හැඳ සිටින අවස්ථවේදී දඩයම් සතූන් නොමරනු. ඔබගෙන් කවුරුන් හෝ එය (වැරදීමකින් මිස), මැරීමේ චේතනාවෙන්ම මැරුවහොත් එළු, බැටළු, ගව, ඔටුවන් වැනි සතුන් ආදියෙන් එයට සමාන වන දැයක් වන්දි වශයෙන් දිය යුතුය. ඔබගෙන් දැහැමි කෙනෙකු එයට සමාන යයි තීන්දුවක් (දෙන දැයක් වන්දි වශයෙන්) දිය යුතුය. (මෙය) පඬුරක් වශයෙන් කඃබාවට යැවිය යුතුය. නැතහොත් (එහි වටිනාකමට) දුප්පතුන්ට ආහාර ලබා දීම මගින් වන්දි ගෙවිය යුතුය. (වන්දි ගෙවීමට වස්තුව නොමැති අය) තමන් කළ ක්රියාවෙහි ඵලවිපාක විඳීම සඳහා (ගණනයෙන්) එයට සමාන වන (දින ගණනක්) උපවාසයේ යෙදිය යුතුය. (මෙයට) පෙර සිදු වූ දැය අල්ලාහ් ක්ෂමා කර හැරියේය. (මෙවැනි වැරදි කිරීමට) කවුරුන් හෝ (පසුවද) නැවතත් ඉදිරිපත් වුවහොත් අල්ලාහ් ඔහුගෙන් එවැනි දැයක් (දඬුවමට) වන්දි වශයෙන් අත්කර ගනු ඇත. අල්ලාහ් (සියල්ලටම) බලසම්පන්න වන අතර දඬුවම් කරන්නෙකු වශයෙන්ද සිටින්නේය.
5:96أُحِلَّ لَكُمْ صَيْدُ ٱلْبَحْرِ وَطَعَامُهُۥ مَتَٰعًۭا لَّكُمْ وَلِلسَّيَّارَةِ ۖ وَحُرِّمَ عَلَيْكُمْ صَيْدُ ٱلْبَرِّ مَا دُمْتُمْ حُرُمًۭا ۗ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ ٱلَّذِىٓ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ
(විශ්වාසවන්තයිනි!) ජලයෙහි දඬයම් කිරීමද, ඒවා ආහාර වශයෙන් ගැනීමද, (ඉහ්රාම් හැඳ සිටින) ඔබටද, (අනිත්) වන්ඳනාකරුවන්ටද, ප්රයෝජනයක් අත් කර දීමේ අදහසින් අනුමත කරනු ලැබ ඇත්තේය. එහෙත් ඔබ ඉහ්රාම් හැඳ සිටින තුරු (ජල තටාකයක මිස) ගොඩ බිමදී දඬයම් කිරීම ඔබට තහනම් කරනු ලැබ ඇත්තේය. එබැවින් අල්ලාහ්ට බිය වී (කටයුතු) කරනු. ඔහු වෙතම ඔබ ඒකරාශී කරනු ලබන්නෙහුය.
5:97۞ جَعَلَ ٱللَّهُ ٱلْكَعْبَةَ ٱلْبَيْتَ ٱلْحَرَامَ قِيَٰمًۭا لِّلنَّاسِ وَٱلشَّهْرَ ٱلْحَرَامَ وَٱلْهَدْىَ وَٱلْقَلَٰٓئِدَ ۚ ذَٰلِكَ لِتَعْلَمُوٓا۟ أَنَّ ٱللَّهَ يَعْلَمُ مَا فِى ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِى ٱلْأَرْضِ وَأَنَّ ٱللَّهَ بِكُلِّ شَىْءٍ عَلِيمٌ
පරිශුද්ධ වූ නිවස වන කඃබාව මිනිසුන්ට, අල්ලාහ් ආරක්ෂාව ලබා දිය හැකි ස්ථානයක් බවට පත් කර ඇත්තේය. (එසේම දුල් කඅදා, දුල් හජ්, මුහර්රම්, රජබ් ආදී මෙම මාස හතර) පරිශුද්ධ වූ මාසයන්ද, කුර්බානිද, (අල්ලාහ්ගේ පඬුර වශයෙන් යන්න) සළකුණු කරන ලද ගමේ සතුන්ද, (ආරක්ෂාව දෙනු ලැබූ දැය බවට පත් කර ඇත්තේය). අහස්හිද, භූමියෙහිද ඇති සියල්ලම නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් හොඳින් දන්නේය යන්න ඔබ දැන ගැනීම සඳහාම (මෙසේ කර ඇත්තේය). නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් සියල්ල හොඳින් දැන ගන්නේය.
5:98ٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّ ٱللَّهَ شَدِيدُ ٱلْعِقَابِ وَأَنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ
නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් දඬුවම් දීමෙහි දරුණු කෙනෙකු වශයෙන් සිටින අතර නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් වැරදිවලට සමාව දී කරුණාව දක්වන්නෙකු වශයෙන්ම සිටින්නේය යන්න ඔබ ස්ථීර වශයෙන් දැන ගනු.
5:99مَّا عَلَى ٱلرَّسُولِ إِلَّا ٱلْبَلَٰغُ ۗ وَٱللَّهُ يَعْلَمُ مَا تُبْدُونَ وَمَا تَكْتُمُونَ
(අපගේ) දූතයාගේ යුතුකම (අපගේ දූත මෙහෙවර) ගෙනහැර දැක්වීම මිස, (එසේ කටයුතු කරන මෙන් ඔබට බල කිරීමක්) නොව. ඔබ එළිදරව් කරන දැයද, ඔබ සඟවාගෙන ඇති දැයද, අල්ලාහ් හොඳින් දන්නේය.
5:100قُل لَّا يَسْتَوِى ٱلْخَبِيثُ وَٱلطَّيِّبُ وَلَوْ أَعْجَبَكَ كَثْرَةُ ٱلْخَبِيثِ ۚ فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ يَٰٓأُو۟لِى ٱلْأَلْبَٰبِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ
(නබියේ! සෑම තැනම) නපුරු දැයම වැඩි වී තිබීම ඔබව පුදුමයට පත් කළා වුවද, ඔබ මෙසේ කියනු: “හොඳද, නරකද සම වන්නේ නැත. එබැවින් බුද්ධිමතුනි! අල්ලාහ්ට බිය වී (නපුරු දැයෙන් ඈත්) වනු. (එමගින්) ඔබ ජයග්රහණය කරන්නෙහුය”.
5:101يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لَا تَسْـَٔلُوا۟ عَنْ أَشْيَآءَ إِن تُبْدَ لَكُمْ تَسُؤْكُمْ وَإِن تَسْـَٔلُوا۟ عَنْهَا حِينَ يُنَزَّلُ ٱلْقُرْءَانُ تُبْدَ لَكُمْ عَفَا ٱللَّهُ عَنْهَا ۗ وَٱللَّهُ غَفُورٌ حَلِيمٌۭ
විශ්වාසවන්තයිනි! (අවශ්යතාවයකට මිස, නබිවරයාගෙන්) සෑම කාරණාවක් ගැනම (හාර හාරා) විමසමින් නොසිටිනු. (මන්දයත් ඒවා) ඔබට දැනුම් දුන්නහොත් (එය) ඔබට කණගාටුවක් ඇති කළ හැකිය. එයින්ද මෙම කුර්ආනය පහළ කරන අවසථාවේදී, එවැනි කාරණාවන් ගැන ඔබ විමසමින් සිටියහොත්, ඒවා ඔබට දැනුම් දෙනු ලබනු ඇත. (එමගින් ඔබව අමාරුකමකට ඇතුළු කරනු ලබන්නට ඉඩ ඇත. එහෙත් ඒ සමගම) ඒ ගැන අල්ලාහ් සමාව දෙන්නෙකු වශයෙන් හා ඉතාමත් ඉවසිලිවන්තයෙකු වශයෙන් සිටින්නේය.
5:102قَدْ سَأَلَهَا قَوْمٌۭ مِّن قَبْلِكُمْ ثُمَّ أَصْبَحُوا۟ بِهَا كَٰفِرِينَ
ඔබට පෙර විසූ ජනතාවද, (ඔවුන්ගේ නබිවරයාගෙන් මෙවැනි ප්රශ්නයන්) මේ ආකාරයටම විමසමින් සිටියහ. (ඒවා ඔවුන්ට දැනුම් දෙනු ලැබීමෙන්) පසු, ඔවුන් ඒවා ප්රතික්ෂේප කරන්නන් බවට පත් වූහ.
5:103مَا جَعَلَ ٱللَّهُ مِنۢ بَحِيرَةٍۢ وَلَا سَآئِبَةٍۢ وَلَا وَصِيلَةٍۢ وَلَا حَامٍۢ ۙ وَلَٰكِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ يَفْتَرُونَ عَلَى ٱللَّهِ ٱلْكَذِبَ ۖ وَأَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُونَ
බහිරා, සායිබා, වසීලා, හාම් (ආදී) මේ සියල්ල අල්ලාහ් ඇති කළ දැය නොව. එහෙත් ප්රතික්ෂේප කරන්නන්ම (ඒවා අල්ලාහ් විසින් ඇති කළ දැය යයි) අල්ලාහ් මත බොරුවට මනක්කල්පිත කරන්නාහ. ඔවුන්ගෙන් බොහොමයක් නොදැනුවත් අය වශයෙන්ම සිටින්නාහ.
5:104وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْا۟ إِلَىٰ مَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ وَإِلَى ٱلرَّسُولِ قَالُوا۟ حَسْبُنَا مَا وَجَدْنَا عَلَيْهِ ءَابَآءَنَآ ۚ أَوَلَوْ كَانَ ءَابَآؤُهُمْ لَا يَعْلَمُونَ شَيْـًۭٔا وَلَا يَهْتَدُونَ
“අල්ලාහ් පහළ කරන ලද දැය (ධර්මය) දෙසටද, (ඔහුගේ) දුතයා දෙසටද, පැමිණෙනු” යයි කියනු ලැබුවහොත් “අපගේ මුතුන් මිත්තන් කුමක් මත සිටියෝදැයි අපි දුටුවෙමුද, එයම (අපි අනුගමනය කිරීම) අපට ප්රමාණවත්ය” යයි පවසන්නාහ. ඔවුන්ගේ මුතුන් මිත්තන් කිසිවක් නොදැනගෙන ඍජු මාර්ගයෙහි නොමැතිව සිටියත් වුවද, (ඔවුන් තම මුතුන් මිත්තන්ව අනුගමනය කරන්නේ)?
5:105يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ عَلَيْكُمْ أَنفُسَكُمْ ۖ لَا يَضُرُّكُم مَّن ضَلَّ إِذَا ٱهْتَدَيْتُمْ ۚ إِلَى ٱللَّهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيعًۭا فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ
විශ්වාසවන්තයිනි! ඔබ (වැරදි මාර්ගයක නොයන්නට) ඔබව ආරක්ෂා කර ගනු. ඔබ ඍජු මාර්ගයෙහි ගියහොත්, මාර්ගය වැරද ගිය කිසිවෙකුගේ නපුරක් ඔබට බලපාන්නේ නැත. ඔබ සියල්ල අල්ලාහ් වෙතම යා යුතුව ඇත්තේය. ඔබ (මෙහිදී) කරමින් සිටින දැය ගැන (ඒ අවස්ථාවේදී) ඔහු ඔබට දැනුම් දෙනු ඇත.
5:106يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ شَهَٰدَةُ بَيْنِكُمْ إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمُ ٱلْمَوْتُ حِينَ ٱلْوَصِيَّةِ ٱثْنَانِ ذَوَا عَدْلٍۢ مِّنكُمْ أَوْ ءَاخَرَانِ مِنْ غَيْرِكُمْ إِنْ أَنتُمْ ضَرَبْتُمْ فِى ٱلْأَرْضِ فَأَصَٰبَتْكُم مُّصِيبَةُ ٱلْمَوْتِ ۚ تَحْبِسُونَهُمَا مِنۢ بَعْدِ ٱلصَّلَوٰةِ فَيُقْسِمَانِ بِٱللَّهِ إِنِ ٱرْتَبْتُمْ لَا نَشْتَرِى بِهِۦ ثَمَنًۭا وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبَىٰ ۙ وَلَا نَكْتُمُ شَهَٰدَةَ ٱللَّهِ إِنَّآ إِذًۭا لَّمِنَ ٱلْءَاثِمِينَ
විශ්වාසවන්තයිනි! ඔබගෙන් කිසිවෙකුටත් මරණය ළඟා වී, (ඔහු මරණ ශාසණය වන අන්තිම කැමැත්ත පැවසීමට අදහස් කළහොත්) ඔහු අන්තිම කැමැත්ත පවසන අවස්ථාවේදී ඔබගෙන් නීතිගරුක (දැහැමි) කෙනෙකු ඔබ අතරේ සාක්ෂි වශයෙන් සිටිය යුතුය. නැතහොත් ඔබ භූමියෙහි සංචාරය කරමින් සිටින අවස්ථාවේදී ඔබගෙන් කෙනෙකුට මරණය ළඟා වුවහොත් (ඒ අවස්ථාවේදී අන්තිම කැමැත්තට සාක්ෂි වශයෙන් මුස්ලිම් කෙනෙකු නොලදහොත්) ඔබ නොවන වෙනත් දෙදෙනෙකු (සාක්ෂි වශයෙන්) සිටිය යුතුය. (මෙම සාක්ෂීන් පවසන කාරණාවෙහි) ඔබට සැකයක් මතු වුවහොත් ඒ දෙදෙනාවම (අසර්) සලාතයෙන් පසු නවතා තබා ගනු. ඒ දෙදෙනාම “අපි පවසන දැය (සාක්ෂිය) මිලට විකුණා කිසිවක් ඒ වෙනුවෙන් අත් කර නොගන්නෙමු. ඔවුන් අපගේ ඥාතින් වුවද කම් නැත, අපි අල්ලාහ් වෙනුවෙන් සාක්ෂි දැරීමෙහි කිසිවක් සැඟවූවේ නැත. එසේ කළේ නම්, නියත වශයෙන්ම අපි පාපතරයන් බවට පත් වන්නෙමු” යයි අල්ලාහ් මත දිව්රා පැවසිය යුතුය.
5:107فَإِنْ عُثِرَ عَلَىٰٓ أَنَّهُمَا ٱسْتَحَقَّآ إِثْمًۭا فَـَٔاخَرَانِ يَقُومَانِ مَقَامَهُمَا مِنَ ٱلَّذِينَ ٱسْتَحَقَّ عَلَيْهِمُ ٱلْأَوْلَيَٰنِ فَيُقْسِمَانِ بِٱللَّهِ لَشَهَٰدَتُنَآ أَحَقُّ مِن شَهَٰدَتِهِمَا وَمَا ٱعْتَدَيْنَآ إِنَّآ إِذًۭا لَّمِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ
(මෙසේ ඔවුන් දිව්රීමෙන්ද) ඔවුන් (බොරුවම පවසා) පාපයටම ඇතුළු වූහ යයි නියත වශයෙන්ම එළිදරව් වුවහොත් (මෙම බොරු සාක්ෂියෙන්) පාඩුව සිදු වූ අයගේ පැත්තෙන් වෙනත් දෙදෙනෙකු (දිව්රූ) ඔවුන්ගේ ස්ථානයෙහි සිටිමින් “ඔවුන්ගේ සාක්ෂියට වඩා අපගේ සාක්ෂියම සත්යය (යයි ස්ථීර කරන්නෙමු). අපි වැරදිව කිසිවක් පැවසුවේ නැත. එසේ පැවසුවහොත් නියත වශයෙන්ම අපි අපරාධකරුවන් බවට පත් වන්නෙමු” යයි ඒ දෙදෙනාම අල්ලාහ් මත දිව්රා පැවසිය යුතුය.
5:108ذَٰلِكَ أَدْنَىٰٓ أَن يَأْتُوا۟ بِٱلشَّهَٰدَةِ عَلَىٰ وَجْهِهَآ أَوْ يَخَافُوٓا۟ أَن تُرَدَّ أَيْمَٰنٌۢ بَعْدَ أَيْمَٰنِهِمْ ۗ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَٱسْمَعُوا۟ ۗ وَٱللَّهُ لَا يَهْدِى ٱلْقَوْمَ ٱلْفَٰسِقِينَ
ඇත්ත ඇති සැටියෙන් ඔවුන් සාක්ෂි දෙන ලෙසට සැලැස්වීමට මෙය ඉතාමත් හොඳ මාර්ගයකි. නැතහොත් ඔවුන් (බොරු) දිව්රුම් කළද, අනිත් අයගේ දිව්රුම එය වළක්වා හරිනු ඇත යයි ඔවුන් බිය වීමටද, (මෙය ඉතාමත් අගනා මාර්ගයකි). එබැවින් ඔබ අල්ලාහ්ට බිය වනු. (ඔහුගේ නියෝගයන්ටම) ඔබ සවන් දෙනු. පාපයන් කරන ජනතාව අල්ලාහ් ඍජු මාර්ගයෙහි ඇතුළු නොකරන්නේය.
5:109۞ يَوْمَ يَجْمَعُ ٱللَّهُ ٱلرُّسُلَ فَيَقُولُ مَاذَآ أُجِبْتُمْ ۖ قَالُوا۟ لَا عِلْمَ لَنَآ ۖ إِنَّكَ أَنتَ عَلَّٰمُ ٱلْغُيُوبِ
(නබියේ!) එක් දිනකදී අල්ලාහ් (තමන්ගේ) දූතයින්ව ඒකරාශී කර, “(ඔබ මගේ දූත මෙහෙවර ජනතාව වෙත ගෙනහැර දැක්වූ අවස්ථාවේදී) ඔවුන් ඔබට කුමන පිළිතුරක් නම් දුන්නෙහුද?”යි විමසනු ඇත. එයට ඔවුන් “(අපි ජීවතුන් අතර සිටින තුරු ඔවුන්ගේ පිටස්තර හැඩයම දැන සිටියෙමු. ඊට වෙනස්ව ඇති දැය හෝ අපි මරණයට පත් වූවායින් පසුව, ඔවුන් කළ දැය හෝ) අපි නොදන්නෙමු. නියත වශයෙන්ම ඔබම සැඟවුනු සියල්ල හොඳින් දන්නෙකු” යයි පවසන්නාහ.
5:110إِذْ قَالَ ٱللَّهُ يَٰعِيسَى ٱبْنَ مَرْيَمَ ٱذْكُرْ نِعْمَتِى عَلَيْكَ وَعَلَىٰ وَٰلِدَتِكَ إِذْ أَيَّدتُّكَ بِرُوحِ ٱلْقُدُسِ تُكَلِّمُ ٱلنَّاسَ فِى ٱلْمَهْدِ وَكَهْلًۭا ۖ وَإِذْ عَلَّمْتُكَ ٱلْكِتَٰبَ وَٱلْحِكْمَةَ وَٱلتَّوْرَىٰةَ وَٱلْإِنجِيلَ ۖ وَإِذْ تَخْلُقُ مِنَ ٱلطِّينِ كَهَيْـَٔةِ ٱلطَّيْرِ بِإِذْنِى فَتَنفُخُ فِيهَا فَتَكُونُ طَيْرًۢا بِإِذْنِى ۖ وَتُبْرِئُ ٱلْأَكْمَهَ وَٱلْأَبْرَصَ بِإِذْنِى ۖ وَإِذْ تُخْرِجُ ٱلْمَوْتَىٰ بِإِذْنِى ۖ وَإِذْ كَفَفْتُ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ عَنكَ إِذْ جِئْتَهُم بِٱلْبَيِّنَٰتِ فَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِنْهُمْ إِنْ هَٰذَآ إِلَّا سِحْرٌۭ مُّبِينٌۭ
පසුව අල්ලාහ් (ඊසාට) මෙසේ පවසන්නේය: “ඕ මර්යම්ගේ පුත් ඊසා! ඔබ කෙරෙහිද ඔබ මව කෙරෙහිද (මා ලබා දී) ඇති මගේ වරප්රසාදයන් ඔබ මතක් කර බලනු. පරිශුද්ධ ආත්මය මගින් ඔබට උදව් කර, (ඔබ මවගේ පරිශුද්ධභාවය ගැන) ඔබ තොටිල්ලේ සිටින ළදරුවෙකු වශයෙන් සිටි අවස්ථාවේදීද, (ඔබගේ දර්ශණය ගැන) තරුණ වියේදීද, ඔබව මිනිසුන් ඉදිරියේ කතා කිරීමට සැලැස්වීම ගැනද (සිතා බලනු). ධර්මයද, ඥානයද, තව්රාතයද, ඉන්ජීලයද මා ඔබට ඉගැන්වීමද (සිතා බලනු). තවද ඔබ මගේ නියෝගයට අනුව මැටියෙන් පක්ෂියෙකුගේ හැඩයට අඹා, එහි ඔබ පිම්ඹ අවස්ථාවේදී එය මගේ අණ මගින් පක්ෂියෙකු බවට පත් වීමද, උත්පත්තියෙන් අන්ධයින්වද, ලාදුරු (කුෂ්ට) රෝගීන්වද, මගේ පිහිටෙන් ඔබ සුව කිරීම ගැනද (සිතා බලනු). ඔබ මගේ දයාවෙන් මරණයට පත් වූවන්ව (ගල් ගුහාවෙන් පණ ලැබී) පිටත්ව යාමට සැලැස්වීම ගැනද (සිතා බලනු). තවද ඉස්රායීල පරම්පරාවේ දරුවන් වෙත ඔබ පැහැදිලි සාධකයන් ගෙන ආ අවස්ථාවේදී ඔවුන්ගෙන් වූ ප්රතික්ෂේප කළ අය “ නියත වශයෙන්ම මෙය පැහැදිලි සූනියමක් මිස, වෙන කිසිවක් නැත” යයි පැවසූ (අතර ඔබට හානියක් කිරීමට උත්සාහ කළ) අවස්ථාවේදී, ඔවුන්ගේ (විපත් වලින්) මා ඔබව බේරා ගැනීම ගැනද සිතා බලනු.
5:111وَإِذْ أَوْحَيْتُ إِلَى ٱلْحَوَارِيِّۦنَ أَنْ ءَامِنُوا۟ بِى وَبِرَسُولِى قَالُوٓا۟ ءَامَنَّا وَٱشْهَدْ بِأَنَّنَا مُسْلِمُونَ
“තවද මාවද, මගේ දූතයාවද (ඔබවද), විශ්වාස කරන මෙන් (හවාරීහූන් වන ඔබගේ) ගෝලයින්ට මා දැනුම් දුන් අවස්ථාවේදී ඔවුන් “(ඒ අන්දමටම) අපි විශ්වාස කළෙමු. නියත වශයෙන්ම අපි (ඔබට සම්පූර්ණයෙන්ම අවනත වී සිටින) මුස්ලීම්වරුන් බවට ඔබම සාක්ෂී වශයෙන් සිටිනු මැනව!” යයි පැවසීමද, සිතා බලනු” (යයිද එදින පවසනු ඇත).
5:112إِذْ قَالَ ٱلْحَوَارِيُّونَ يَٰعِيسَى ٱبْنَ مَرْيَمَ هَلْ يَسْتَطِيعُ رَبُّكَ أَن يُنَزِّلَ عَلَيْنَا مَآئِدَةًۭ مِّنَ ٱلسَّمَآءِ ۖ قَالَ ٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ
(තවද නබියේ! ඔබ ඔවුන්ට මෙසේ මතක් කර දෙනු): එම ගෝලයින් (ඊසාට) “ඕ මර්යම්ගේ පුත් ඊසා! ඔබගේ දෙවියන් අහසින් අප වෙනුවෙන් “(ආහාර ද්රව්යන්ගෙන් පිරි) එක් බන්දේසියක් පහළ කරන්නට හැකිද?”යි විමසීමට, (ඊසා ඔවුන්ට “ඇත්තෙන්ම) ඔබ විශ්වාසය තැබූවන් වශයෙන් සිටින්නෙහු නම්, (මෙවැනි ප්රශ්න විමසීම ගැන) අල්ලාහ්ට ඔබ බිය වනු” යයි පැවසුවේය.
5:113قَالُوا۟ نُرِيدُ أَن نَّأْكُلَ مِنْهَا وَتَطْمَئِنَّ قُلُوبُنَا وَنَعْلَمَ أَن قَدْ صَدَقْتَنَا وَنَكُونَ عَلَيْهَا مِنَ ٱلشَّٰهِدِينَ
එයට ඔවුන් “එයින් අපි අනුභව කර, අපගේ හෘදයන් තෘප්තියට පත් වීමටද, තවද ඔබ (ඔබගේ දූත මෙහෙවර ගැන) ඇත්තෙන්ම අප වෙත සත්යය පැවසුවෙහිය යයි අපි දැනගෙන, එයට අපි සාක්ෂි දැරීමටම කැමති වන්නෙමු” යයි පැවසූහ.
5:114قَالَ عِيسَى ٱبْنُ مَرْيَمَ ٱللَّهُمَّ رَبَّنَآ أَنزِلْ عَلَيْنَا مَآئِدَةًۭ مِّنَ ٱلسَّمَآءِ تَكُونُ لَنَا عِيدًۭا لِّأَوَّلِنَا وَءَاخِرِنَا وَءَايَةًۭ مِّنكَ ۖ وَٱرْزُقْنَا وَأَنتَ خَيْرُ ٱلرَّٰزِقِينَ
එයට මර්යම්ගේ පුත් ඊසා “අපගේ දෙවියනේ! අහසින් එක් බන්දේසියක් ඔබ අපට පහළ කරනු මැනව! අපටද, අප ඉදිරියේ සිටින අයටද, අපගෙන් පසු පැමිණෙන්නන්ටද (මෙදින) එක් අළුත් අවුරුදු දිනයක් බවටද, ඔබගේ (බලමහිමයට) එක් සාධකයක් බවටද තිඛෙණු ඇත. එබැවින් (එසේම) අපටද ආහාර ලබා දෙනු මැනව! ඔබ නම් ආහාර ලබා දීමෙහි ඉතාමත් ශ්රේෂ්ඨය” යයි (ප්රාර්ථනා කර) කීවේය.
5:115قَالَ ٱللَّهُ إِنِّى مُنَزِّلُهَا عَلَيْكُمْ ۖ فَمَن يَكْفُرْ بَعْدُ مِنكُمْ فَإِنِّىٓ أُعَذِّبُهُۥ عَذَابًۭا لَّآ أُعَذِّبُهُۥٓ أَحَدًۭا مِّنَ ٱلْعَٰلَمِينَ
(එයට) අල්ලාහ් “නියත වශයෙන්ම මා (ඔබ ඉල්ලු පරිදි) එය ඔබට පහළ කරන්නෙමු. (එහෙත්) මින් පසුව ඔබගෙන් කවුරුන් හෝ (මගේ නියෝග) ප්රතික්ෂේප කළහොත් ඔහුව මෙලොවදී කිසිවෙකුටත් කර නොතිබුණු තරම් දරුණු දඬුවමක් මගින් නියත වශයෙන්ම මා දඬුවම් කරමි” යයි පැවසුවේය.
5:116وَإِذْ قَالَ ٱللَّهُ يَٰعِيسَى ٱبْنَ مَرْيَمَ ءَأَنتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ ٱتَّخِذُونِى وَأُمِّىَ إِلَٰهَيْنِ مِن دُونِ ٱللَّهِ ۖ قَالَ سُبْحَٰنَكَ مَا يَكُونُ لِىٓ أَنْ أَقُولَ مَا لَيْسَ لِى بِحَقٍّ ۚ إِن كُنتُ قُلْتُهُۥ فَقَدْ عَلِمْتَهُۥ ۚ تَعْلَمُ مَا فِى نَفْسِى وَلَآ أَعْلَمُ مَا فِى نَفْسِكَ ۚ إِنَّكَ أَنتَ عَلَّٰمُ ٱلْغُيُوبِ
තවද අල්ලාහ් (විනිශ්චය දිනදී ඊසාට) “ඕ මර්යම්ගේ පුත් ඊසා! “අල්ලාහ් හැර, මාවද මගේ මවවද දෙවිවරුන් දෙදෙනෙකු වශයෙන් ඇර ගනු” යයි මිනිසුන්ට ඔබ පැවසුවෙහිද?”යි විමසනු ඇත. (එයට) ඔහු මෙසේ පවසන්නේය: “ඔබ ඉතාමත් පරිශුද්ධවන්තයෙකි. මා හට පොඩියක් හෝ සුදුසු නැති දැයක් මා කිසිවිටෙකත් පැවසුවේ නැත. එසේ මා පැවසුවේ නම් නියත වශයෙන්ම ඔබ දන්නෙහිය! මගේ සිතෙහි ඇති දැය ඔබ හොඳින් දන්නෙහිය! ඔබේ සිතෙහි ඇති දැය මා නොදන්නෙමි! නියත වශයෙන්ම ඔබමය ගුප්ත දැය සියල්ල හොඳින් දන්නෙකු වන්නේ!”
5:117مَا قُلْتُ لَهُمْ إِلَّا مَآ أَمَرْتَنِى بِهِۦٓ أَنِ ٱعْبُدُوا۟ ٱللَّهَ رَبِّى وَرَبَّكُمْ ۚ وَكُنتُ عَلَيْهِمْ شَهِيدًۭا مَّا دُمْتُ فِيهِمْ ۖ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِى كُنتَ أَنتَ ٱلرَّقِيبَ عَلَيْهِمْ ۚ وَأَنتَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ شَهِيدٌ
“(තවද) ඔබ මා හට අණ කළ අන්දමටම මා (ඔවුන්ට) “ඔබ, මටද ඔබටද දෙවියන් වන අල්ලාහ්වම නමදිනු” යයි පැවසුවා මිස, මා වෙන කිසිවක් (කිසි විටෙකත්) පැවසුවේ නැත. මා ඔවුන් සමග සිටින තාක් කල් ඔවුන්ගේ වැඩ කටයුතු බලා සිටියෙමි. ඔබ මාව අත්පත් කළ පසු, ඔබම ඔවුන්ව අවධානය කරන්නෙකු වශයෙන් සිටි අතර සියල්ලට ඔබම සාක්ෂි දරන්නෙහිය”.
5:118إِن تُعَذِّبْهُمْ فَإِنَّهُمْ عِبَادُكَ ۖ وَإِن تَغْفِرْ لَهُمْ فَإِنَّكَ أَنتَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْحَكِيمُ
“ඔවුන්ව ඔබ දඬුවම් කළහොත් -නියත වශයෙන්ම ඔවුන් ඔබගේ වහලූන්ය! (ඔබගේ වහලූන්ව, ඔබ කැමති දැයක් කිරීමට ඔබට අයිතියක් ඇත). තවද ඔවුන්ට ඔබ සමාව දුන්නේ නම්, (එය වැළැක්වීමට කිසිවෙකුටත් නොහැකිය. මන්දයත්) නියත වශයෙන්ම ඔබම (සියල්ලන්ටම) බලසම්පන්නයෙකු හා ඥානවන්තයෙකු වශයෙන් සිටින්නෙහිය” (යයි පවසනු ඇත).
5:119قَالَ ٱللَّهُ هَٰذَا يَوْمُ يَنفَعُ ٱلصَّٰدِقِينَ صِدْقُهُمْ ۚ لَهُمْ جَنَّٰتٌۭ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدًۭا ۚ رَّضِىَ ٱللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا۟ عَنْهُ ۚ ذَٰلِكَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ
(එයට) අල්ලාහ් ඇත්ත කියන සත්යවන්තයින්ට, ඔවුන්ගේ ඇත්ත ප්රයෝජනවත් විය හැකි දිනය මෙය යයි සදාකල් දිය දහරා ගලා බසිමින් ඇති ස්වර්ගයන්ද ඔවුන්ට ඇත. ඒවායෙහි ඔවුන් සදහටම රැඳී සිටිනු ඇත” යයි පවසන්නේය. (එදින) ඔවුන් ගැන අල්ලාහ්ද තෘප්තියට පත් වනු ඇත. ඔවුන්ද ඔහු ගැන තෘප්තියට පත් වනු ඇත. මෙය අති විශාල භාග්යයකි.
5:120لِلَّهِ مُلْكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا فِيهِنَّ ۚ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ قَدِيرٌۢ
අහස්හිද, භූමියෙහිද, ඒවායෙහි ඇති සියල්ලෙහිද පාලනය අල්ලාහ්ටම අයිතිය! ඔහු (මේවා) සියල්ල කෙරෙහිද ඉතාමත් බලසම්පන්නයෙකි.
6:1ٱلْحَمْدُ لِلَّهِ ٱلَّذِى خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ وَجَعَلَ ٱلظُّلُمَٰتِ وَٱلنُّورَ ۖ ثُمَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِرَبِّهِمْ يَعْدِلُونَ
සියලූ ප්රශංසා අල්ලාහ්ටම අයිතිය! ඔහුම අහස්ද, භූමියද උත්පාදනය කළේය. අන්ධකාරයන්ද, දීප්තිමත් ආලෝකයන්ද ඇති කළේද ඔහුය. එහෙත් ප්රතික්ෂේප කරන්නන් (අල්ලාහ් වන) තමන්ගේ දෙවියන්ට (බොරු දෙවිවරුන්ව) සම කරන්නාහ.
6:2هُوَ ٱلَّذِى خَلَقَكُم مِّن طِينٍۢ ثُمَّ قَضَىٰٓ أَجَلًۭا ۖ وَأَجَلٌۭ مُّسَمًّى عِندَهُۥ ۖ ثُمَّ أَنتُمْ تَمْتَرُونَ
ඔහුම ඔබව කිරිමැටියෙන් උත්පාදනය කර, (ඔබට හිමි) ජීවිත කාලයද (සඳහන් කර), මනක්කල්පිත කළ තැනැත්තාය. ඔහු වෙත (ඔබගේ විනිශ්චය සඳහාද) එක් නියමිත කාලයක් ඇත. එහෙත් ඔබ (ඔහුගේ දේවත්වය) සැක කරන්නෙහුය.
6:3وَهُوَ ٱللَّهُ فِى ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَفِى ٱلْأَرْضِ ۖ يَعْلَمُ سِرَّكُمْ وَجَهْرَكُمْ وَيَعْلَمُ مَا تَكْسِبُونَ
අහස්හිද භූමියෙහිද, (නැමදුමට හිමි තැනැත්තා) ඔහුය. ඔහු ඔබගේ රහස්ද, ඔබගේ එළිදරව් දැයද හොඳින් දන්නේය. (හොඳ හෝ නරක හෝ කර), ඔබ සොයා ගන්නා සියල්ලද හොඳින් දන්නේය.
6:4وَمَا تَأْتِيهِم مِّنْ ءَايَةٍۢ مِّنْ ءَايَٰتِ رَبِّهِمْ إِلَّا كَانُوا۟ عَنْهَا مُعْرِضِينَ
(මෙසේ තිබියදී ප්රතික්ෂේප කරන්නන් නම්), තමන්ගේ දෙවියන්ගේ ආයාවන්ගෙන් කුමක් ඔවුන් වෙත පැමිණියද, එය ඔවුන් ප්රතික්ෂේප නොකර සිටින්නේ නැත.
6:5فَقَدْ كَذَّبُوا۟ بِٱلْحَقِّ لَمَّا جَآءَهُمْ ۖ فَسَوْفَ يَأْتِيهِمْ أَنۢبَٰٓؤُا۟ مَا كَانُوا۟ بِهِۦ يَسْتَهْزِءُونَ
නමුත් ඔවුන් වෙත පැමිණ තිඛෙන මෙම සත්ය (ධර්මය)ද ඔවුන් බොරු කරන්නාහ. එහෙත් මෙම කාරණාවන් ගැන (ඒවා බොරු දැය යයි) ඔවුන් සමච්චල් කරමින් සිටින්නේද, ඒවා (ඇත්තෙන්ම) ඔවුන් වෙත අනිවාර්යයෙන්ම පැමිණෙන්නේය.
6:6أَلَمْ يَرَوْا۟ كَمْ أَهْلَكْنَا مِن قَبْلِهِم مِّن قَرْنٍۢ مَّكَّنَّٰهُمْ فِى ٱلْأَرْضِ مَا لَمْ نُمَكِّن لَّكُمْ وَأَرْسَلْنَا ٱلسَّمَآءَ عَلَيْهِم مِّدْرَارًۭا وَجَعَلْنَا ٱلْأَنْهَٰرَ تَجْرِى مِن تَحْتِهِمْ فَأَهْلَكْنَٰهُم بِذُنُوبِهِمْ وَأَنشَأْنَا مِنۢ بَعْدِهِمْ قَرْنًا ءَاخَرِينَ
ඔවුන්ට පෙර කොපමණදෝ සමූහයන්ව අපි විනාශ කර ඇත්තෙමු යන්න ඔවුන් දුටුවේ නැද්ද? භූමියෙහි ඔබට අපි කර නොදුන් සැප පහසුකම් ඔවුන්ට අපි කර දී ඇත්තෙමු. අහස්හි සිට ඔවුන් වෙනුවෙන් ඝන වර්ෂාව වසින්නට සලස්වා, ඔහුගේ (පාලනය) යටතේ දිය දහරාද සදාකල් ගලා බසිමින් සිටින සේ සැලැස්සුවෙමු. (එහෙත් ඔවුන් පාපයෙහිම ගැලී ගියහ). එබැවින් ඔවුන්ගේ පාපයන්හි හේතුවෙන් ඔවුන්ව විනාශ කර දැමුවෙමු. ඔවුන්ගෙන් පසු වෙනත් සමූහයක් උත්පාදනය කළෙමු.
6:7وَلَوْ نَزَّلْنَا عَلَيْكَ كِتَٰبًۭا فِى قِرْطَاسٍۢ فَلَمَسُوهُ بِأَيْدِيهِمْ لَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓا۟ إِنْ هَٰذَآ إِلَّا سِحْرٌۭ مُّبِينٌۭ
කඩදාසියෙහි ලියන ලද ධර්මයක්ම අපි ඔබ කෙරෙහි පහළ කර, එය ඔවුන් තමන්ගේ අත්වලින් ස්පර්ශ කර බලා තිබුණද “මෙය ප්රකට සූනියමක් මිස, වෙන කිසිවක් නැත” යයිම නියත වශයෙන්ම මෙම ප්රතික්ෂේප කරන්නන් පවසා ඇත්තාහ.
6:8وَقَالُوا۟ لَوْلَآ أُنزِلَ عَلَيْهِ مَلَكٌۭ ۖ وَلَوْ أَنزَلْنَا مَلَكًۭا لَّقُضِىَ ٱلْأَمْرُ ثُمَّ لَا يُنظَرُونَ
තවද (‘මොහු සත්ය දූතයෙකි’ යයි සාක්ෂි දරන්නට) ‘එක් මලායිකාවරයෙකු යැවිය යුතු නොවේද?’යි ඔවුන් පැවසූහ. (ඔවුන් කැමති වන අන්දමටම) අපි එක් මලායිකාවරයෙකු යවා තිබුනේ නම්, (ඔවුන්ගේ) කාරණාව අවසන් වී තිඛෙන්නට ඉඩ තිබුණි! පසුව (එහි) ඔවුන්ට කිසිම කාල අවකාශයක්ද නොලැඛෙන්නට ඉඩ තිබුණි. (එවෙලේම ඔවුන් විනාශ වී යන්නට ඉඩ තිබුණි).
6:9وَلَوْ جَعَلْنَٰهُ مَلَكًۭا لَّجَعَلْنَٰهُ رَجُلًۭا وَلَلَبَسْنَا عَلَيْهِم مَّا يَلْبِسُونَ
(නැතහොත් අපගේ) දූතයාව මලායිකාවරයෙකු වශයෙන්ම යැවුවා වුවද, (ඔවුන්ට, ඔවුන්ව දකින්නට ඇති ශක්තියක් නොමැති බැවින්) ඔහුවත් එක් මිනිසෙකුගේ හැඩරුවෙන්ම යවන්නෙමු. (ඒ අවස්ථාවේදීද) දැන් ඇති සැකයම ඔවුන්ට අපි ඇති කළ අයෙකුම වන්නෙමු.
6:10وَلَقَدِ ٱسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍۢ مِّن قَبْلِكَ فَحَاقَ بِٱلَّذِينَ سَخِرُوا۟ مِنْهُم مَّا كَانُوا۟ بِهِۦ يَسْتَهْزِءُونَ
(නබියේ!) ඔබට පෙර පැමිණි (අපගේ අනිත්) දූතයින්ද, නියත වශයෙන්ම (මේ අන්දමටම) සමච්චලයට ලක් කරනු ලැබූහ. අවසානයේදී ඔවුන් (කුමන දඬුවමක් ගැන) සමච්චල් කරමින් සිටියෝද, එය ඔවුන්ව වට කර ගත්හ.
6:11قُلْ سِيرُوا۟ فِى ٱلْأَرْضِ ثُمَّ ٱنظُرُوا۟ كَيْفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلْمُكَذِّبِينَ
(නබියේ! ඔබ ඔවුන්ට) “ඔබ භූමියෙහි ඒ මේ අත මං මුළා වී ඇවිද, (ඔබ මෙන්) බොරු කරමින් සිටි අයගේ අවසානය කුමක් වූයේදැයි ඔබ අවධානය කර බලනු” යයි පවසනු (මැනව!)
6:12قُل لِّمَن مَّا فِى ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۖ قُل لِّلَّهِ ۚ كَتَبَ عَلَىٰ نَفْسِهِ ٱلرَّحْمَةَ ۚ لَيَجْمَعَنَّكُمْ إِلَىٰ يَوْمِ ٱلْقِيَٰمَةِ لَا رَيْبَ فِيهِ ۚ ٱلَّذِينَ خَسِرُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ
(තවද) “අහස්හිද, භූමියෙහිද ඇති සියල්ල කවුරුන් හට අයිතිද?”යි ඔබ (ඔවුන්ගෙන්) විමසනු. (මෙයට ඔවුන් දෙන පිළිතුර කුමක්ද? ඔබම ඔවුන්ට “මේ සියල්ල) අල්ලාහ්ටම අයත්ය!” යයි පවසනු මැනව! ඔහු කරුණාව තමන් කෙරෙහි අනිවාර්යය කරගෙන සිටින්නේය. (එබැවින් ඔබගේ වැරැද්දට මෙතෙක් ඔබට දඬුවම් නොදී සිටින්නේය. එහෙත්) නියත වශයෙන්ම ඔබ සියල්ල විනිශ්චය දිනදී ඒකරාශී කරනු ඇත. එහි කිසිම සැකයක් නැත. ඔවුන් (සත්යය ප්රතික්ෂේප කර) තමන්ට තමන්ම පාඩුව ඇති කර ගත්තෝද, ඔවුන් (මෙය) විශ්වාස කරන්නේම නැත.
6:13۞ وَلَهُۥ مَا سَكَنَ فِى ٱلَّيْلِ وَٱلنَّهَارِ ۚ وَهُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ
(අහස්හිද, භූමියෙහිද), රාත්රියෙහිද, දහවලෙහිද, ජීවත් වන සියල්ල ඔහුට අයිති දැයයි! ඔහු සවන් දෙන්නෙකු වශයෙන්ද, (සියල්ල) හොඳින් දන්නෙකු වශයෙන්ද සිටින්නේය.
6:14قُلْ أَغَيْرَ ٱللَّهِ أَتَّخِذُ وَلِيًّۭا فَاطِرِ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَهُوَ يُطْعِمُ وَلَا يُطْعَمُ ۗ قُلْ إِنِّىٓ أُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ أَوَّلَ مَنْ أَسْلَمَ ۖ وَلَا تَكُونَنَّ مِنَ ٱلْمُشْرِكِينَ
(නබියේ!) ඔබ මෙසේ කියනු: අහස්ද, භූමියද උත්පාදනය කළ අල්ලාහ් මිස, (අන් කිසිවක් මාව) ආරක්ෂා කරන්නෙකු වශයෙන් මා ඇර ගන්නෙමිද? ඔහුම (අපට) ආහාර ලබා දෙන්නේය. ඔහුට ආහාර දෙනු ලබන්නේ නැත”. (තවද) ඔබ මෙසේ පවසනු: “සම්පූර්ණයෙන්ම ඔහුට අවනත වූවන්ගෙන් පළමුවැන්නා වශයෙන් මා සිටින්නෙකු බවටද, ‘(දෙවියන්ට) සමානයන් තබා නමදින්නන්ගෙන් (ඔබත් කෙනෙකු බවට) පත් නොවනු (මැනව!)’ යයිද මා හට අණ කරනු ලැබ ඇත්තෙමි”.
6:15قُلْ إِنِّىٓ أَخَافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّى عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍۢ
(නබියේ! තවද) ඔබ මෙසේ පවසනු (මැනව!): “මගේ දෙවියන්ට මා වෙනස්කම් කළහොත් ඉමහත් වූ දින දඬුවම වෙනුවෙන් මා බිය වන්නෙමි”
6:16مَّن يُصْرَفْ عَنْهُ يَوْمَئِذٍۢ فَقَدْ رَحِمَهُۥ ۚ وَذَٰلِكَ ٱلْفَوْزُ ٱلْمُبِينُ
“එදින කවුරුන්ගේ දඬුවම වළක්වනු ලබන්නේද, ඔහුට නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් දයාව පහළ කරම හැරියේය. මෙය පැහැදිලි ජයග්රහණයකි”.
6:17وَإِن يَمْسَسْكَ ٱللَّهُ بِضُرٍّۢ فَلَا كَاشِفَ لَهُۥٓ إِلَّا هُوَ ۖ وَإِن يَمْسَسْكَ بِخَيْرٍۢ فَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ قَدِيرٌۭ
(නබියේ!) අල්ලාහ් ඔබට යම්කිසි විපතක් කළහොත් එය පහ කරන්නෙකු ඔහු මිස, වෙන කිසිවෙකුත් නැත. (එසේම) ඔබට යම්කිසි යහපතක් සිදු වන්නේ නම්, (එය වළක්වා හැරිය හැකි කෙනෙකු කිසිවෙකුත් නැත). ඔහු සියලූ දැය කෙරෙහි ඉතාමත් බලසම්පන්නයෙකි.
6:18وَهُوَ ٱلْقَاهِرُ فَوْقَ عِبَادِهِۦ ۚ وَهُوَ ٱلْحَكِيمُ ٱلْخَبِيرُ
ඔහු තම වහලූන් යටහත් කර පාලනය කරන්නේය. තවද ඔහු ඉතාමත් ඥානවන්තයෙකු වශයෙන්ද, (සියල්ල) හොඳින් දන්නෙකු වශයෙන්ද සිටින්නේය.
6:19قُلْ أَىُّ شَىْءٍ أَكْبَرُ شَهَٰدَةًۭ ۖ قُلِ ٱللَّهُ ۖ شَهِيدٌۢ بَيْنِى وَبَيْنَكُمْ ۚ وَأُوحِىَ إِلَىَّ هَٰذَا ٱلْقُرْءَانُ لِأُنذِرَكُم بِهِۦ وَمَنۢ بَلَغَ ۚ أَئِنَّكُمْ لَتَشْهَدُونَ أَنَّ مَعَ ٱللَّهِ ءَالِهَةً أُخْرَىٰ ۚ قُل لَّآ أَشْهَدُ ۚ قُلْ إِنَّمَا هُوَ إِلَٰهٌۭ وَٰحِدٌۭ وَإِنَّنِى بَرِىٓءٌۭ مِّمَّا تُشْرِكُونَ
(නබියේ!) “සාක්ෂිවලින් ඉතාමත් ලොකු කුමක්ද?”යි ඔබ (ඔවුන්ගෙන්) විමසනු. (ඔවුන්ට කුමක් නම් කිව හැකිද? ඔබම ඔවුන්ට) “අල්ලාහ්ම (අති විශාලය. ඔහුම) මටත් ඔබටත් අතරේ සාක්ෂි වශයෙන්ද සිටින්නේය. මෙම කුර්ආනය මගින් ඔබටද (එය) අත් කර ගත් අයටද, මා බිය ගන්වා අනතුරු අඟවන්නෙකු වශයෙන්ම මෙය මට වහී මගින් දැනුම් දෙනු ලැබ ඇත්තේය” (යයි පවසා) “නියත වශයෙන්ම නැමදුමට හිමි වෙනත් කෙනෙකු අල්ලාහ් සමග සිටින්නේය යයි (ඇත්තෙන්ම) ඔබ ස්ථීර වශයෙන් කියන්නෙහුද?” යයිද (ඔවුන්ගෙන්) ඔබ විමසනු. (මෙයට ඔවුන් දෙන පිළිතුර කුමක්ද? “එසේ) මා සාක්ෂි දරන්නේ නැත!” යයි ඔබ පවසා, ‘නියත වශයෙන්ම නැමදුමට හිමි තැනැත්තා ඔහු පමණි. (ඔහුට) ඔබ සමානයන් තැබීමෙන් මා ඈත් වූවෙකි” යයිද පවසනු මැනව!
6:20ٱلَّذِينَ ءَاتَيْنَٰهُمُ ٱلْكِتَٰبَ يَعْرِفُونَهُۥ كَمَا يَعْرِفُونَ أَبْنَآءَهُمُ ۘ ٱلَّذِينَ خَسِرُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ
කවුරුන් හෝ තමන්ගේ දරුවන්ව (සැකයෙන් තොරව) දැන ගන්නාක් මෙන් ධර්මය දෙනු ලැබූවන් (කුර්ආනය වන) මෙයද (‘මෙය දෙවියන්ගේ ධර්මයක්ම’ යයි) හොඳින් දැන ගන්නාහ. (එහෙත් ඔවුන්ගෙන්) කවුරුන් (මෙය සඟවා) තමන්ට තමන්ම පාඩුවක් ඇති කර ගත්තෝද, ඔවුන් (මෙම ධර්මයද, අපගේ දූතයා වන මොහුවද) විශ්වාස කරන්නේ නැත.
6:21وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ ٱفْتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًا أَوْ كَذَّبَ بِـَٔايَٰتِهِۦٓ ۗ إِنَّهُۥ لَا يُفْلِحُ ٱلظَّٰلِمُونَ
අල්ලාහ් ගැන මනක්කල්පිතව බොරු ගොතා කියන්නෙකුට වඩා හෝ නැතහොත් ඔහුගේ ආයාවන් බොරු කරන්නන්ට වඩා හෝ අපරාධකරුවන් කවරෙකුද? නියත වශයෙන්ම මෙම අපරාධකරුවන් ජයග්රහණය නොකරන්නාහ.
6:22وَيَوْمَ نَحْشُرُهُمْ جَمِيعًۭا ثُمَّ نَقُولُ لِلَّذِينَ أَشْرَكُوٓا۟ أَيْنَ شُرَكَآؤُكُمُ ٱلَّذِينَ كُنتُمْ تَزْعُمُونَ
අපි මොවුන් සියල්ල ඒකරාශී කරන දින (මොවුන්ගෙන්) සමානයන් තබා නමදින්නන්ට “ඔබගේ දෙවිවරුන් යයි කුමක් (මනක්කල්පිත) කරමින් සිටියෙහුද, ඒවා කොහිද?”යි අපි විමසන්නෙමු.
6:23ثُمَّ لَمْ تَكُن فِتْنَتُهُمْ إِلَّآ أَن قَالُوا۟ وَٱللَّهِ رَبِّنَا مَا كُنَّا مُشْرِكِينَ
(ඒ අවස්ථාවේදී) ඔවුන් “අල්ලාහ්ම අපගේ දෙවියන්ය. අපි (ඔහුට කිසිම දැයක්) සමානයන් වශයෙන් තැබුවේ නැත!” යයි (බොරුවට) ප්රශංසා කිරීම මිස, වෙන කිසි (පිළිතුරක්) නොමැත.
6:24ٱنظُرْ كَيْفَ كَذَبُوا۟ عَلَىٰٓ أَنفُسِهِمْ ۚ وَضَلَّ عَنْهُم مَّا كَانُوا۟ يَفْتَرُونَ
තමන් ගැනම ඔවුන් කෙසේ නම් බොරු පවසන්නෙහුදැයි යන්න (නබියේ!) ඔබ අවධානය කරනු. (දෙවියන්ට සමානයන් වූ දැය යයි) ඔවුන් බොරුවට මනක්කල්පිත කරමින් සිටි සියල්ල ඔවුන්ගෙන් ඈත් වනු ඇත!
6:25وَمِنْهُم مَّن يَسْتَمِعُ إِلَيْكَ ۖ وَجَعَلْنَا عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَن يَفْقَهُوهُ وَفِىٓ ءَاذَانِهِمْ وَقْرًۭا ۚ وَإِن يَرَوْا۟ كُلَّ ءَايَةٍۢ لَّا يُؤْمِنُوا۟ بِهَا ۚ حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءُوكَ يُجَٰدِلُونَكَ يَقُولُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓا۟ إِنْ هَٰذَآ إِلَّآ أَسَٰطِيرُ ٱلْأَوَّلِينَ
(නබියේ! ඔබව අනුගමනය කරන්නන් මෙන් භාවිතා කරමින් ඔබ පවසන දැය ඇසීමට) ඔබට සවන් දෙන අයද ඔවුන්ගෙන් ඇත. එහෙත් ඔවුන් (තම නපුරු ක්රියාවන්ගේ හේතුවෙන්) ඒවා වටහා නොගන්නා අන්දමට ඔවුන්ගේ හෘදයන්හි තිරයක්ද, ඔවුන්ගේ කණ්හි බිහිරිභාවයද අපි ඇති කර දැමුවෙමු. එබැවින් (මෙවැන්නන් සත්යයට අයත්) සාධකයන් සියල්ල (ප්රත්යක්ෂ ලෙස) දුටුවද, ඒවා ඔවුන් (පොඩියක් හෝ) විශ්වාස නොකරන්නාහ. (නබියේ!) ඔවුන් ඔබ වෙත පැමිණියද, ඔබ සමග තර්ක කර “මේවා ආදි කාලයේ විසූ අයගේ ප්රබන්ධ කතා මිස, වෙන කිසිවක් නැත” යයිම එම ප්රතික්ෂේප කරන්නන් පවසන්නාහ.
6:26وَهُمْ يَنْهَوْنَ عَنْهُ وَيَنْـَٔوْنَ عَنْهُ ۖ وَإِن يُهْلِكُونَ إِلَّآ أَنفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُونَ
තවද ඔවුන් (අනිත් අයවද) මෙයින් (මෙයට සරිලන සේ) වළක්වා තමන්ද මෙය අත්හැර දමා දුවන්නාහ. (මෙමගින්) ඔවුන් තමන්වම විනාශ කර ගන්නාහ. (මෙය) ඔවුන් වටහා ගන්නේම නැත.
6:27وَلَوْ تَرَىٰٓ إِذْ وُقِفُوا۟ عَلَى ٱلنَّارِ فَقَالُوا۟ يَٰلَيْتَنَا نُرَدُّ وَلَا نُكَذِّبَ بِـَٔايَٰتِ رَبِّنَا وَنَكُونَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ
(නිරා) ගින්න ඉදිරියේ ඔවුන්ව නවතා තබනු ලබන විට, (නබියේ!) ඔබ (ඔවුන්ව) බලන්නෙහි නම් “අපව (ලොවට) ආපසු යවන්නට නොහැකිද? (එසේ වුවහොත්) අපගේ දෙවියන්ගේ ආයාවන් අපි බොරු කරන්නේම නැත. විශ්වාසවන්තයින්ගෙන් වූ අය බවට පත් වන්නෙමු” යයි ඔවුන් ෙදාඩවනු ඇත.
6:28بَلْ بَدَا لَهُم مَّا كَانُوا۟ يُخْفُونَ مِن قَبْلُ ۖ وَلَوْ رُدُّوا۟ لَعَادُوا۟ لِمَا نُهُوا۟ عَنْهُ وَإِنَّهُمْ لَكَٰذِبُونَ
(මෙයද ඔවුන් සිත ඇතිවම පවසන දැයක්) නොව! මෙයට පෙර (ඔවුන් තමන් තුළ) සඟවා තැබූ දැය (ප්රතික්ෂේපය)ම ඔවුන්ගෙන් එළිදරව් විය. (මන්දයත්) ඔවුන් (මෙලොවට) ආපසු හරවා යැවූවද, ඔවුන්ට තහනම් කරනු ලැබ ඇති දැය දෙසටම නැවතත් යනු ඇත. නියත වශයෙන්ම ඔවුන් බොරුකාරයින් වශයෙන්ම සිටින්නාහ.
6:29وَقَالُوٓا۟ إِنْ هِىَ إِلَّا حَيَاتُنَا ٱلدُّنْيَا وَمَا نَحْنُ بِمَبْعُوثِينَ
තවද “මෙලොවෙහි අපි ජීවත් වනවා මිස, (මරණයට පත් වූවායින් පසු වෙනත් ජීවිතයක්) නැත. එබැවින් (මරණයෙන් පසු) අපිට පණ දී නැගිට්ටවනු නොලබන්නෙමු” යයිද ඔවුන් පවසන්නාහ.
6:30وَلَوْ تَرَىٰٓ إِذْ وُقِفُوا۟ عَلَىٰ رَبِّهِمْ ۚ قَالَ أَلَيْسَ هَٰذَا بِٱلْحَقِّ ۚ قَالُوا۟ بَلَىٰ وَرَبِّنَا ۚ قَالَ فَذُوقُوا۟ ٱلْعَذَابَ بِمَا كُنتُمْ تَكْفُرُونَ
(මෙසේ පවසන) ඔවුන් (පණ දී) තමන්ගේ දෙවියන්ගේ සන්නිධානයෙහි නවතා තබනු ලබන විට, (නබියේ! ඔවුන්ව) ඔබ දකින්නෙහි නම්, (ඒ අවස්ථාවේදී, දෙවියන් ඔවුන්ට “විනිශ්චය දිනය වන) මෙය ඇත්ත නොවෙද?”යි විමසනු ඇත. (එයට) ඔවුන් “අපගේ දෙවියන් මත සත්තකින්ම! ඇත්තය” යයි පවසන්නාහ. (එයට) ඔවුන් “(මෙය) ඔබ ප්රතික්ෂේප කරමින් සිටි බැවින් (නිරා) දඬුවම ඔබ (පොඩියක්) විඳ බලනු” යයි පවසනු ඇත.
6:31قَدْ خَسِرَ ٱلَّذِينَ كَذَّبُوا۟ بِلِقَآءِ ٱللَّهِ ۖ حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءَتْهُمُ ٱلسَّاعَةُ بَغْتَةًۭ قَالُوا۟ يَٰحَسْرَتَنَا عَلَىٰ مَا فَرَّطْنَا فِيهَا وَهُمْ يَحْمِلُونَ أَوْزَارَهُمْ عَلَىٰ ظُهُورِهِمْ ۚ أَلَا سَآءَ مَا يَزِرُونَ
(එබැවින්) කවුරුන් (විනිශ්චය කාලයෙහි) අල්ලාහ්ගේ හමු වීම බොරු කරන්නෝද, ඔවුන් නියත වශයෙන්ම පරාජිතයින් බවට පත්ව ගියහ. (බලාපොරොත්තු නොවූ අන්දමට) හදිසියේ ඔවුන්ට විනිශ්චය කාලය පැමිණියහොත්, ඔවුන් තමන්ගේ පාපයන්හි බර තමන්ගේ පිට කොන්ද මත ඔසවා ගත් අය වශයෙන් “මෙය (මෙම දිනය) අපි විශ්වාස නොකළ (වැරැද්දෙන්) අපට ඇතිවූ ශෝකය!” යයි ෙදාඩවන්නාහ. ඔවුන් ඔසවාගෙන ඇති දැය ඉතාමත් නපුරු ඒවා නොවෙද?
6:32وَمَا ٱلْحَيَوٰةُ ٱلدُّنْيَآ إِلَّا لَعِبٌۭ وَلَهْوٌۭ ۖ وَلَلدَّارُ ٱلْءَاخِرَةُ خَيْرٌۭ لِّلَّذِينَ يَتَّقُونَ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ
මෙලොව ජීවිතය පුහු දැය හා විනෝද කෙළියක් මිස, වෙන කිසිවක් නැත! එහෙත් භය භක්තිකයින්ට නියත වශයෙන්ම පරලොව නිවසම ඉතාමත් ශ්රේෂ්ඨය. (මෙතරම් දැයක්වත්) ඔබ වටහා ගත යුතු නොවේද?
6:33قَدْ نَعْلَمُ إِنَّهُۥ لَيَحْزُنُكَ ٱلَّذِى يَقُولُونَ ۖ فَإِنَّهُمْ لَا يُكَذِّبُونَكَ وَلَٰكِنَّ ٱلظَّٰلِمِينَ بِـَٔايَٰتِ ٱللَّهِ يَجْحَدُونَ
(නබියේ! ඔබව බොරුකාරයෙකු යයි) ඔවුන් පැවසීම ඇත්තෙන්ම ඔබට දුකක් ගෙන දෙන්නේය යන්න නියත වශයෙන්ම අපි දනිමු. නියත වශයෙන්ම ඔවුන් ඔබව බොරු කළේ නැත. නමුත් මෙම අපරාධකරුවන් අල්ලාහ්ගේ ආයාවන්වම (බොරු කර), ප්රතික්ෂේප කරන්නාහ.
6:34وَلَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌۭ مِّن قَبْلِكَ فَصَبَرُوا۟ عَلَىٰ مَا كُذِّبُوا۟ وَأُوذُوا۟ حَتَّىٰٓ أَتَىٰهُمْ نَصْرُنَا ۚ وَلَا مُبَدِّلَ لِكَلِمَٰتِ ٱللَّهِ ۚ وَلَقَدْ جَآءَكَ مِن نَّبَإِى۟ ٱلْمُرْسَلِينَ
ඔබට පෙර විසූ (අපගේ) දූතයින් බොහොමයක් දෙනාද, (මෙසේ) බොරුකාරයින් යයිම කියනු ලැබූහ. ඔවුන්ට අපගේ උදව්ව පැමිණෙන තෙක් ඔවුන් බොරුකාරයින් යයි දුක් වේදනා ගෙන දීම ඔවුන් ස්ථීරවත්ව ඉවසා විඳ දරා ගත්හ. (එබැවින් නබියේ! ඔබත් ඒ අන්දමටම ඉවසා සිටිනු). අල්ලාහ්ගේ පොරොන්දු කිසිවෙකුටත් වෙනස් කළ නොහැක. (ඔබට පෙර සිටි අපගේ) දූතයින්ගේ (මෙවැනි) පුවත්, නියත වශයෙන්ම ඔබ වෙත පැමිණ ඇත්තේය.
6:35وَإِن كَانَ كَبُرَ عَلَيْكَ إِعْرَاضُهُمْ فَإِنِ ٱسْتَطَعْتَ أَن تَبْتَغِىَ نَفَقًۭا فِى ٱلْأَرْضِ أَوْ سُلَّمًۭا فِى ٱلسَّمَآءِ فَتَأْتِيَهُم بِـَٔايَةٍۢ ۚ وَلَوْ شَآءَ ٱللَّهُ لَجَمَعَهُمْ عَلَى ٱلْهُدَىٰ ۚ فَلَا تَكُونَنَّ مِنَ ٱلْجَٰهِلِينَ
(නබියේ!) ඔවුන් (ඔබව) ප්රතික්ෂේප කිරීම ඔබට ඉතාමත් අමාරුකමක් බවට හැඟුණහොත්, ඔබට හැකි නම් භූමිය හාරා ගුහාවක් නිර්මාණය කර (ගියහොත් හෝ) නැතහොත් අහස්හි එක් ඉනිමගක් තබා (නැග ගෙන හෝ ඔවුන්ගේ කැමැත්තට අනුව) එක් සාධකයක් ඔබ ඔවුන්ට ගෙන එනු! (ඒ අවස්ථාවේ වුවද, ඔවුන් ඔබව ප්රතික්ෂේප කරමින්ම සිටිනු ඇත!) එහෙත් අල්ලාහ් අදහස් කළහොත් ඔවුන් සියල්ලන්වම ඍජු මාර්ගයෙහි ඒකරාශී කර දමනු ඇත. එබැවින් නියත වශයෙන්ම ඔබ අඥානයින් සමග එක්කාසු නොවනු.
6:36۞ إِنَّمَا يَسْتَجِيبُ ٱلَّذِينَ يَسْمَعُونَ ۘ وَٱلْمَوْتَىٰ يَبْعَثُهُمُ ٱللَّهُ ثُمَّ إِلَيْهِ يُرْجَعُونَ
ඔවුන් (ඔබට) සවන් දිය හැකි (පණ ඇති) අය වශයෙන් සිටින්නෝද, ඔවුන්ම (ඔබව) බාර ගනු ඇත. (මොවුන් සවන් දිය නොහැකි මිය ගිය අය මෙන්ම සිටින්නාහ), එබැවින් මිය ගිය අයව (විනිශ්චය දිනදීම) අල්ලාහ් පණ දෙන්නේය. පසුව ඔහු වෙතම ගෙන එනු ලබන්නාහ.
6:37وَقَالُوا۟ لَوْلَا نُزِّلَ عَلَيْهِ ءَايَةٌۭ مِّن رَّبِّهِۦ ۚ قُلْ إِنَّ ٱللَّهَ قَادِرٌ عَلَىٰٓ أَن يُنَزِّلَ ءَايَةًۭ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ
“(අපගේ කැමැත්තට අනුව) එක් සාධකයක් ඔහුගේ දෙවියන් ඔහු වෙත පහළ කළ යුතු නොවේද?”යි ඔවුන් පවසන්නාහ. (එයට නබියේ!) ඔබ මෙසේ පවසනු: “(එවැනි) සාධකයක් පහළ කර තැබීමට නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් ශක්තිසම්පන්නයෙකි. (ඒ අන්දමට පහළ කරද ඇත්තේය). එහෙත් ඔවුන්ගෙන් වැඩි දෙනෙකු (එය) වටහා ගන්නේ නැත”.
6:38وَمَا مِن دَآبَّةٍۢ فِى ٱلْأَرْضِ وَلَا طَٰٓئِرٍۢ يَطِيرُ بِجَنَاحَيْهِ إِلَّآ أُمَمٌ أَمْثَالُكُم ۚ مَّا فَرَّطْنَا فِى ٱلْكِتَٰبِ مِن شَىْءٍۢ ۚ ثُمَّ إِلَىٰ رَبِّهِمْ يُحْشَرُونَ
භූමියෙහි බඩගා ඇවිදිය හැකි දැයද, තමන්ගේ තටු මගින් (අහසෙහි) පියාඹිය හැකි දැයද, ඔබ මෙන් (ජීවය ඇති) ඔබ වැනි උත්පාදනයන්ම මිස, වෙන කිසිවක් නැත. (මෙවායෙන්) කිසිවක් (අපගේ සටහන්) පුස්තකයෙහි (ලව්හුල් මහ්ෆූල්හි) සඳහන් නොකර මා අත්හැර දැමුවේ නැත. පසුව (දිනකදී) මේවාද තම දෙවියන් වෙත ගෙන එනු ලැබේ.
6:39وَٱلَّذِينَ كَذَّبُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا صُمٌّۭ وَبُكْمٌۭ فِى ٱلظُّلُمَٰتِ ۗ مَن يَشَإِ ٱللَّهُ يُضْلِلْهُ وَمَن يَشَأْ يَجْعَلْهُ عَلَىٰ صِرَٰطٍۢ مُّسْتَقِيمٍۢ
කවුරුන් අපගේ ආයාවන් බොරු කරන්නෝද, ඔවුන්අන්ධකාරයන්හි (දඟලන) බිහිරන් වශයෙන්ද, ගොළුවන් වශයෙන්ද සිටින්නාහ. අල්ලාහ් තමන් අදහස් කළ අයව දුර්මාර්ගයෙහි යාමට අත්හැර දමන්නේය. ඔහු අදහස් කළ අයව ඍජු මාර්ගයෙහි ඇතුළු කරන්නේය.
6:40قُلْ أَرَءَيْتَكُمْ إِنْ أَتَىٰكُمْ عَذَابُ ٱللَّهِ أَوْ أَتَتْكُمُ ٱلسَّاعَةُ أَغَيْرَ ٱللَّهِ تَدْعُونَ إِن كُنتُمْ صَٰدِقِينَ
(නබියේ! ඔවුන්ට) මෙසේ පවසනු: “ඔබට අල්ලාහ්ගේ දඬුවම පැමිණියහොත්, නැතහොත් ඔබට විනිශ්චය කාලය පැමිණියහොත්, අල්ලාහ් නොවන (මේ) දැයද ඔබ, (ඔබගේ උදව්වට) ආරාධනා කරන්නේය යන්න ඔබ සිතා බැලූවෙහුද? (මෙම පිළිරූ ඔබගේ දෙවිවරුන් යයි පවසන) ඔබ ඇත්ත කියන්නන් වශයෙන් සිටින්නෙහු නම්, (ඒවාවම ඔබගේ උදව්වට ආරාධනා කරනු)”.
6:41بَلْ إِيَّاهُ تَدْعُونَ فَيَكْشِفُ مَا تَدْعُونَ إِلَيْهِ إِن شَآءَ وَتَنسَوْنَ مَا تُشْرِكُونَ
“එසේ නොව! (ඒ අවස්ථාවේදී) ඔහුවම ආරාධනා කරන්නෙහුය. ඔබ සමානයන් වශයෙන් තැබූ සියල්ල අමතක කර දමා, ඔබ කුමක් (කුමන දඬුවමක් පහ කිරීම) සඳහා ඔහුව ආරාධනා කරන්නෙහුද, එය ඔහු අදහස් කළහොත් පහ කරද හරිනු ඇත”.
6:42وَلَقَدْ أَرْسَلْنَآ إِلَىٰٓ أُمَمٍۢ مِّن قَبْلِكَ فَأَخَذْنَٰهُم بِٱلْبَأْسَآءِ وَٱلضَّرَّآءِ لَعَلَّهُمْ يَتَضَرَّعُونَ
(නබියේ!) ඔබට පෙර විසූ විවිධ සමුහයන්ටද අපි (අපගේ) දූතයින්ව නියත වශයෙන්ම යවා තැබුවෙමු. (එහෙත් එම දූතයින්ව ඔවුන් ප්රතික්ෂේප කර දැමූහ. එබැවින්) ඔවුන් යටහත් පහත්ව එනු පිණිස අසනීපය මගින්ද, දුගීභාවය මගින්ද අපි ඔවුන්ව අල්ලා ගත්තෙමු.
6:43فَلَوْلَآ إِذْ جَآءَهُم بَأْسُنَا تَضَرَّعُوا۟ وَلَٰكِن قَسَتْ قُلُوبُهُمْ وَزَيَّنَ لَهُمُ ٱلشَّيْطَٰنُ مَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ
අපගේ දඬුවම ඔවුන් වෙත පැමීණීමට පෙරම ඔවුන් යටහත් විය යුතු නොවේද? නමුත් ඔවුන්ගේ හෘදයන් ඝන වී ගියේය. හැරත් ඔවුන් කරමින් සිටි දැයම ෂෙයිතාන් ඔවුන්ට අලංකාරවත් ලෙස පෙන්වා හැරියේය.
6:44فَلَمَّا نَسُوا۟ مَا ذُكِّرُوا۟ بِهِۦ فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ أَبْوَٰبَ كُلِّ شَىْءٍ حَتَّىٰٓ إِذَا فَرِحُوا۟ بِمَآ أُوتُوٓا۟ أَخَذْنَٰهُم بَغْتَةًۭ فَإِذَا هُم مُّبْلِسُونَ
ඔවුන්ට දෙනු ලැබූ හොඳ ඔවදන් ඔවුන්ට අමතක වී ගිය විට, (ඔවුන්ව පිරික්සුමට ලක් කිරීම පිණිස) සෑම දැයකම ෙදාරටු අපි ඔවුන්ට විවර කර හැරියෙමු. (ඔවුන්ට අවශ්ය සෑම දැයක්ම ඕනෑ තරම් ලැඛෙමින් පැවතුණි). ඔවුන්ට දෙනු ලැබූ දැය මගින් ඔවුන් සතුටට පත් වෙමින් සිටියදී, (අපගේ දඬුවම මගින්) අපි ඔවුන්ව හදිසියේම අල්ලා ගත්තෙමු. ඒ අවස්ථාවේදී ඔවුන් (විශ්වාසය බිඳී ගොස්) ක්රියා විරහිත වී ගියහ.
6:45فَقُطِعَ دَابِرُ ٱلْقَوْمِ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ ۚ وَٱلْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ
එබැවින් අපරාධ කරමින් සිටි එම ජනතාවගේ මුල් කැඩී බිඳී ගියේය. සියලූ ප්රශංසා අල්ලාහ්ටමය! ඔහුම සකල ලෝකවාසීන්ගේම ආරක්ෂකයාය.
6:46قُلْ أَرَءَيْتُمْ إِنْ أَخَذَ ٱللَّهُ سَمْعَكُمْ وَأَبْصَٰرَكُمْ وَخَتَمَ عَلَىٰ قُلُوبِكُم مَّنْ إِلَٰهٌ غَيْرُ ٱللَّهِ يَأْتِيكُم بِهِ ۗ ٱنظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ ٱلْءَايَٰتِ ثُمَّ هُمْ يَصْدِفُونَ
“අල්ලාහ් ඔබගේ සවනේන්ද්රියද, බැල්මද, උදුරාගෙන ඔබගේ හෘදයන් කෙරෙහි මුද්රා තබා දැමුවහොත් අල්ලාහ් මිස, කුමන හිමියෙක් නම් ඒවා ඔබට ලබා දෙන්නෙහිද යන්න ඔබ සිතා බැලූවෙහිද?”යි (නබියේ!) ඔබ (ඔවුන්ගෙන්) විමසනු. (අපගේ බලමහිමයට අයත්) සාධකයන් කෙසේ නම් (විවිධ ආකාරයෙන්) අපි විවරණය කරන්නෙමුද යන්න ඔබ අවධානය කර බලනු. (මෙසේ තිබියදී) පසුවත් ඔවුන් ප්රතික්ෂේප කරමින්ම සිටින්නාහ.
6:47قُلْ أَرَءَيْتَكُمْ إِنْ أَتَىٰكُمْ عَذَابُ ٱللَّهِ بَغْتَةً أَوْ جَهْرَةً هَلْ يُهْلَكُ إِلَّا ٱلْقَوْمُ ٱلظَّٰلِمُونَ
(නබියේ! ඔවුන්ගෙන්) ඔබ මෙසේ විමසනු: “හදිසියේ හෝ අනතුරු ඇඟවීමකින් යුතුව හෝ අල්ලාහ්ගේ දඬුවම ඔබ වෙත පැමිණියහොත්, (කුමක් සිදු වේද යන්න) ඔබ සිතා බැලූවෙහුද? (ඒ අවස්ථාවේදී මෙම) අපරාධකාර ජනතාව හැර, (වෙන කිසිවෙකුත්) විනාශ කරනු ලබන්නෙහුද?”
6:48وَمَا نُرْسِلُ ٱلْمُرْسَلِينَ إِلَّا مُبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ ۖ فَمَنْ ءَامَنَ وَأَصْلَحَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ
(හොඳක් මගින්) ශුභාරංචි පවසන්නන් වශයෙන්ද, (පාපය ගැන) බියගන්වා අනතුරු අඟවන්නන් වශයෙන්ද මිස, (අපගේ) දූතයින්ව අපි යැවුවේ නැත. එබැවින් ඔවුන් (මෙම නබිවරයාව ඇත්තෙන්ම) විශ්වාස කර, (දැහැමි ක්රියාවන් කර තමන්ව) පිළිසකර කර ගන්නෝද, ඔවුන්ට කිසිම බියක් නැත. ඔවුන් දුක් වන්නේද නැත.
6:49وَٱلَّذِينَ كَذَّبُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا يَمَسُّهُمُ ٱلْعَذَابُ بِمَا كَانُوا۟ يَفْسُقُونَ
නමුත් (ඔබගෙන්) කවුරුන් අපගේ ආයාවන් බොරු කරන්නෝද ඔවුන්ව, ඔවුන් කරන (මෙම) පාපයන්හි හේතුවෙන් දඬුවම අල්ලා ගනු ඇත.
6:50قُل لَّآ أَقُولُ لَكُمْ عِندِى خَزَآئِنُ ٱللَّهِ وَلَآ أَعْلَمُ ٱلْغَيْبَ وَلَآ أَقُولُ لَكُمْ إِنِّى مَلَكٌ ۖ إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا مَا يُوحَىٰٓ إِلَىَّ ۚ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى ٱلْأَعْمَىٰ وَٱلْبَصِيرُ ۚ أَفَلَا تَتَفَكَّرُونَ
(නබියේ! ඔවුන්ට) ඔබ මෙසේ පවසනු: “අල්ලාහ්ගේ නිධානයන් මා වෙත ඇත්තේය යයි මා ඔබට පැවසුවේ නැත. ගුප්ත දැය මා දන්නෙකු නොව. ඇත්තෙන්ම මා එක් මලායිකාවරයෙකු යයිද මා ඔබ වෙත පැවසුවේ නැත. එහෙත් මා හට වහී මගින් දැනුම් දෙනු ලැබූ දැය මිස, (වෙන කිසිවක්) මා අනුගමනය කරන්නේ නැත”. (තවද නබියේ!) ඔබ මෙසේ විමසනු: “අන්ධයාද, ඇස් පෙනුම ඇත්තාද සම වන්නේද? (මෙතරම් දැයක්වත්) ඔබ සිතා බැලිය යුතු නොවේද?”
6:51وَأَنذِرْ بِهِ ٱلَّذِينَ يَخَافُونَ أَن يُحْشَرُوٓا۟ إِلَىٰ رَبِّهِمْ ۙ لَيْسَ لَهُم مِّن دُونِهِۦ وَلِىٌّۭ وَلَا شَفِيعٌۭ لَّعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ
(නබියේ!) කවුරුන් (පරලොවදී) තමන්ගේ දෙවියන් වෙත (විනිශ්චය සඳහා) ඒකරාශී කරනු ලබන්නෙමු යයි බිය වන්නෙහුද, ඔවුන් (පාපයෙන් ඈත් වී) පරිශුද්ධවන්තයින් බවට පත් වීම පිණිස, ඔවුන්ට ඔබ අනුතුරු අඟවනු. ඔවුන්ට (එදින) උදව් කරන්නෙකුද, ඔවුන් වෙනුවෙන් මැදිහත් වන්නෙකුද, ඔහු මිස (වෙන කිසිවෙකුත්) නැත.
6:52وَلَا تَطْرُدِ ٱلَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُم بِٱلْغَدَوٰةِ وَٱلْعَشِىِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُۥ ۖ مَا عَلَيْكَ مِنْ حِسَابِهِم مِّن شَىْءٍۢ وَمَا مِنْ حِسَابِكَ عَلَيْهِم مِّن شَىْءٍۢ فَتَطْرُدَهُمْ فَتَكُونَ مِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ
(නබියේ!) තම දෙවියන්ගේ ශුද්ධ වූ සොම්නස තකා උදේ සවස ප්රාර්ථනා කරමින් සිටින්නන්ව ඔබ එළවා නොදමනු. ඔවුන්ගේ ගණනයෙන් කිසිවක් ඔබගේ වගකීමක් වන්නේ නැත. ඔබගේ ගණනයෙන් කිසිවක් ඔවුන්ගේ වගකීමක් වන්නේද නැත. එබැවින් ඔබ ඔවුන්ව එළවුවහොත් ඔබත් අපරාධකරුවන්ගෙන් කෙනෙකු බවට පත් වන්නෙහිය!
6:53وَكَذَٰلِكَ فَتَنَّا بَعْضَهُم بِبَعْضٍۢ لِّيَقُولُوٓا۟ أَهَٰٓؤُلَآءِ مَنَّ ٱللَّهُ عَلَيْهِم مِّنۢ بَيْنِنَآ ۗ أَلَيْسَ ٱللَّهُ بِأَعْلَمَ بِٱلشَّٰكِرِينَ
(නබියේ!) මෙසේම ඔවුන්ගෙන් සමහරෙක් සමහරෙකු මගින් පිරික්සීමෙන් “අප අතරේ (දුප්පතුන් වන) මොවුන් කෙරෙහිම අල්ලාහ් දයාව පහළ කළේය !” යයි (ධනවතුන්) පැවසීමට උත්සුක වූහ. ස්තූති කරන්නන්ව අල්ලාහ් හොඳින් දන්නෙකු නොවෙද?
6:54وَإِذَا جَآءَكَ ٱلَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِـَٔايَٰتِنَا فَقُلْ سَلَٰمٌ عَلَيْكُمْ ۖ كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلَىٰ نَفْسِهِ ٱلرَّحْمَةَ ۖ أَنَّهُۥ مَنْ عَمِلَ مِنكُمْ سُوٓءًۢا بِجَهَٰلَةٍۢ ثُمَّ تَابَ مِنۢ بَعْدِهِۦ وَأَصْلَحَ فَأَنَّهُۥ غَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ
(නබියේ!) අපගේ ආයාවන් විශ්වාස කළ අය, ඔබ වෙත පැමිණියහොත් (ඔබ ඔවුන්ට “සලාමුන් අලෙයිකුම්) ඔබ කෙරෙහි ශාන්තිය හා සමාදානය පවතින බව ඔබගේ දෙවියන් (ඔබට) දයාව පහළ කිරීම තමන් වෙත අනිවාර්යය කර ගත්තේය. නියත වශයෙන්ම ඔබගෙන් කවුරුන් හෝ නොදැනුවත්කමේ හේතුවෙන් (යම්කිසි) පාපයක් කිරීමෙන් අනතුරුව, පසුව ඒ වෙනුවෙන් පසුතැවිලි වී (එයින් ඈත් වී) පිළිසකර කර ගතහොත් (ඔවුන්ගේ වැරදි වලට සමාව දෙනු ඇත. මන්දයත්) නියත වශයෙන්ම ඔහු ඉතාමත් සමාව දෙන්නෙකු හා දයාබරවන්තයෙකු වශයෙන්ද සිටින්නේය” යයි පවසනු (මැනව!)
6:55وَكَذَٰلِكَ نُفَصِّلُ ٱلْءَايَٰتِ وَلِتَسْتَبِينَ سَبِيلُ ٱلْمُجْرِمِينَ
වැරදිකරුවන්ගේ මාර්ගය (මෙය යයි සැකයෙන් තොරව) පැහැදිලි වී යාම සඳහා (අපගේ) ආයාවන් මෙසේ විවරණය කර ඇත්තෙමු.
6:56قُلْ إِنِّى نُهِيتُ أَنْ أَعْبُدَ ٱلَّذِينَ تَدْعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ ۚ قُل لَّآ أَتَّبِعُ أَهْوَآءَكُمْ ۙ قَدْ ضَلَلْتُ إِذًۭا وَمَآ أَنَا۠ مِنَ ٱلْمُهْتَدِينَ
(නබියේ! ඔවුන්ට) “අල්ලාහ් හැර කුමක් ඔබ (දෙවිවරුන් යයි) ආරාධනා කරන්නෙහුද, ඔවුන්ව නැමදිය යුතු නැතැයි නියත වශයෙන්ම මා වළක්වනු ලැබ ඇත්තෙමි” යයි පවසනු (මැනව!). “(එබැවින්) ඔබගේ කැමැත්ත මා අනුගමනය නොකරන්නෙමි. එසේ වුවහොත් නියත වශයෙන්ම මමද මාර්ගය වැරද යනු ඇත. ඍජු මාර්ගය අත්කර නොගන්නෙමි” යයිද කියනු.
6:57قُلْ إِنِّى عَلَىٰ بَيِّنَةٍۢ مِّن رَّبِّى وَكَذَّبْتُم بِهِۦ ۚ مَا عِندِى مَا تَسْتَعْجِلُونَ بِهِۦٓ ۚ إِنِ ٱلْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ ۖ يَقُصُّ ٱلْحَقَّ ۖ وَهُوَ خَيْرُ ٱلْفَٰصِلِينَ
(තවද) ඔබ මෙසේ කියනු: “නියත වශයෙන්ම මා දෙවියන්ගේ පැහැදිලි සාධකයන් මතම සිටින්නෙමි. එහෙත් ඔබ එය බොරු කරන්නෙහුය. කුමක් වෙනුවෙන් ඔබ ඉක්මන් වූවෙහුද, එය (දඬුවම) මා වෙත නැත. (එහි) බලය සියල්ල අල්ලාහ්ටම මිස, (වෙන) කිසිවෙකුටත් නැත. ඔහු සත්යයම පවසන්නේය. ඔහු විනිශ්චය දීමෙහි ඉතාමත් ශ්රේෂ්ඨයෙකි”.
6:58قُل لَّوْ أَنَّ عِندِى مَا تَسْتَعْجِلُونَ بِهِۦ لَقُضِىَ ٱلْأَمْرُ بَيْنِى وَبَيْنَكُمْ ۗ وَٱللَّهُ أَعْلَمُ بِٱلظَّٰلِمِينَ
(තවද) “ඔබ ඉක්මන් කරන දැය මා වෙත තිබුණේ නම් ඔබටත් මටත් අතර ඇති කාරණාව (දැනටමත්) තීන්දුවක් ලැබී තිඛෙන්නට ඉඩ ඇත. අල්ලාහ් අපරාධකරුවන්ව හොඳින් දැනුවත්වම සිටින්නේය” යයිද පවසනු.
6:59۞ وَعِندَهُۥ مَفَاتِحُ ٱلْغَيْبِ لَا يَعْلَمُهَآ إِلَّا هُوَ ۚ وَيَعْلَمُ مَا فِى ٱلْبَرِّ وَٱلْبَحْرِ ۚ وَمَا تَسْقُطُ مِن وَرَقَةٍ إِلَّا يَعْلَمُهَا وَلَا حَبَّةٍۢ فِى ظُلُمَٰتِ ٱلْأَرْضِ وَلَا رَطْبٍۢ وَلَا يَابِسٍ إِلَّا فِى كِتَٰبٍۢ مُّبِينٍۢ
ගුප්ත දැයෙහි යතුරු ඔහු වෙතම ඇත්තේය. ඒවා (ඒවායෙහි ඇති දැය) ඔහු මිස, වෙන කිසිවෙකුත් දන්නේ නැත. ගොඩ බිමෙහිද, මුහුදෙහිද ඇති දැයද ඔහු හොඳින් දන්නේය. ඔහු නොදැනුවත්ව කිසිම කොළයක් හෝ බිම හැළෙන්නේ නැත. භූමියේ (ගැඹුරෙහි) ඝන අන්ධකාරයෙහි (වැළලී) ඇති (අබ ඇටයක් වැනි කුඩා) බීජයක් වුවද, තෙත්වද, වියළී යාමද (ඔහුගේ) පැහැදිලි (සටහන්) පුස්තකයෙහි නොමැත්තේ නොවේ.
6:60وَهُوَ ٱلَّذِى يَتَوَفَّىٰكُم بِٱلَّيْلِ وَيَعْلَمُ مَا جَرَحْتُم بِٱلنَّهَارِ ثُمَّ يَبْعَثُكُمْ فِيهِ لِيُقْضَىٰٓ أَجَلٌۭ مُّسَمًّۭى ۖ ثُمَّ إِلَيْهِ مَرْجِعُكُمْ ثُمَّ يُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ
(මිනිසුනේ!) රාත්රියෙහි (ඔබ නිදා සිටින විටදී) ඔහුම (ඔබගේ හැඟීම් පහ කර) ඔබව මිය ගියාක් (මෙන්) බවට පත් කරන්නේය. ඔබ දහවලෙහි කරන දැයද, ඔහු හොඳින් දන්නේය. (ඔබට) නියමිත කාලය පූරණය වීම සඳහා මින් පසුව (හැඟීම් ඇති කර) ඔබව නැගිට්ටවන්නේය. පසුව ඔබ ඔහු වෙතම ආපසු යන්නෙහුය. ඔබ (මෙහිදී) කරමින් සිටි දැය (එහිදී) ඔබට දැනුම් දෙනු ඇත.
6:61وَهُوَ ٱلْقَاهِرُ فَوْقَ عِبَادِهِۦ ۖ وَيُرْسِلُ عَلَيْكُمْ حَفَظَةً حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءَ أَحَدَكُمُ ٱلْمَوْتُ تَوَفَّتْهُ رُسُلُنَا وَهُمْ لَا يُفَرِّطُونَ
ඔහු තම වහලූන්ව යටහත් පහත් කර පාලනය කරන්නේය. තවද ඔබට ආරක්ෂකයින්වද ඇති කරන්නේය. ඔවුන් ඔබගෙන් සෑම කෙනෙකුවම මරණයට පත් කිරීමේ (කාලය) ළඟා වනතුරු ආරක්ෂා කර, පසුව ඔහුව අපගේ (දේව) දූතයින් මරණයට පත් කරන්නාහ. ඔවුන් (නියමිත කාලයට පෙර හෝ පසුව හෝ පණ අත්පත් කර), කිසිම වැරැද්දක් කරන්නේ නැත.
6:62ثُمَّ رُدُّوٓا۟ إِلَى ٱللَّهِ مَوْلَىٰهُمُ ٱلْحَقِّ ۚ أَلَا لَهُ ٱلْحُكْمُ وَهُوَ أَسْرَعُ ٱلْحَٰسِبِينَ
(මින්) පසුව ඔවුන් තමන්ගේ සත්ය හාම්පුතා වන අල්ලාහ් වෙතම ගෙන එනු ලබන්නාහ. (ඒ අවස්ථාවේදී) විනිශ්චය ලබා දීමේ බලය ඔහුටම අයත්ය (යන්න ඔවුන් දැන ගත යුතුය). තවද ඔහු ගණනය කිරීමෙහිද ඉතාමත් තීව්රය.
6:63قُلْ مَن يُنَجِّيكُم مِّن ظُلُمَٰتِ ٱلْبَرِّ وَٱلْبَحْرِ تَدْعُونَهُۥ تَضَرُّعًۭا وَخُفْيَةًۭ لَّئِنْ أَنجَىٰنَا مِنْ هَٰذِهِۦ لَنَكُونَنَّ مِنَ ٱلشَّٰكِرِينَ
“ඔබ ගොඩ බිමෙහිද, මුහුදෙහිද ඇති අන්ධකාරයන්හි පැටලී (ඉතාමත් අධික අමාරුකමෙහි ඇතුළු වූ අවස්ථාවෙහිදී) ‘අපව එයින් මුදා ගතහොත් නියත වශයෙන්ම අපි ස්තූති කරන්නන් බවට පත් වන්නෙමු’ යයි රහසින්ද යටහත් පහත්වද ඔබ ඔහු වෙත ප්රාර්ථනා කළ අවස්ථාවේදී ඔබව බේරා ගන්නේ කවරෙක්ද?”යි (නබියේ!) ඔබ (ඔවුන්ගෙන්) විමසා -
6:64قُلِ ٱللَّهُ يُنَجِّيكُم مِّنْهَا وَمِن كُلِّ كَرْبٍۢ ثُمَّ أَنتُمْ تُشْرِكُونَ
“මෙයින්ද අන් සියලූම අමාරුකම් වලින් ඔබව ඛෙරා ගන්නා අල්ලාහ්ය. (මෙසේ සියල්ල තිබියදීද) පසුවත් ඔබ (ඔහුට) සමානයන් තබනවා නොවෙද!”යි ඔබ විමසනු මැනව!
6:65قُلْ هُوَ ٱلْقَادِرُ عَلَىٰٓ أَن يَبْعَثَ عَلَيْكُمْ عَذَابًۭا مِّن فَوْقِكُمْ أَوْ مِن تَحْتِ أَرْجُلِكُمْ أَوْ يَلْبِسَكُمْ شِيَعًۭا وَيُذِيقَ بَعْضَكُم بَأْسَ بَعْضٍ ۗ ٱنظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ ٱلْءَايَٰتِ لَعَلَّهُمْ يَفْقَهُونَ
(නබියේ! ඔවුන්ට) ඔබ මෙසේ පවසනු: “ඔබගේ (හිස් වලට) උඩින් හෝ නැතහොත් ඔබගේ පාදයන්ට යටින් හෝ ඔබට (යම්කිසි) වේදනාවක් ඇති කිරීමට හෝ නැතහොත් ඔබව විවිධ සමුහයන් බවට පත් කර, ඔබ අතරේ සමහරෙක්, සමහරෙකු සමග යුද්ධ කරන මෙන් (පත් කර, එමගින් ඇති වන අමාරුකම ඔබ විඳින ලෙසට) පත්කිරීමටද ඔහු බලසම්පන්නයෙකු වශයෙන්ම සිටින්නේය”. ඔවුන් වටහා ගැනීම සඳහා අපි (අපගේ) ආයාවන් කෙසේ නම් විවිධ අන්දමින් (පැහැදිලි කර) පවසන්නෙමුදැයි ඔබ අවධානය කර බලනු.
6:66وَكَذَّبَ بِهِۦ قَوْمُكَ وَهُوَ ٱلْحَقُّ ۚ قُل لَّسْتُ عَلَيْكُم بِوَكِيلٍۢ
(නබියේ! ශුද්ධ වූ කුර්ආනය වන) මෙය සම්පූර්ණයෙන්ම සත්යයව තිබියදී, ඔබගේ ජනතාව මෙයද බොරු කරන්නෙහුය. (එබැවින් ඔවුන්ට) ඔබ මෙසේ පවසනු: “අපි ඔබගේ වගකීම (ආරක්ෂාව) බාර ගන්නෙකු නොව”.
6:67لِّكُلِّ نَبَإٍۢ مُّسْتَقَرٌّۭ ۚ وَسَوْفَ تَعْلَمُونَ
“සෑම කාරණාවකටම එක් නියමිත කාලයක් ඇත. (මා පවසන සත්යය) පසුව (දඬුවම පැමිණෙන විට) ඔබ දැන ගන්නෙහුය”.
6:68وَإِذَا رَأَيْتَ ٱلَّذِينَ يَخُوضُونَ فِىٓ ءَايَٰتِنَا فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ حَتَّىٰ يَخُوضُوا۟ فِى حَدِيثٍ غَيْرِهِۦ ۚ وَإِمَّا يُنسِيَنَّكَ ٱلشَّيْطَٰنُ فَلَا تَقْعُدْ بَعْدَ ٱلذِّكْرَىٰ مَعَ ٱلْقَوْمِ ٱلظَّٰلِمِينَ
(නබියේ!) අපගේ ආයාවන් ගැන (පුහු) විවාදයන්හි ගැලී සිටින්නන්ව ඔබ දුටුවහොත් ඔවුන් එයින් වැළකී වෙනත් කාරණාවෙහි ඇතුළු වන තුරු ඔබ ඔවුන්ව ප්රතික්ෂේප කර දමනු. (මෙම නියෝග) ෂෙයිතාන් ඔබට අමතක කර දමා (ඔවුන් සමග ඔබත් එකතු) වුවහොත් එය මතකයට පැමිණි පසු එම අපරාධකාර ජනතාවත් සමග වාඩි වී නොසිටිනු.
6:69وَمَا عَلَى ٱلَّذِينَ يَتَّقُونَ مِنْ حِسَابِهِم مِّن شَىْءٍۢ وَلَٰكِن ذِكْرَىٰ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ
(පුහු විවාදයෙහි ගැලී සිටින) ඔවුන්ගේ (ක්රියාවන්ගේ) ගණනයෙන් කිසිවක් පරිශුද්ධවන්තයින්ගේ වගකීමක් වන්නේ නැත. එහෙත් ඔවුන් (මෙයින් වැළකී) භය භක්තියෙන් යුතු අය වශයෙන් ඔවුන්ට හොඳ ඔවදන් දීම (මොවුන් කෙරෙහි) අනිවාර්යය යුතුකමක් වන්නේය.
6:70وَذَرِ ٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُوا۟ دِينَهُمْ لَعِبًۭا وَلَهْوًۭا وَغَرَّتْهُمُ ٱلْحَيَوٰةُ ٱلدُّنْيَا ۚ وَذَكِّرْ بِهِۦٓ أَن تُبْسَلَ نَفْسٌۢ بِمَا كَسَبَتْ لَيْسَ لَهَا مِن دُونِ ٱللَّهِ وَلِىٌّۭ وَلَا شَفِيعٌۭ وَإِن تَعْدِلْ كُلَّ عَدْلٍۢ لَّا يُؤْخَذْ مِنْهَآ ۗ أُو۟لَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ أُبْسِلُوا۟ بِمَا كَسَبُوا۟ ۖ لَهُمْ شَرَابٌۭ مِّنْ حَمِيمٍۢ وَعَذَابٌ أَلِيمٌۢ بِمَا كَانُوا۟ يَكْفُرُونَ
(නබියේ!) කවුරුන් මෙලොව ජීවිතයෙන් මත් වී තමන්ගේ ධර්මය පුහු සෙල්ලමක් වශයෙන්ද, (විහිළුවක් වශයෙන්ද) ඇර ගත්තෝද, ඔවුන්ව (ඔවුන්ගේ ගමනෙහි) අත්හැර දමනු. එහෙත් ‘සෑම ආත්මයක්ම තම (නපුරු) ක්රියාවන්ගේ හේතුවෙන් (විනිශ්චය දිනදී) විපතට ඇතුළු වනු ඇත’ යන සත්යය ඔබ (ඔවුන්ට) මතක් කර දෙනු. (එදින) එයට මැදිහත් වී කතා කරන්නන් හෝ උදව් කරන්නන් හෝ අල්ලාහ් මිස, කිසිවෙකුත් ඇත්තේ නැත. (පාපතරයන් තමන්ගේ දඬුවමට) වන්දි වශයෙන් (සරිලන) සියල්ලම ලබා දුන්නද, එය බාර ගනු ලබන්නේ නැත. ඔවුන් තමන්ගේ (නපුරු) ක්රියාවන්හි හේතුවෙන්ම විපතට ඇතුළු වූහ. ඔවුන්ගේ ප්රතික්ෂේපයේ හේතුවෙන් ඉතාමත් වේදනා ගෙනදෙන දඬුවමත් සමග (බීමට) උතුරණ පානයක්ද ලබන්නාහ.
6:71قُلْ أَنَدْعُوا۟ مِن دُونِ ٱللَّهِ مَا لَا يَنفَعُنَا وَلَا يَضُرُّنَا وَنُرَدُّ عَلَىٰٓ أَعْقَابِنَا بَعْدَ إِذْ هَدَىٰنَا ٱللَّهُ كَٱلَّذِى ٱسْتَهْوَتْهُ ٱلشَّيَٰطِينُ فِى ٱلْأَرْضِ حَيْرَانَ لَهُۥٓ أَصْحَٰبٌۭ يَدْعُونَهُۥٓ إِلَى ٱلْهُدَى ٱئْتِنَا ۗ قُلْ إِنَّ هُدَى ٱللَّهِ هُوَ ٱلْهُدَىٰ ۖ وَأُمِرْنَا لِنُسْلِمَ لِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ
(නබියේ!) ඔබ මෙසේ පවසනු: “අපට කිසිම හොඳක්ද, නරකක්ද කිරීමට ශක්තියක් නැති අල්ලාහ් නොවන දැයද අපි ආරාධනා කරන්නේ? අල්ලාහ් අපව ඍජු මාර්ගයෙහි ඇතුළු කිරීමෙන් පසුවද, (අපි) අපගේ පස්ස පැත්තට හැරෙන්නෙමුද? (එසේ තිබියදී) කෙනෙකුට ඍජු මාර්ගයෙහි ආරාධනා කළ හැකි මිතුරන් තිබී, ඔහුව ඔවුන් තමන් වෙත එන මෙන් ආරාධනා කරමින් සිටියදී, ඔහු (එම මාර්ගයෙහි නොගොස්) ෂෙයිතාන්වරුන්ගේ උගුලෙහි පැටළී භූමියෙහි ඒ මේ අත මං මුළා වී හැසිරෙන්නෙකු බවට පත් වූවේද, ඔහුට සම වන කෙනෙකු බවට පත් වන්නෙමු”. (තවද) ඔබ මෙසේද පවසනු: “නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයම ඍජු මාර්ගයයි. ලෝකවාසී සියල්ලන්ගේ දෙවියන් වන ඔහුටම සම්පූර්ණයෙන්ම හිස නැවිය යුතුය යයි අපට අණ කරනු ලැබ ඇත්තෙමු”.
6:72وَأَنْ أَقِيمُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَٱتَّقُوهُ ۚ وَهُوَ ٱلَّذِىٓ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ
“තවද සලාතය නොකඩවා සලාත් කරන ලෙසටද, ඔහුටම බිය විය යුතුය ලෙසටද (අණ කරනු ලැබ ඇත්තෙමු). ඔහු වෙතම ඔබව ඒකරාශී කරනු ලබන්නෙහුය” (යයිද පවසනු මැනව !)
6:73وَهُوَ ٱلَّذِى خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ بِٱلْحَقِّ ۖ وَيَوْمَ يَقُولُ كُن فَيَكُونُ ۚ قَوْلُهُ ٱلْحَقُّ ۚ وَلَهُ ٱلْمُلْكُ يَوْمَ يُنفَخُ فِى ٱلصُّورِ ۚ عَٰلِمُ ٱلْغَيْبِ وَٱلشَّهَٰدَةِ ۚ وَهُوَ ٱلْحَكِيمُ ٱلْخَبِيرُ
අහස්ද, භූමියද උත්පාදනය කළ අය, ඇත්තෙන්ම ඔහුම, (යම් කිසිවක් උත්පාදනය කිරීමට අදහස් කර) “වනු!” යයි ඔහු කියන දවසේ, එවෙලේම එය සිදු වන්නේය. ඔහුගේ වචනය සත්යයයි. සූර් පිඹිනු ලබන දිනදී, බලය ඔහුටම අයත් වනු ඇත. ගුප්ත දැයද, එළිදරව් දැයද ඔහු හොඳින් දන්නේය. ඔහු ඥානවන්තයෙකු වශයෙන්ද, (සියල්ල) හොඳින් දන්නෙකු වශයෙන්ද සිටින්නේය.
6:74۞ وَإِذْ قَالَ إِبْرَٰهِيمُ لِأَبِيهِ ءَازَرَ أَتَتَّخِذُ أَصْنَامًا ءَالِهَةً ۖ إِنِّىٓ أَرَىٰكَ وَقَوْمَكَ فِى ضَلَٰلٍۢ مُّبِينٍۢ
ඉබ්රාහීම් තමන්ගේ පියා වන ආසර්ට “පිළිරූ, දෙවිවරුන් වශයෙන් ඇර ගත්තෙහිද? නියත වශයෙන්ම ඔබද, ඔබගේ ජනතාවද ප්රකට දුර්මාර්ගයෙහි සිටිනු මා දකින්නෙමි” යයි පැවසුවේය.
6:75وَكَذَٰلِكَ نُرِىٓ إِبْرَٰهِيمَ مَلَكُوتَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَلِيَكُونَ مِنَ ٱلْمُوقِنِينَ
ඉබ්රාහීම් ස්ථීර වනු පිණිස, අහස්හිද, භූමියෙහිද ඇති (අපගේ) උත්පාදනයන් අපි ඔහුට මේ අන්දමට පෙන්වමින් සිටියෙමු.
6:76فَلَمَّا جَنَّ عَلَيْهِ ٱلَّيْلُ رَءَا كَوْكَبًۭا ۖ قَالَ هَٰذَا رَبِّى ۖ فَلَمَّآ أَفَلَ قَالَ لَآ أُحِبُّ ٱلْءَافِلِينَ
(දිනක්) අන්ධකාරයෙන් පිරි රාත්රියෙහි (බැබලෙමින් තිබූ) එක් තාරකාවක් දැක ඔහු, “මෙය මගේ දෙවියන් (වන්නෙහිද?)”යි (තම ජනතාවගෙන්) විමසීමෙන් අනතුරුව, එය සැඟවී ගිය විට “සැඟවෙන දැය (දෙවියන් බවට පත් කර ගැනීමට) මා කැමති නොවන්නෙමි” යයි පැවසුවේය.
6:77فَلَمَّا رَءَا ٱلْقَمَرَ بَازِغًۭا قَالَ هَٰذَا رَبِّى ۖ فَلَمَّآ أَفَلَ قَالَ لَئِن لَّمْ يَهْدِنِى رَبِّى لَأَكُونَنَّ مِنَ ٱلْقَوْمِ ٱلضَّآلِّينَ
පසුව පායන ලද සඳ දුටු විට “මෙය මගේ දෙවියන් (වන්නේද?)”යි විමසීමෙන් අනතුරුව, එයද සැඟවුනු විට (එයද ප්රතික්ෂේප කර) “මගේ දෙවියන් මාව ඍජු මාර්ගයෙහි ඇතුළු නොකළහොත් මාර්ගය වැරද ගිය ජනතාවගෙන් කෙනෙකු බවට මමද පත් වන්නෙමි” යයි පැවසුවේය.
6:78فَلَمَّا رَءَا ٱلشَّمْسَ بَازِغَةًۭ قَالَ هَٰذَا رَبِّى هَٰذَآ أَكْبَرُ ۖ فَلَمَّآ أَفَلَتْ قَالَ يَٰقَوْمِ إِنِّى بَرِىٓءٌۭ مِّمَّا تُشْرِكُونَ
පසුව පායන ලද, (දීප්තිමත් ආලෝකයෙන් පිරි) සූර්යයා දුටු විට “මෙය ඉතාමත් විශාලව ඇත්තේය. මෙය මගේ දෙවියන් (වන්නේද?)”යි විමසීමෙන් අනතුරුව, එයද සැඟවුනු විට, ඔහු (තම ජනතාවට) “මගේ ජනතාවෙනි! ඔබ (දෙවියන්ට) සමානයන් වශයෙන් තබන (මේවා) සෑම දැයකින්ම නියත වශයෙන්ම මා ඈත් වුනෙමි” යයි පැවසීමෙන් අනතුරුව-
6:79إِنِّى وَجَّهْتُ وَجْهِىَ لِلَّذِى فَطَرَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ حَنِيفًۭا ۖ وَمَآ أَنَا۠ مِنَ ٱلْمُشْرِكِينَ
“අහස්ද, භූමියද කවුරුන් නිර්මාණය කළේද, ඔහු (එම කෙනා) දෙසම නියත වශයෙන්ම මා සම්පූර්ණයෙන්ම බලන්නෙමි. මා (ඔහුට කිසිවක්) සමානයන් තබන්නෙකු නොව” (යයි පැවසුවේය).
6:80وَحَآجَّهُۥ قَوْمُهُۥ ۚ قَالَ أَتُحَٰٓجُّوٓنِّى فِى ٱللَّهِ وَقَدْ هَدَىٰنِ ۚ وَلَآ أَخَافُ مَا تُشْرِكُونَ بِهِۦٓ إِلَّآ أَن يَشَآءَ رَبِّى شَيْـًۭٔا ۗ وَسِعَ رَبِّى كُلَّ شَىْءٍ عِلْمًا ۗ أَفَلَا تَتَذَكَّرُونَ
(මේ සම්බන්ධයෙන්) ඔහු සමග ඔහුගේ ජනතාව තර්ක කළහ. (එයට) ඔහු (ඔවුන්ට) මෙසේ පැවසීය: “ඔබ (උත්පාදකයා වන) අල්ලාහ් ගැනද මා සමග තර්ක කරන්නේ? නියත වශයෙන්ම ඔහු මා හට ඍජු මාර්ගය දැනුම් දුන්නේය. මගේ දෙවියන් යම් කිසිවක් කැමති වුවහොත් මිස, ඔබ සමානයන් තබා නමදින දැය (මා හට කිසිම විපතක් කිරීමට නොහැකිය. එබැවින් ඒවාට) මා බිය නොවන්නෙමි. මගේ දෙවියන් සියල්ල (තම) ඥානයෙන් වට කරගෙන දැන ගන්නේය. (මෙතරම් දැයක්වත්) ඔබ සිතා බැලිය යුතු නොවේද?”
6:81وَكَيْفَ أَخَافُ مَآ أَشْرَكْتُمْ وَلَا تَخَافُونَ أَنَّكُمْ أَشْرَكْتُم بِٱللَّهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِۦ عَلَيْكُمْ سُلْطَٰنًۭا ۚ فَأَىُّ ٱلْفَرِيقَيْنِ أَحَقُّ بِٱلْأَمْنِ ۖ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ
“ඔබට කිසිම සාධකයක් ඔහු නොදී තිබියදී ඔබ අල්ලාහ්ට සමානයන් තැබීම ගැන (පොඩියක් හෝ) ඔබ බිය නොවී සිටියදී, ඔබ සමානයන් තබන දැයට මා කෙසේ නම් බිය වන්නේද? බිය නොවී සිටින (අප) දෙපක්ෂයෙන්ම ඉතාමත් සුදුස්සා කවුරුන්දැයි යන්න ඔබ බුද්ධිමතුන් වශයෙන් සිටින්නෙහු නම් (පවසනු)”.
6:82ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَلَمْ يَلْبِسُوٓا۟ إِيمَٰنَهُم بِظُلْمٍ أُو۟لَٰٓئِكَ لَهُمُ ٱلْأَمْنُ وَهُم مُّهْتَدُونَ
“කවුරුන් ඇත්තෙන්ම විශ්වාසය තබා, තමන්ගේ විශ්වාසය සමග කිසිම අපරාධයක් කළවම් නොකළෝද, ඔවුන්ට නියත වශයෙන්ම ආරක්ෂාව ඇත. ඔවුන්ම ඍජු මාර්ගයෙහිද සිටින්නාහ” (යයි පැවසුවේය).
6:83وَتِلْكَ حُجَّتُنَآ ءَاتَيْنَٰهَآ إِبْرَٰهِيمَ عَلَىٰ قَوْمِهِۦ ۚ نَرْفَعُ دَرَجَٰتٍۢ مَّن نَّشَآءُ ۗ إِنَّ رَبَّكَ حَكِيمٌ عَلِيمٌۭ
(ඉහත සඳහන්) මේවා අපගේ සාධාරණ තර්කයයි. ඉබ්රාහීම් තම ජනතාව (විවාදයෙන්) ජයග්රහණය කිරීම සඳහා අපි මේවා ඔහුට (උගන්වා) දුන්නෙමු. අපි අදහස් කරන්නන්ගේ පදවි උසස්කර හරින්නෙමු. (නබියේ!) නියත වශයෙන්ම ඔබගේ දෙවියන් ඉතාමත් ඥානයෙන්ද, බුද්ධියෙන්ද පිරි කෙනෙකු වශයෙන් සිටින්නේය.
6:84وَوَهَبْنَا لَهُۥٓ إِسْحَٰقَ وَيَعْقُوبَ ۚ كُلًّا هَدَيْنَا ۚ وَنُوحًا هَدَيْنَا مِن قَبْلُ ۖ وَمِن ذُرِّيَّتِهِۦ دَاوُۥدَ وَسُلَيْمَٰنَ وَأَيُّوبَ وَيُوسُفَ وَمُوسَىٰ وَهَٰرُونَ ۚ وَكَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ
අපි (ඉබ්රාහීම් වන) ඔහුට ඉස්හාක්වද, (ඔහුගේ පුත්) යාකූබ්වද, (පරම්පරා දරුවන් වශයෙන්) ලබා දී දයාව පහළ කළෙමු. මොවුන් සියල්ල අපි ඍජු මාර්ගයෙහි ඇතුළු කළෙමු. මීට පෙර නූහ්ද, ඔහුගේ පරම්පරා දරුවන් වශයෙන් දාවූද්, සුලෙයිමාන්, අයියූබ්, යූසුෆ්, මූසා, හාරූන් ආදීන්වද අපි ඍජු මාර්ගයෙහි ඇතුළු කළෙමු. හොඳක් කරන්නන්ට මේ අන්දමටම අපි (හොඳ) ඵලවිපාක දෙන්නෙමු.
6:85وَزَكَرِيَّا وَيَحْيَىٰ وَعِيسَىٰ وَإِلْيَاسَ ۖ كُلٌّۭ مِّنَ ٱلصَّٰلِحِينَ
සැකරීයියා, යහ්යා, ඊසා, ඉල්යාස් (ආදීන්වද, ඍජු මාර්ගයෙහි ඇතුළු කළෙමු). මොවුන් සියල්ලන්ම දැහැමි ගතිගුණ ඇත්තන් වන්නාහ.
6:86وَإِسْمَٰعِيلَ وَٱلْيَسَعَ وَيُونُسَ وَلُوطًۭا ۚ وَكُلًّۭا فَضَّلْنَا عَلَى ٱلْعَٰلَمِينَ
ඉස්මායීල්, අල්යසඋ (එලිසේ), යූනුස්, ලුත් (මොවුන්වද ඍජු මාර්ගයෙහි ඇතුළු කළෙමු). මොවුන් සියල්ලන්වම ලොවෙහි ඇති සියල්ලන් කෙරෙහිද උසස් කර තැබුවෙමු.
6:87وَمِنْ ءَابَآئِهِمْ وَذُرِّيَّٰتِهِمْ وَإِخْوَٰنِهِمْ ۖ وَٱجْتَبَيْنَٰهُمْ وَهَدَيْنَٰهُمْ إِلَىٰ صِرَٰطٍۢ مُّسْتَقِيمٍۢ
මොවුන්ගේ මුතුන් මිත්තන්ගෙන්ද, මොවුන්ගේ පරම්පරා දරුවන්ගෙන්ද, (බොහොමයක් දෙනාව උසස් කර තැබූ අතර) මොවුන් සියල්ලන්වම තෝරාගෙන, ඍජු මාර්ගයෙහිද ඇතුළු කළෙමු.
6:88ذَٰلِكَ هُدَى ٱللَّهِ يَهْدِى بِهِۦ مَن يَشَآءُ مِنْ عِبَادِهِۦ ۚ وَلَوْ أَشْرَكُوا۟ لَحَبِطَ عَنْهُم مَّا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ
(මොවුන් සියල්ල ගමන් කළ) මෙයම අල්ලාහ්ගේ ඍජු මාර්ගය වන්නේය. තම වහලූන්ගෙන් ඔහු අදහස් කළ අයව, එහි ඇතුළු කරන්නේය. ඔවුන් (මෙයින් වැළකී අල්ලාහ්ට) සමානයන් තැබුවහොත් නම්, ඔවුන් කරමින් සිටි (දැහැමි) කාරණාවන් සියල්ල ඔවුන්ගෙන් විනාශ වී යනු ඇත.
6:89أُو۟لَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ ءَاتَيْنَٰهُمُ ٱلْكِتَٰبَ وَٱلْحُكْمَ وَٱلنُّبُوَّةَ ۚ فَإِن يَكْفُرْ بِهَا هَٰٓؤُلَآءِ فَقَدْ وَكَّلْنَا بِهَا قَوْمًۭا لَّيْسُوا۟ بِهَا بِكَٰفِرِينَ
මොවුන්ටම ධර්මයද, පාලන බලයද, නබිත්වයද අපි දී තිබුණෙමු. එබැවින් ඒවා (මක්කාවාසීන් වන) මොවුන් ප්රතික්ෂේප කර දැමුවා වුවද, (මොවුන් වෙනුවට) ඒවා ප්රතික්ෂේප නොකරන (දෙවියන්ට අවනත වන මුස්ලිම්වරුන් වන) ජනතාව, නියත වශයෙන්ම ඇති කර හරින්නෙමු.
6:90أُو۟لَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ هَدَى ٱللَّهُ ۖ فَبِهُدَىٰهُمُ ٱقْتَدِهْ ۗ قُل لَّآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا ۖ إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرَىٰ لِلْعَٰلَمِينَ
(නබියේ!) මොවුන් සියල්ලන්වම අල්ලාහ් ඍජු මාර්ගයෙහි ඇතුළු කරන්නේය. එබැවින් ඔවුන්ගේ ඍජු මාර්ගය ඔබත් අනුගමනය කර, (පසුව) ඔබ මෙසේ කියනු: “මේ සඳහා (මෙම කුර්ආනය ඔබට දැනුම් දීමට) මා ඔබගෙන් කිසි කුලියක් ඉල්ලූවේ නැත. ලෝකවාසී සියල්ලන්ටම මෙය එක්තරා හොඳ ඔවදනක් වන්නේය”.
6:91وَمَا قَدَرُوا۟ ٱللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِۦٓ إِذْ قَالُوا۟ مَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ عَلَىٰ بَشَرٍۢ مِّن شَىْءٍۢ ۗ قُلْ مَنْ أَنزَلَ ٱلْكِتَٰبَ ٱلَّذِى جَآءَ بِهِۦ مُوسَىٰ نُورًۭا وَهُدًۭى لِّلنَّاسِ ۖ تَجْعَلُونَهُۥ قَرَاطِيسَ تُبْدُونَهَا وَتُخْفُونَ كَثِيرًۭا ۖ وَعُلِّمْتُم مَّا لَمْ تَعْلَمُوٓا۟ أَنتُمْ وَلَآ ءَابَآؤُكُمْ ۖ قُلِ ٱللَّهُ ۖ ثُمَّ ذَرْهُمْ فِى خَوْضِهِمْ يَلْعَبُونَ
අල්ලාහ්ගේ සුදුසුකම දැන ගත හැකි අන්දමට ඔවුන් දැන ගත්තේ නැත. මන්දයත් ‘මිනිසුන්ගෙන් කිසිවෙකුටත් (ධර්මයෙහි) කිසිවක් අල්ලාහ් පහළ කළේ නැත’ යයි ඔවුන් පවසන්නාහ. (එබැවින් නබියේ! ඔවුන්ට) මෙසේ කියනු: “මිනිසුන්ට දීප්තිමත් ආලෝකයද, ඍජු මාර්ගයද ලබා දිය හැකි දැයක් වන මූසා ගෙන ආ (තව්රාත් නමැති) ධර්මය පහළ කළේ කවරෙක්ද? ඔබ එම ධර්මය වෙන් වෙන් වශයෙන් වූ පිටු වලට වෙන් කර, (ඒවායෙන් සමහරක්) එළිදරව් කරන්නෙහුය. (ඔබගේ ප්රතිපත්ති වලට වෙනස් වූ) වැඩි හරියක් දැය ඔබ සඟවා දමන්නෙහුය. (එමගින්ම) ඔබද, ඔබගේ මුතුන් මිත්තන්ද, නොදැනුවත්ව තිබූ දැය ඔබට දැනුම් දෙන ලදී. (මෙවැනි ධර්මයක් ඔබට පහළ කළේ කවරෙක්ද?” මෙයට ඔවුන් දෙන පිළිතුර කුමක්ද? ඔබම ඔවුන්ට) “අල්ලාහ්ම (පහළ කළේය)” යයි පවසා, ඔවුන් (තමන්ගේ) පුහු තර්කයෙහිම සෙල්ලම් කරමින් සිටින ලෙසටද අත්හැර දමනු මැනව!
6:92وَهَٰذَا كِتَٰبٌ أَنزَلْنَٰهُ مُبَارَكٌۭ مُّصَدِّقُ ٱلَّذِى بَيْنَ يَدَيْهِ وَلِتُنذِرَ أُمَّ ٱلْقُرَىٰ وَمَنْ حَوْلَهَا ۚ وَٱلَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِٱلْءَاخِرَةِ يُؤْمِنُونَ بِهِۦ ۖ وَهُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ
(නබියේ!) මෙය එක්තරා ධර්මයකි. මෙය අපිම (ඔබ කෙරෙහි) පහළ කළෙමු. (මෙය) ඉතාමත් භාග්යයෙන් පිරි එකක් වශයෙන්ද, තමන්ට පෙර ඇති දැය සත්යය කර තබන්නක් වශයෙන්ද ඇත්තේය. එබැවින් ඔබ (මෙමගින් මව්රැටියන් වන) මක්කාවාසීන්ටද, ඒ වටා ඇති අයටද, බිය ගන්වා අනතුරු අඟවනු මැනව! කවුරුන් පරලොව විශ්වාස කරන්නෝද, ඔවුන් මෙ(ම ධර්ම)යද, (අනිවාර්යයෙන්ම) විශ්වාස කරන්නාහ. හැරත් ඔවුන් තමන්ගේ සලාතය නොකඩවා කිරීමෙහි ස්ථීරව සිටිනු ඇත.
6:93وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ ٱفْتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًا أَوْ قَالَ أُوحِىَ إِلَىَّ وَلَمْ يُوحَ إِلَيْهِ شَىْءٌۭ وَمَن قَالَ سَأُنزِلُ مِثْلَ مَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ ۗ وَلَوْ تَرَىٰٓ إِذِ ٱلظَّٰلِمُونَ فِى غَمَرَٰتِ ٱلْمَوْتِ وَٱلْمَلَٰٓئِكَةُ بَاسِطُوٓا۟ أَيْدِيهِمْ أَخْرِجُوٓا۟ أَنفُسَكُمُ ۖ ٱلْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذَابَ ٱلْهُونِ بِمَا كُنتُمْ تَقُولُونَ عَلَى ٱللَّهِ غَيْرَ ٱلْحَقِّ وَكُنتُمْ عَنْ ءَايَٰتِهِۦ تَسْتَكْبِرُونَ
(නබියේ!) මනක්කල්පිතව අල්ලාහ් මත බොරු ගොතා කියන්නන්ට වඩා, නැතහොත් වහී මගින් ඔහුට කිසිවක් දැනුම් නොදී තිබියදී “මටත් වහී පහළ විය” යයි පවසන්නාට වඩා, නැතහොත් “අල්ලාහ් පහළ කළ මෙ(ම ධර්ම)ය වැන්නක් මමත් පහළ කරන්නෙමි” යයි පවසන්නාට වඩා අපරාධකාරයා කවරෙක්ද? මෙම අපරාධකාරයින් මරණ මංචකයෙහි සිටින අවස්ථාවේදී ඔබ ඔවුන්ව දකින්නෙහි නම්, මලායිකාවරුන් තමන්ගේ අත් දිගු කර, (ඔවුන්ට) “ඔබගේ පණ ලබා දෙනු. අද දින අවමන් ගෙන දෙන දඬුවමම ඔබට ඵලවිපාක වශයෙන් දෙනු ලබනු ඇත. ඔබ සත්යය නොවන දැය අල්ලාහ් කෙරෙහි (බොරු) කියා ඔහුගේ ආයාවන්ද උ~ගුකම මගින් ඔබ ප්රතික්ෂේප කිරීමම මෙයට හේතු වේ” (යයි පවසනු ඔබ දකින්නෙහිය).
6:94وَلَقَدْ جِئْتُمُونَا فُرَٰدَىٰ كَمَا خَلَقْنَٰكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍۢ وَتَرَكْتُم مَّا خَوَّلْنَٰكُمْ وَرَآءَ ظُهُورِكُمْ ۖ وَمَا نَرَىٰ مَعَكُمْ شُفَعَآءَكُمُ ٱلَّذِينَ زَعَمْتُمْ أَنَّهُمْ فِيكُمْ شُرَكَٰٓؤُا۟ ۚ لَقَد تَّقَطَّعَ بَيْنَكُمْ وَضَلَّ عَنكُم مَّا كُنتُمْ تَزْعُمُونَ
හැරත් (දෙවියන් පරලොවදී ඔවුන්ට) “පළමු වාරයේදී අපි ඔබව උත්පාදනය කළ අන්දමටම (ඔබ සමග කිසිවක් නොමැතිව) ඔබ නියත වශයෙන්ම තනියෙන්ම අප වෙත පැමිණ සේන්දු වී ඇත්තෙහුය. අපි ඔබට ලබා දී තිබුණු දැයද, ඔබගේ පිට කොන්ද පැත්තෙන් අත්හැර දැමුවා නොවෙද! (ඔබව උත්පාදනය කිරීමෙහිද, පෝෂණය කිරීමෙහිද, දෙවියන්ට) සහායකයන් වශයෙන් ඔබ කවුරුන්ව සිතාගෙන සිටින්නෙහුද, ඔවුන් ඔබට මැදිහත් වී කතා කිරීමට ඔබ සමග දකින්නට නැත නොවෙද! (ඔවුන්ටද), ඔබටද අතරේ තිබුණු සම්බන්ධතාවයන් සියල්ල පහ වී ඔබගේ විශ්වාසයන් සියල්ල වැරද ගියේය” (යයි පවසනු ඇත).
6:95۞ إِنَّ ٱللَّهَ فَالِقُ ٱلْحَبِّ وَٱلنَّوَىٰ ۖ يُخْرِجُ ٱلْحَىَّ مِنَ ٱلْمَيِّتِ وَمُخْرِجُ ٱلْمَيِّتِ مِنَ ٱلْحَىِّ ۚ ذَٰلِكُمُ ٱللَّهُ ۖ فَأَنَّىٰ تُؤْفَكُونَ
බීජද, ඇටද, නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ්ම පැලී (පැළවෙන්නට) සලස්වන්නේය. මරණයට පත් වූ දැයෙන් පණ ඇති දැය ඔහු ඉකුත් කරන්නේය. පණ ඇති දැයෙන් මළ දැයද ඔහුම ඉකුත් කරන්නේය. (මේ අන්දමට කරන) ඔහුම, ඔබගේ අල්ලාහ්ය. එබැවින් ඔබ (ඔහු අත්හැර දමා) කොහේ නම් දුවන්නෙහුද?
6:96فَالِقُ ٱلْإِصْبَاحِ وَجَعَلَ ٱلَّيْلَ سَكَنًۭا وَٱلشَّمْسَ وَٱلْقَمَرَ حُسْبَانًۭا ۚ ذَٰلِكَ تَقْدِيرُ ٱلْعَزِيزِ ٱلْعَلِيمِ
ඔහුම (සූර්යයා) පායන්නට සලස්වන්නෙකි. ඔහුම (ඔබව නිදන්නට සලස්වා ඔබ) සුවය ලබා ගැනීම සඳහා රාත්රිය ඇති කරන්නේය. (ඔබ කාලයේ) ගණනය දැන ගැනීම සඳහා සූර්යයාවද, චන්ද්රයාවද, (ඇති කළේය). මේවා සියල්ලට බලසම්පන්නයෙකු වන අතර ඉතාමත් දැනුවත් කෙනෙකුද (වන අල්ලාහ්ගේ) සිතුවිල්ලකි.
6:97وَهُوَ ٱلَّذِى جَعَلَ لَكُمُ ٱلنُّجُومَ لِتَهْتَدُوا۟ بِهَا فِى ظُلُمَٰتِ ٱلْبَرِّ وَٱلْبَحْرِ ۗ قَدْ فَصَّلْنَا ٱلْءَايَٰتِ لِقَوْمٍۢ يَعْلَمُونَ
ඔබ වෙනුවෙන් තාරකාවන් උත්පාදනය කළේද ඔහුමය. ගොඩ බිමෙහිද, මුහුදෙහිද, ඇති අන්ධකාරයන්හි ඒවා මගින් ඔබ මාර්ගය දැන යන්නෙහුය. (සත්යය) දැන ගත හැකි ජනතාවට (අපගේ) ආයාවන් නියත වශයෙන්ම (මෙසේ) විවරණය කරන්නෙමු.
6:98وَهُوَ ٱلَّذِىٓ أَنشَأَكُم مِّن نَّفْسٍۢ وَٰحِدَةٍۢ فَمُسْتَقَرٌّۭ وَمُسْتَوْدَعٌۭ ۗ قَدْ فَصَّلْنَا ٱلْءَايَٰتِ لِقَوْمٍۢ يَفْقَهُونَ
(මිනිසුනේ!) ඔබ සියල්ලන්වම එකම ආත්මයකින් උත්පාදනය කර, පසුව (ඔබගේ පියා වෙත) රැඳී සිටීමට සලස්වා (ඔබගේ මවගේ ගර්භයෙහි) බාර දෙන්නේද ඔහුය! සිතා වටහා ගත හැකි ජනතාවට (අපගේ) ආයාවන් නියත වශයෙන්ම විවරණය කළෙමු.
6:99وَهُوَ ٱلَّذِىٓ أَنزَلَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءًۭ فَأَخْرَجْنَا بِهِۦ نَبَاتَ كُلِّ شَىْءٍۢ فَأَخْرَجْنَا مِنْهُ خَضِرًۭا نُّخْرِجُ مِنْهُ حَبًّۭا مُّتَرَاكِبًۭا وَمِنَ ٱلنَّخْلِ مِن طَلْعِهَا قِنْوَانٌۭ دَانِيَةٌۭ وَجَنَّٰتٍۢ مِّنْ أَعْنَابٍۢ وَٱلزَّيْتُونَ وَٱلرُّمَّانَ مُشْتَبِهًۭا وَغَيْرَ مُتَشَٰبِهٍ ۗ ٱنظُرُوٓا۟ إِلَىٰ ثَمَرِهِۦٓ إِذَآ أَثْمَرَ وَيَنْعِهِۦٓ ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكُمْ لَءَايَٰتٍۢ لِّقَوْمٍۢ يُؤْمِنُونَ
ඔහුම වලාකුළෙන් වැස්ස පහළ කර තබන්නේය. එමගින්ම සියලූම වර්ගයේ පැළෑටි අපි පැළවීමට සලස්වා, එයින් සාරවත් තලයන්ද අපි ඉකුත් කළෙමු. එයින් ඝනට වැඩුණු ධාන්යයෙන් (පිරි කරල්ද) අපි ඉකුත් කරන්නෙමු. ඉඳි ගසේ අතුවලින් නැමී එල්ලෙන පලතුරු වලූද ඇත්තේය. (ඒවාද අපිම ඉකුත් කරන්නෙමු). මිදි වතුද (බැලු බැල්මට) එකම ආකාරයටද, (රසයෙන්) විවිධවද ඇති දෙළුම්, සෙයිතූන් (ඔලිව්), ආදියද (අපිම ඉකුත් කළෙමු). ඒවායේ පලතුරු බලනු මැනව! ඒවා (මල් පිපී) ගෙඩි හට ගැනීමද, පසුව ඉදී, ඉදුණු පලතුරු බවට පෙරළෙන අන්දමද (අවධානයෙන් යුතුව බලනු මැනව!) විශ්වාසය තබන ජනතාවට නියත වශයෙන්ම මෙහි සාධකයන් බොහොමයක් ඇත.
6:100وَجَعَلُوا۟ لِلَّهِ شُرَكَآءَ ٱلْجِنَّ وَخَلَقَهُمْ ۖ وَخَرَقُوا۟ لَهُۥ بَنِينَ وَبَنَٰتٍۭ بِغَيْرِ عِلْمٍۢ ۚ سُبْحَٰنَهُۥ وَتَعَٰلَىٰ عَمَّا يَصِفُونَ
(මේ සියල්ල මෙසේ තිබියදී) ඔවුන් ජින්වරුන්ගෙන් බොහොමයක් අල්ලාහ්ට සමානයන් බවට පත් කරන්නාහ. එහෙත් එම ජින්වරුන්වද, ඔහුම උත්පාදනය කරන්නේය. මොවුන් (තමන්ගේ) නොදැනුවත්කමින් අල්ලාහ්ට පිරිමි, ගැහැනු, පරම්පරා දරුවන්වද ආරෝපණය කරන්නාහ. එබැවින් මොවුන් (මෙසේ) වර්ණනා කිරීමෙන් ඔහු ඉතාමත් පරිශුද්ධවන්තයෙකු හා ශ්රේෂ්ඨයෙකු වශයෙන් සිටින්නේය.
6:101بَدِيعُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۖ أَنَّىٰ يَكُونُ لَهُۥ وَلَدٌۭ وَلَمْ تَكُن لَّهُۥ صَٰحِبَةٌۭ ۖ وَخَلَقَ كُلَّ شَىْءٍۢ ۖ وَهُوَ بِكُلِّ شَىْءٍ عَلِيمٌۭ
පෙර නිදසුණක් නොමැතිවම අහස්ද, භූමියද, ඔහු උත්පාදනය කළේය. ඔහුට කෙසේ නම් දරුවන් ඇති වන්නේද? ඔහුට බිරිඳක් ඇත්තේ නැත! සියල්ල ඔහුම උත්පාදනය කර ඇත්තේය. හැරත් ඔහු සියල්ලම හොඳින් දන්නෙකු වශයෙන් සිටින්නේය.
6:102ذَٰلِكُمُ ٱللَّهُ رَبُّكُمْ ۖ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ خَٰلِقُ كُلِّ شَىْءٍۢ فَٱعْبُدُوهُ ۚ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ وَكِيلٌۭ
මෙවැනි අල්ලාහ්ම ඔබව පෝෂණය කර, වර්ධනය කරන දෙවියන්; නැමදුමට හිමි තැනැත්තා ඔහු මිස, වෙන කිසිවෙකුත් නැත. ඔහුම සියල්ලෙහි උත්පාදනය කළ දෙවියාය. එබැවින් ඔහුවම (ඔහු එක් කෙනෙකුවම) ඔබ (සියල්ලන්ම) නමදිනු. සියලූ කාරණාවන් අවධානය කරමින් සිටින්නාද ඔහුමය.
6:103لَّا تُدْرِكُهُ ٱلْأَبْصَٰرُ وَهُوَ يُدْرِكُ ٱلْأَبْصَٰرَ ۖ وَهُوَ ٱللَّطِيفُ ٱلْخَبِيرُ
කිසිවෙකුගේ බැල්ම ඔහුට ළඟා වන්නේ නැත. ඔහුම සියල්ල බලන්නේය. ඔහු (කිසිවෙකුගේ බැල්මට හසු නොවන) සූක්ෂම හා පැහැදිලිමත් වූවෙකි. (සියල්ලන්වම) දන්නෙකි.
6:104قَدْ جَآءَكُم بَصَآئِرُ مِن رَّبِّكُمْ ۖ فَمَنْ أَبْصَرَ فَلِنَفْسِهِۦ ۖ وَمَنْ عَمِىَ فَعَلَيْهَا ۚ وَمَآ أَنَا۠ عَلَيْكُم بِحَفِيظٍۢ
ඔබගේ දෙවියන්ගේ සන්නිධානයෙන් (සත්යයෙන් පිරි බොහෝ) සාධකයන් ඔබ වෙත පැමිණ ඇත. කවුරුන් (ඒවා අවධානය කර) බලන්නෙහිද, (එය) ඔහුටම හොඳකි. ඔහු (ඒවා නොබලා) ඇස් පියා ගන්නේද, (එය) ඔහුටම නපුරක් වන්නේය. (නබියේ! ඔබ ඔවුන්ට) “මා ඔබව බේරා ගන්නෙකු නොව” (යයි පවසනු මැනව!)
6:105وَكَذَٰلِكَ نُصَرِّفُ ٱلْءَايَٰتِ وَلِيَقُولُوا۟ دَرَسْتَ وَلِنُبَيِّنَهُۥ لِقَوْمٍۢ يَعْلَمُونَ
‘(මෙය) ඔබ හොඳින් (අපට) කියවා පෙන්වා දැනුම් දුන්නෙහිය’ යයි ඔවුන් පැවසීම සඳහාද, දැන ගත හැකි ජනතාවට අපි මෙය පැහැදිලි කර දීමටද, (අපගේ) ආයාවන් මෙසේ බොහොම වාර ගණනින් (විටින් විට) විස්තර කරන්නෙමු.
6:106ٱتَّبِعْ مَآ أُوحِىَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ ۖ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ وَأَعْرِضْ عَنِ ٱلْمُشْرِكِينَ
(නබියේ!) ඔබගේ දෙවියන් විසින් ඔබට වහී මගින් දැනුම් දෙනු ලැබූ දැයම ඔබ අනුගමනය කරනු. ඔහු හැර වෙනත් හිමියෙකු ඇත්තේම නැත. එබැවින් (ඔහුට) සමානයන් තබන්නන්ව ඔබ ප්රතික්ෂේප කර හරිනු මැනව!
6:107وَلَوْ شَآءَ ٱللَّهُ مَآ أَشْرَكُوا۟ ۗ وَمَا جَعَلْنَٰكَ عَلَيْهِمْ حَفِيظًۭا ۖ وَمَآ أَنتَ عَلَيْهِم بِوَكِيلٍۢ
අල්ලාහ් අදහස් කර තිබුණි නම්, ඔවුන් සමානයන් තබා ඇත්තේම නැත. ඔවුන් කෙරෙහි ආරක්ෂකයින් වශයෙන් අපි ඔබව ඇති කළේ නැත. ඔබ ඔවුන්ව අවධානය කළ යුතු හා වගකිව යුත්තෙකුද නොව.
6:108وَلَا تَسُبُّوا۟ ٱلَّذِينَ يَدْعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ فَيَسُبُّوا۟ ٱللَّهَ عَدْوًۢا بِغَيْرِ عِلْمٍۢ ۗ كَذَٰلِكَ زَيَّنَّا لِكُلِّ أُمَّةٍ عَمَلَهُمْ ثُمَّ إِلَىٰ رَبِّهِم مَّرْجِعُهُمْ فَيُنَبِّئُهُم بِمَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ
(විශ්වාසවන්තයිනි!) අල්ලාහ් නොවන කුමක් හෝ ඔවුන් (දෙවිවරුන් යයි) ආරාධනා කරන්නෙහුද, ඒවාට ඔබ ෙදාස් නොකියනු. එමගින් ඔවුන් නොදැනුවත්කමේ හේතුවෙන් සීමාව ඉක්මවා අල්ලාහ්ටද බැණ වදිනු ඇත. මෙසේම සෑම සමූහයන්ටම ඔවුන්ගේ ක්රියාවන් අපි අලංකාරවත් කර තබා ඇත්තෙමු. පසුව ඔවුන් තමන්ගේ දෙවියන් වෙතම යන්නෙහුය. ඔවුන් කරමින් සිටි ක්රියාවන් ගැන (ඒවායෙන් හොඳ කුමක්ද, පාපය කුමක්ද යන්න) ඔහු, ඔවුන්ට දැනුම් දී හරිනු ඇත.
6:109وَأَقْسَمُوا۟ بِٱللَّهِ جَهْدَ أَيْمَٰنِهِمْ لَئِن جَآءَتْهُمْ ءَايَةٌۭ لَّيُؤْمِنُنَّ بِهَا ۚ قُلْ إِنَّمَا ٱلْءَايَٰتُ عِندَ ٱللَّهِ ۖ وَمَا يُشْعِرُكُمْ أَنَّهَآ إِذَا جَآءَتْ لَا يُؤْمِنُونَ
(ඔවුන් කැමති ප්රකාර) යම්කිසි සාධකයක් තමන් වෙනුවෙන් ලැඛෙන විට “නියත වශයෙන්ම අපි එය විශ්වාස කරමු” යයි ඔවුන් අල්ලාහ් කෙරෙහි ස්ථීර වූ දිව්රුමක් කර, පවසන්නාහ. (එයට නබියේ! ඔබ ඔවුන්ට) “නියත වශයෙන්ම සාධකයන් සියල්ල අල්ලාහ්ගේ සන්නිධානයෙහිම ඇත්තේය. (ඒවා ඔහු කැමති ආකාරයටම ඉකුත් කරන්නේය. ඔබ කැමති ආකාරයට නොව)” යයි පවසනු මැනව! (එසේම) ඔවුන් වෙත (ඔවුන් කැමති ප්රකාර) නියත වශයෙන්ම එය පැමිණෙන විට, එය ඔවුන් විශ්වාස කරන්නේම නැත යන්න (විශ්වාසවන්තයිනි!) ඔබ දන්නෙහුද?
6:110وَنُقَلِّبُ أَفْـِٔدَتَهُمْ وَأَبْصَٰرَهُمْ كَمَا لَمْ يُؤْمِنُوا۟ بِهِۦٓ أَوَّلَ مَرَّةٍۢ وَنَذَرُهُمْ فِى طُغْيَٰنِهِمْ يَعْمَهُونَ
පෙර ඔවුන් මෙය (මෙම ධර්මය) විශ්වාස නොකර සිටි ආකාරයටම (මේ අවස්ථාවේදීද, විශ්වාස නොකර සිටීම සඳහා) අපි ඔවුන්ගේ හෘදයන්ද, බැල්මද පෙරළා, ඔවුන්ගේ දුර්මාර්ගයෙහිම ඔවුන්ව මං මුළාවී හැසිරෙන ලෙසට අත්හැර දමා ඇත්තෙමු.