Skip to content
QuranOlive

Juz 15 of 30 · 185 ayahs

سبحان الذيPara 15: Subhanallazi — Sinhala

Juz 15, known as Para 15 “Subhanallazi” (سبحان الذي), runs from Surah Al-Isra 17:1 to Surah Al-Kahf 18:74. Read the full para online in Arabic with Sinhala translation and audio.

17:1

سُبْحَٰنَ ٱلَّذِىٓ أَسْرَىٰ بِعَبْدِهِۦ لَيْلًۭا مِّنَ ٱلْمَسْجِدِ ٱلْحَرَامِ إِلَى ٱلْمَسْجِدِ ٱلْأَقْصَا ٱلَّذِى بَٰرَكْنَا حَوْلَهُۥ لِنُرِيَهُۥ مِنْ ءَايَٰتِنَآ ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْبَصِيرُ

(අල්ලාහ්) ඉතාමත් පරිශුද්ධවන්තයෙකි. ඔහු (මුහම්මද් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම් නමැති) තම වහලාව (කඃබාව වන) ශුද්ධ වූ නැමදුම්පළෙන් (ඉතාමත් ඈතින් පිහිටි බයිතුල් මුකද්දිස්හි ඇති) මස්ජිදුල් අක්සාවට එක් රාත්‍රියකදී කැඳවාගෙන ගියේය. (එසේ කැඳවාගෙන ගිය) අපි, එය අවට ඇති භූමිය ආශීර්වාද කර ඇත්තෙමු. අපගේ සළකුණු ඔහුට පෙන්වීම පිණිසම (කැඳවාගෙන ගියෙමු). නියත වශයෙන්ම (ඔබගේ දෙවියන් වන) ඔහුම සවන් දෙන්නෙකු වශයෙන්ද, අවධානයෙන් යුතුව බලන්නෙකු වශයෙන්ද සිටින්නේය.

17:2

وَءَاتَيْنَا مُوسَى ٱلْكِتَٰبَ وَجَعَلْنَٰهُ هُدًۭى لِّبَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ أَلَّا تَتَّخِذُوا۟ مِن دُونِى وَكِيلًۭا

මූසාට ධර්මයක් අපි ලබා දුන්නෙමු. එය ඉස්රායීල පරම්පරාවේ දරුවන්ට එක් මාර්ගෝපදේශයක් වශයෙන් නිර්මාණය කර “ඔබ මාව මිස, (වෙන කිසිවෙකුත් ඔබගේ) ගැලවුම්කරුවෙකු (හිමියෙකු) වශයෙන් නොගත යුතුය” (යයි ඔවුන්ට නියෝග කළෙමු).

17:3

ذُرِّيَّةَ مَنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوحٍ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَبْدًۭا شَكُورًۭا

(ඔබගේ මුතුන් මිත්තන්ව නැවෙහි) අපි නූහු (නබි) සමග උසුළාගෙන (ජල ගැල්මෙන් බේරා) ගනු ලැබූ පරම්පරාවේ දරුවනි! ඔහු නියත වශයෙන්ම (එයට) ඉතාමත් කෘතඥ වහලෙකු වශයෙන්ම සිටියේය. (එසේම ඉස්රායීල පරම්පරාවේ දරුවන් වන ඔබත් මා හට කෘතඥ වනු!)

17:4

وَقَضَيْنَآ إِلَىٰ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ فِى ٱلْكِتَٰبِ لَتُفْسِدُنَّ فِى ٱلْأَرْضِ مَرَّتَيْنِ وَلَتَعْلُنَّ عُلُوًّۭا كَبِيرًۭا

ඉස්රායීල පරම්පරාවේ දරුවන් (වන ඔබ) ගැන “නියත වශයෙන්ම ඔබ දෙවරක් භූමියෙහි අපරාධ කරන්නෙහුය” යයිද “නියත වශයෙන්ම ඔබ ඉමහත් ශ්‍රේෂ්ඨත්වයක් අත් කරගෙන, (අපරාධ) කරන්නෙහුය” යයිද (ඔබට ලබා දුන්) ධර්මයෙහි අපි ලියා ඇත්තෙමු.

17:5

فَإِذَا جَآءَ وَعْدُ أُولَىٰهُمَا بَعَثْنَا عَلَيْكُمْ عِبَادًۭا لَّنَآ أُو۟لِى بَأْسٍۢ شَدِيدٍۢ فَجَاسُوا۟ خِلَٰلَ ٱلدِّيَارِ ۚ وَكَانَ وَعْدًۭا مَّفْعُولًۭا

ඒ දෙකෙන් පළමු වාරය පැමිණි අවස්ථාවේදී අපගේ වහලා (සිතේ තෙත් ගතියක් නැති) ඉමහත් බලසම්පන්න මිනිසුන්ව ඔබට එරෙහිව පොළඹවා යැව්වෙමු. ඔවුන් (බයිතුල් මුකද්දිස්හි සිට ඔබගේ) නිවෙස් තුළට ඇතුළු වී (තමන්ගේ අතට හසුවන සෑම දැයකින්ම පහර දී විනාශ කර) දැමූහ. (එබැවින් බයිතුල් මුකද්දිස්හි තිබූ නැමදුම්පළද, ඒ රටද කැඩී බිඳී විනාශ වී ගියේය. මෙසේ අපගේ කළින් වූ) පොරොන්දුව ඉටු විය.

17:6

ثُمَّ رَدَدْنَا لَكُمُ ٱلْكَرَّةَ عَلَيْهِمْ وَأَمْدَدْنَٰكُم بِأَمْوَٰلٍۢ وَبَنِينَ وَجَعَلْنَٰكُمْ أَكْثَرَ نَفِيرًا

පසුව (ඔබගේ) කාලචක්‍රය හරවා, ඔබට ජයග්‍රහණය ලබා දී (බොහෝ) වස්තූන්ද ජනතාවද මගින් අපි ඔබට උදව් උපකාර කර, ඔබව ඉමහත් සමූහයක් බවටද පත් කළෙමු.

17:7

إِنْ أَحْسَنتُمْ أَحْسَنتُمْ لِأَنفُسِكُمْ ۖ وَإِنْ أَسَأْتُمْ فَلَهَا ۚ فَإِذَا جَآءَ وَعْدُ ٱلْءَاخِرَةِ لِيَسُۥٓـُٔوا۟ وُجُوهَكُمْ وَلِيَدْخُلُوا۟ ٱلْمَسْجِدَ كَمَا دَخَلُوهُ أَوَّلَ مَرَّةٍۢ وَلِيُتَبِّرُوا۟ مَا عَلَوْا۟ تَتْبِيرًا

(නැවතත් ඔවුන්ට) ඔබ හොඳක් කළහොත් (එය) ඔබටම හොඳය. ඔබ පව් කළහොත් එය ඔබටම (නපුරක් වනු ඇතැයි අපි කීවෙමු. එහෙත් නැවතත් ඔවුන් අපරාධ කිරීමට ඉදිරිපත් වූහ. එබැවින්) දෙවැනි වාරය (ඔබට) පැමිණි අවස්ථාවේදී (ඔබට වේදනා ගෙන දී) ඔබගේ හැඩරුවම විකෘති කර, කළින් වාරයේදී මස්ජිදුල් අක්සාවට ඇතුළු වූ ආකාරයටම (මේ වාරයේදීද ඒ තුළට) ඇතුළු වී, තමන්ගේ අතට හසුවුනු සියල්ල කඩා බිඳ දමා විනාශ කළ හැකි අය (අපි ඔබ වෙත) පොළඹවා යැව්වෙමු.

17:8

عَسَىٰ رَبُّكُمْ أَن يَرْحَمَكُمْ ۚ وَإِنْ عُدتُّمْ عُدْنَا ۘ وَجَعَلْنَا جَهَنَّمَ لِلْكَٰفِرِينَ حَصِيرًا

(ඔබ අපරාධ කිරීම අත්හැර දමා පසුව හෝ එයින් ඈත් වුවහොත්) ඔබගේ දෙවියන් ඔබ කෙරෙහි දයාව දැක්විය හැකිය. (නොඑසේ නම්, ඔබගේ කාරණාව දෙසටම) නැවතත් ඔබ හැරුණහොත් අපිද (ඔබව පෙර මෙන් දඬුවම් දීමට) ඉදිරිපත් වන්නෙමු. තවද (මෙවැනි) කෙළෙහිගුණ නොදත් අයව නිරය වටකර ගන්නා ලෙසටද සලස්වන්නෙමු.

17:9

إِنَّ هَٰذَا ٱلْقُرْءَانَ يَهْدِى لِلَّتِى هِىَ أَقْوَمُ وَيُبَشِّرُ ٱلْمُؤْمِنِينَ ٱلَّذِينَ يَعْمَلُونَ ٱلصَّٰلِحَٰتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْرًۭا كَبِيرًۭا

නියත වශයෙන්ම මෙම කුර්ආනය (මිනිසුන්ට පැහැදිලි හා) ඉතාමත් ඍජු මාර්ගය දැනුම් දෙන්නේය. තවද විශ්වාසය තබා දැහැමි ක්‍රියාවන් කරන්නන්ට නියත වශයෙන්ම ඉතාමත් විශාල ඵලවිපාක ඇත යයිද ශුභාරංචි පවසන්නේය.

17:10

وَأَنَّ ٱلَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِٱلْءَاخِرَةِ أَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمًۭا

තවද කවුරුන් පරලොව විශ්වාස නොකළෝද, ඔවුන්ට නියත වශයෙන්ම අපි ඉතාමත් වේදනා ගෙන දෙන දඬුවම් පිළියෙල කර තබා ඇත්තෙමු (යයිද බිය ගන්වා අනතුරු අඟවන්නේය).

17:11

وَيَدْعُ ٱلْإِنسَٰنُ بِٱلشَّرِّ دُعَآءَهُۥ بِٱلْخَيْرِ ۖ وَكَانَ ٱلْإِنسَٰنُ عَجُولًۭا

පින් ඉල්ලා ප්‍රාර්ථනා කරන්නාක් මෙන්ම (සමහර අවස්ථාවන්හිදී නොදැනුවත්කම නිසා) පාපයන් ඉල්ලාද ප්‍රාර්ථනා කරන්නේය. (මන්දයත්) මිනිසා (ස්වභාවයෙන්ම ඉවසීම බිඳී ගිය) ඉක්මන්කාරයෙකු වශයෙන්ම සිටින්නේය.

17:12

وَجَعَلْنَا ٱلَّيْلَ وَٱلنَّهَارَ ءَايَتَيْنِ ۖ فَمَحَوْنَآ ءَايَةَ ٱلَّيْلِ وَجَعَلْنَآ ءَايَةَ ٱلنَّهَارِ مُبْصِرَةًۭ لِّتَبْتَغُوا۟ فَضْلًۭا مِّن رَّبِّكُمْ وَلِتَعْلَمُوا۟ عَدَدَ ٱلسِّنِينَ وَٱلْحِسَابَ ۚ وَكُلَّ شَىْءٍۢ فَصَّلْنَٰهُ تَفْصِيلًۭا

රාත්‍රියද දහවලද අපි සාධකයන් දෙකක් බවට පත් කළෙමු. (එහි) රාත්‍රියේ සාධකය මැකී යාමට සැලැස්සුවෙමු. (විවිධ ස්ථානයන්ට ගොස්) ඔබ ඔබගේ දෙවියන්ගේ වරප්‍රසාදයන් සොයා ගැනීම ස`දහා දහවලේ සාධකය ආලෝකමත් කළෙමු. වර්ෂයන්හි සංඛ්‍යාවද, (මාසයන්හි) ගණනයද (මෙමගින්) ඔබ දැන ගැනීම සඳහාම (අපි මේ ආකාරයට සැලැස්සුවෙමු). සෑම කාරණාවක්ම පැහැදිලිවම අපි විවරණය කර ඇත්තෙමු.

17:13

وَكُلَّ إِنسَٰنٍ أَلْزَمْنَٰهُ طَٰٓئِرَهُۥ فِى عُنُقِهِۦ ۖ وَنُخْرِجُ لَهُۥ يَوْمَ ٱلْقِيَٰمَةِ كِتَٰبًۭا يَلْقَىٰهُ مَنشُورًا

සෑම මිනිසෙකුගේම ක්‍රියාවන් ගැන (විස්තරාත්මක දෛනික) සටහන ඔහුගේ ඛෙල්ලෙහි එල්ලා ඇත්තෙමු. විනිශ්චය දිනදී එය ඔහුට එක් පුස්තකයක් මෙන් ගෙන දෙන්නෙමු. ඔහු එය දිගහැර බලනු ඇත.

17:14

ٱقْرَأْ كِتَٰبَكَ كَفَىٰ بِنَفْسِكَ ٱلْيَوْمَ عَلَيْكَ حَسِيبًۭا

(ඒ අතර ඔහුට) “අද දින ඔබගේ ගණනය බැලීමට ඔබම ප්‍රමාණවත්ය. එබැවින් ඔබගේ (සටහන්) පුස්තකය ඔබ කියවා බලනු” (යයි කියන්නෙමු).

17:15

مَّنِ ٱهْتَدَىٰ فَإِنَّمَا يَهْتَدِى لِنَفْسِهِۦ ۖ وَمَن ضَلَّ فَإِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا ۚ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌۭ وِزْرَ أُخْرَىٰ ۗ وَمَا كُنَّا مُعَذِّبِينَ حَتَّىٰ نَبْعَثَ رَسُولًۭا

කවුරුන් ඍජු මාර්ගයෙහි යන්නේද, ඔහු තමන්ගේ හොඳටම ඍජු මාර්ගයෙහි ගමන් කරන්නේය. කවුරුන් වැරදි මාර්ගයෙහි යන්නේද, ඔහු (වැරදි මාර්ගයෙහි ගොස්) තමන්ට හානියක් කර ගන්නේය. කෙනෙකුගේ පව් බර, වෙනත් කෙනෙකු උසුළන්නේ නැත. (බිය ගන්වා අනතුරු අඟවන අපගේ) දුතයාව නොයවන තුරු අපි (කිසිවෙකුටත්) දඬුවම් කරන්නේ නැත.

17:16

وَإِذَآ أَرَدْنَآ أَن نُّهْلِكَ قَرْيَةً أَمَرْنَا مُتْرَفِيهَا فَفَسَقُوا۟ فِيهَا فَحَقَّ عَلَيْهَا ٱلْقَوْلُ فَدَمَّرْنَٰهَا تَدْمِيرًۭا

කුමක් හෝ එක් රටක් (එම රටේ නපුරු ක්‍රියාවන්හි හේතුවෙන්) අපි විනාශ කර දැමීමට අදහස් කළහොත්, එහි සුවසේ ජීවත් වන්නන්ව අපි පොළඹවන්නෙමු. ඔවුන් එහි අපරාධ කිරීමට ආරම්භ කරනු ඇත. පසුව ඔවුන් කෙරෙහි අපගේ පොරොන්දුව ඇති වනු ඇත. එම රට අපි මුලින් උපුටා විනාශ කර දමන්නෙමු.

17:17

وَكَمْ أَهْلَكْنَا مِنَ ٱلْقُرُونِ مِنۢ بَعْدِ نُوحٍۢ ۗ وَكَفَىٰ بِرَبِّكَ بِذُنُوبِ عِبَادِهِۦ خَبِيرًۢا بَصِيرًۭا

නූහුගෙන් පසු (ඉකුත්ව ගිය සියවස් ගණනාවකදී) අපි කොපමණදෝ සමුහයන්ව (ඔවුන්ගේ අපරාධයන්හි හේතුවෙන්) විනාශ කර ඇත්තෙමු. තම වහලූන්ගේ පාපයන් හොඳින් දන්නෙකු හා අවධානයෙන් යුතුව බලන්නෙකු වශයෙන්ද සිටීමට ඔබගේ දෙවියන්ම ප්‍රමාණවත්ය. (වෙන කිසිවෙකුගේ උදව්වක් අවශ්‍යය නැත).

17:18

مَّن كَانَ يُرِيدُ ٱلْعَاجِلَةَ عَجَّلْنَا لَهُۥ فِيهَا مَا نَشَآءُ لِمَن نُّرِيدُ ثُمَّ جَعَلْنَا لَهُۥ جَهَنَّمَ يَصْلَىٰهَا مَذْمُومًۭا مَّدْحُورًۭا

කවුරුන් (පරලොව ප්‍රතික්ෂේප කර දමා) මෙලොව පමණක් කැමති වන්නෝද, ඔවුන්ගෙන් අපි අදහස් කළ අයට, අපි කැමති දැය මෙලොවදීම ලබා දෙන්නෙමු. පසුව (පරලොවදී) නිරයම ඔවුන්ට පිළියෙල කර ඇත්තෙමු. ඔවුන් නින්දා කරනු ලැබූවන් වශයෙන්ද ශාප කරනු ලැබුවන් වශයෙන්ද එහි ඇතුළු වනු ඇත.

17:19

وَمَنْ أَرَادَ ٱلْءَاخِرَةَ وَسَعَىٰ لَهَا سَعْيَهَا وَهُوَ مُؤْمِنٌۭ فَأُو۟لَٰٓئِكَ كَانَ سَعْيُهُم مَّشْكُورًۭا

කවුරුන් පරලොව කැමති වී ඒ සඳහා ඉමහත් වූ ප්‍රයත්නයක්ද දරාගෙන, විශ්වාසයද තබා සිටින්නෝද, එවැන්නන්ගේ ක්‍රියාවන් (අල්ලාහ්ගේ සන්නිධානයෙහි ඉතාමත් ආදරයෙන් යුතුව) බාර ගනු ලැබේ.

17:20

كُلًّۭا نُّمِدُّ هَٰٓؤُلَآءِ وَهَٰٓؤُلَآءِ مِنْ عَطَآءِ رَبِّكَ ۚ وَمَا كَانَ عَطَآءُ رَبِّكَ مَحْظُورًا

(මෙලොව කැමති වන) ඔවුන්ටද (පරලොව කැමති වන) මොවුන්ටද ආදී සියල්ලන්ටම ඔබගේ දෙවියන් තමන්ගේ වරප්‍රසාදයන් මගින්ම උදව් කරන්නේය. ඔබගේ දෙවියන්ගේ වරප්‍රසාදයන් (මේ දෙදෙනාගෙන් කිසිවෙකුටත්) වළක්වා දැමුවේ නැත.

17:21

ٱنظُرْ كَيْفَ فَضَّلْنَا بَعْضَهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍۢ ۚ وَلَلْءَاخِرَةُ أَكْبَرُ دَرَجَٰتٍۢ وَأَكْبَرُ تَفْضِيلًۭا

(නබියේ! මෙලොව ජීවිතයෙහි මොවුන්ගෙන්) සමහරෙකුව සමහරෙකු මත කෙසේ නම් උසස් කර ඇත්තේද යන්න ඔබ අවධානය කර බලනු මැනව! පරලොව (ජීවිතය) නම්, පදවීන්ගෙන්ද අති විශාලය. ගෞරවයෙන්ද කොපමණදෝ උසස්ය.

17:22

لَّا تَجْعَلْ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ فَتَقْعُدَ مَذْمُومًۭا مَّخْذُولًۭا

(නබියේ!) අල්ලාහ් සමග වෙනත් දෙවියෙකු (සමාන) නොකරනු. (එසේ කළහොත්) ඔබ නින්දා කරනු ලබූවන් බවටද, උදව් උපකාරයක් නොමැත්තෙකු බවටද හිඳින්නෙහිය.

17:23

۞ وَقَضَىٰ رَبُّكَ أَلَّا تَعْبُدُوٓا۟ إِلَّآ إِيَّاهُ وَبِٱلْوَٰلِدَيْنِ إِحْسَٰنًا ۚ إِمَّا يَبْلُغَنَّ عِندَكَ ٱلْكِبَرَ أَحَدُهُمَآ أَوْ كِلَاهُمَا فَلَا تَقُل لَّهُمَآ أُفٍّۢ وَلَا تَنْهَرْهُمَا وَقُل لَّهُمَا قَوْلًۭا كَرِيمًۭا

(නබියේ!) ඔබගේ දෙවියන් තමන්ව මිස, (වෙන කිසිවෙකුත්) නැමදිය නොයුතුය යයිද, (අණ කරනු ලැබ ඇති අතර) මව්පියන්ට කෘතඥ වනු යයි අණ කරනු ලැබ ඇත්තේය. ඔවුන්ගෙන් කෙනෙකු හෝ නැතහොත් දෙදෙනාම හෝ මහළු වියට පැමිණියා වුවද, ඔබ වෙතින් එළවා නොදමනු. ඔවුන්ව (නින්දිත අන්දමින්) චී යයි නොපැවසිය යුතුය. ඔවුන් වෙත (කුමක් පැවසුවා වුවද, උරහිස් පහත් කොට) ඉතාමත් ගෞරවාන්විතවද, (ඉතාමත් ආදරයෙන්)ද කතා කරනු.

17:24

وَٱخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ ٱلذُّلِّ مِنَ ٱلرَّحْمَةِ وَقُل رَّبِّ ٱرْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيَانِى صَغِيرًۭا

ඔවුන්ට ඉතාමත් ආදරයෙන් යුතුව යටහත් පහත්ව කටයුතු කරනු මැනව! තවද “මගේ දෙවියනේ! මා ළදරුවෙකු වශයෙන් සිටියදී (ඉතාමත් ආදරයෙන්) මාව ඇති දැඩි කර, පෝෂණය කළ ආකාරයටම ඔබත් ඒ දෙදෙනා මත ආදර කරුණාව ලබා දෙනු මැනව!” යයිද ඔබ ප්‍රාර්ථනා කරනු මැනව!

17:25

رَّبُّكُمْ أَعْلَمُ بِمَا فِى نُفُوسِكُمْ ۚ إِن تَكُونُوا۟ صَٰلِحِينَ فَإِنَّهُۥ كَانَ لِلْأَوَّٰبِينَ غَفُورًۭا

ඔබගේ මනසෙහි ඇති දැය ඔබගේ දෙවියන්ම ඉතා හොඳින් දන්නේය. ඔබ දැහැමි ගති පැවතුම් ඇත්තවුන් වශයෙන් සිටින්නෙහු නම්, නියත වශයෙන්ම (ඔබගෙන් කවුරුන්) සමාව ඉල්ලූවා (වුවද), ඔවුන්ගේ වැරදිවලට අල්ලාහ් සමාව දෙන්නෙකු වශයෙන්ම සිටින්නේය.

17:26

وَءَاتِ ذَا ٱلْقُرْبَىٰ حَقَّهُۥ وَٱلْمِسْكِينَ وَٱبْنَ ٱلسَّبِيلِ وَلَا تُبَذِّرْ تَبْذِيرًا

ඥාතීන්ටද, දුප්පතුන්ටද, මැඟියන්ටද, ඔවුනොවුන්ට නියමිත දැය ලබා දෙමින් සිටිනු. (වස්තුව) සීමාව ඉක්මවා පුහු වියදම් නොකරනු.

17:27

إِنَّ ٱلْمُبَذِّرِينَ كَانُوٓا۟ إِخْوَٰنَ ٱلشَّيَٰطِينِ ۖ وَكَانَ ٱلشَّيْطَٰنُ لِرَبِّهِۦ كَفُورًۭا

මන්දයත් ප්‍රමාණය ඉක්මවා වියදම් කරන්නන් ෂෙයිතාන්වරුන්ගේ සහෝදරයින් වශයෙන් සිටින්නාහ. ෂෙයිතාන් නම්, තම දෙවියන්ට පවා කෘතඥ නොවී (වෙනස්කම්) කළ අයෙකි.

17:28

وَإِمَّا تُعْرِضَنَّ عَنْهُمُ ٱبْتِغَآءَ رَحْمَةٍۢ مِّن رَّبِّكَ تَرْجُوهَا فَقُل لَّهُمْ قَوْلًۭا مَّيْسُورًۭا

(නබියේ! ඔබ වෙත වස්තූන් කිසිවක් නොමැතිව ඒ වෙනුවෙන්) ඔබ, ඔබගේ දෙවියන්ගේ වරප්‍රසාදයන් බලාපොරොත්තුවෙන් සිටින අවස්ථාවකදී, (ඔබ වෙත කවුරුන් හෝ පැමිණ) කුමක් හෝ ඉල්ලා ඔවුන්ව ප්‍රතික්ෂේප කර හැරීමට සිදු වුවහොත් (ඔවුන් සමග කෝපයෙන් යුතුව කතා නොකරනු). ඉතාමත් කරුණාවන්ත වදනම ඔවුන්ට පවසනු මැනව!

17:29

وَلَا تَجْعَلْ يَدَكَ مَغْلُولَةً إِلَىٰ عُنُقِكَ وَلَا تَبْسُطْهَا كُلَّ ٱلْبَسْطِ فَتَقْعُدَ مَلُومًۭا مَّحْسُورًا

(ඔබගේ වස්තූන්ගෙන් කිසිවක් වියදම් නොකර) ඔබගේ අත් ඛෙල්ලෙහි පටළවා නොගනු! තවද (ඔබ වෙත ඇති දැය සියල්ල දී) ඔබගේ අත් සම්පුර්ණයෙන්ම දිගහැර නොදමනු! එමගින් ඔබ නින්දාවට ලක් වන්නෙකු වශයෙන්ද, හිස් අතින් සිටින්නෙකු වශයෙන්ද හිඳිනු ඇත.

17:30

إِنَّ رَبَّكَ يَبْسُطُ ٱلرِّزْقَ لِمَن يَشَآءُ وَيَقْدِرُ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ بِعِبَادِهِۦ خَبِيرًۢا بَصِيرًۭا

නියත වශයෙන්ම ඔබගේ දෙවියන් තමන් කැමති අයට වැඩි වැඩියෙන් විස්තීරණ කර දෙන්නේය. (තමන් කැමති අයට හකුළුවා අඩු කර) සීමා සහිතවද දෙන්නේය. මන්දයත් නියත වශයෙන්ම ඔහු තම වහලූන්ගේ (ගතිගුණ) හොඳින් දන්නෙකු වශයෙන්ද, අවධානයෙන් යුතුව බලන්නෙකු වශයෙන්ද සිටින්නේය. (එබැවින් සෑම කෙනෙකු-ගේම තත්වයට සරිලන සේ ලබා දෙන්නේය).

17:31

وَلَا تَقْتُلُوٓا۟ أَوْلَٰدَكُمْ خَشْيَةَ إِمْلَٰقٍۢ ۖ نَّحْنُ نَرْزُقُهُمْ وَإِيَّاكُمْ ۚ إِنَّ قَتْلَهُمْ كَانَ خِطْـًۭٔا كَبِيرًۭا

(මිනිසුනේ!) ඔබ දරිද්‍රතාවයට බිය වී ඔබගේ දරුවන්ව ඝාතනය කර නොදමනු. අපි ඔවුන්ටද ආහාර ලබා දෙන්නෙමු. ඔබටත් (ලබා දෙන්නෙමු). ඔවුන්ව මරා දැමීම නියත වශයෙන්ම විශාල පාපයකි.

17:32

وَلَا تَقْرَبُوا۟ ٱلزِّنَىٰٓ ۖ إِنَّهُۥ كَانَ فَٰحِشَةًۭ وَسَآءَ سَبِيلًۭا

(විශ්වාසවන්තයිනි!) ඔබ අපචාරයට ළං නොවනු. මන්දයත් නියත වශයෙන්ම එය අවමන් ගෙන දෙන්නක් වශයෙන්ද, නපුරු මාර්ගයක් වශයෙන්ද ඇත්තේය.

17:33

وَلَا تَقْتُلُوا۟ ٱلنَّفْسَ ٱلَّتِى حَرَّمَ ٱللَّهُ إِلَّا بِٱلْحَقِّ ۗ وَمَن قُتِلَ مَظْلُومًۭا فَقَدْ جَعَلْنَا لِوَلِيِّهِۦ سُلْطَٰنًۭا فَلَا يُسْرِف فِّى ٱلْقَتْلِ ۖ إِنَّهُۥ كَانَ مَنصُورًۭا

(කිසිවෙකුව මරා දැමීම යුතු නැතැයි) අල්ලාහ් තහනම් කර තිබියදී ඔබ කිසිම මිනිසෙකුව අසාධාරණයේ ඝාතනය නොකරනු. කවුරුන්ව හෝ අසාධාරණයේ මරා දමනු ලැබුවහොත් (පළි ගැනීමට) ඔහුගේ උරුමක්කාරයින්ට අපි බලය පවරා ඇත්තෙමු. නමුත් (මිනී මරුවා වන ඔහුව) පළි ගැනීමෙහි සිමාව ඉක්මවා (දරුණු සේ වද දීම) නොකළ යුතුය. නියත වශයෙන්ම ඔහුට (පළි ගැනීම සඳහා) උදව් කරනු ලබන්නේය. (එනම් පළි ගැනීම සඳහා උරුමක්කාරයින්ට උදව් කළ යුතුය).

17:34

وَلَا تَقْرَبُوا۟ مَالَ ٱلْيَتِيمِ إِلَّا بِٱلَّتِى هِىَ أَحْسَنُ حَتَّىٰ يَبْلُغَ أَشُدَّهُۥ ۚ وَأَوْفُوا۟ بِٱلْعَهْدِ ۖ إِنَّ ٱلْعَهْدَ كَانَ مَسْـُٔولًۭا

(විශ්වාසවන්තයිනි!) අනාථ දරුවන්ට තරුණ වියට පත් වන තුරු (ඔවුන්ගේ දේපළ ආරක්ෂා කරන්නන් වශයෙන් සිටින) ඔබ, සාධාරණ අන්දමට මිස, ඔවුන්ගේ දේපළවලට ළං නොවනු. (ඔබගේ) පොරොන්දුව ඔබ පරිපූරණ වශයෙන් ඉටු කරනු. මන්දයත් (පරලොවදී) පොරොන්දුව ගැන (ඔබ වෙතින් නියත වශයෙන්ම) ප්‍රශ්න කරනු ලැබේ.

17:35

وَأَوْفُوا۟ ٱلْكَيْلَ إِذَا كِلْتُمْ وَزِنُوا۟ بِٱلْقِسْطَاسِ ٱلْمُسْتَقِيمِ ۚ ذَٰلِكَ خَيْرٌۭ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلًۭا

ඔබ මැන්නහොත් පූරණ වශයෙන් මනිනු. (කිරුවහොත්) නිවැරදි බරක් මගින් කිරිනු. මෙය (ඔබට) ඉතාමත් හොඳය. ඉතාමත් අලංකාරවත් ඵලවිපාකද ලැඛෙනු ඇත.

17:36

وَلَا تَقْفُ مَا لَيْسَ لَكَ بِهِۦ عِلْمٌ ۚ إِنَّ ٱلسَّمْعَ وَٱلْبَصَرَ وَٱلْفُؤَادَ كُلُّ أُو۟لَٰٓئِكَ كَانَ عَنْهُ مَسْـُٔولًۭا

(නබියේ!) ඔබ නොදන්නා යම්කිසි කාරණාවක් පසුපස ඔබ නොයනු! මන්දයත් නියත වශයෙන්ම කණ්, ඇස්, හෘදය, ආදී මේ සියල්ලගෙන් (ඒ ඒ දැයගේ ක්‍රියාවන් ගැන විනිශ්චය දිනදී) ප්‍රශ්න කරනු ලැබේ.

17:37

وَلَا تَمْشِ فِى ٱلْأَرْضِ مَرَحًا ۖ إِنَّكَ لَن تَخْرِقَ ٱلْأَرْضَ وَلَن تَبْلُغَ ٱلْجِبَالَ طُولًۭا

භූමියෙහි (ආඩම්බරයෙන්) උඞගුකමින් ඔබ කටයුතු නොකරනු. මන්දයත් නියත වශයෙන්ම භූමිය දෙකඩ කිරීමට හෝ නැතහොත් කඳු මුදුනට ඔසවන්නට හෝ ඔබට කළ නොහැකිය.

17:38

كُلُّ ذَٰلِكَ كَانَ سَيِّئُهُۥ عِندَ رَبِّكَ مَكْرُوهًۭا

මේවා සියල්ල ඔබගේ දෙවියන්ගේ සන්නිධානයෙහි පිළිකුලට ලක් කරනු ලැබූ කාරණාවන්ය.

17:39

ذَٰلِكَ مِمَّآ أَوْحَىٰٓ إِلَيْكَ رَبُّكَ مِنَ ٱلْحِكْمَةِ ۗ وَلَا تَجْعَلْ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ فَتُلْقَىٰ فِى جَهَنَّمَ مَلُومًۭا مَّدْحُورًا

(නබියේ!) මේවා ඔබගේ දෙවියන් විසින් ඔබට වහී මගින් දැනුම් දෙන ලද ඥානයෙන් පිරි (ඔවදන්) වන්නේය. එබැවින් අල්ලාහ් සමග වෙනත් දෙවියෙකුව (සම) නොකරනු. (එසේ කළහොත්) ඔබ නින්දා කරනු ලැබූවෙකු වශයෙන්ද, ශාප කරනු ලැබූවෙකු වශයෙන්ද නිරයට වීසි කරනු ලබන්නෙහිය.

17:40

أَفَأَصْفَىٰكُمْ رَبُّكُم بِٱلْبَنِينَ وَٱتَّخَذَ مِنَ ٱلْمَلَٰٓئِكَةِ إِنَٰثًا ۚ إِنَّكُمْ لَتَقُولُونَ قَوْلًا عَظِيمًۭا

(මිනිසුනේ!) ඔබගේ දෙවියන් පිරිමි දරුවන්ව ඔබට පමණක් අයිති කර දී, තමන්ට ගැහැනු දරුවන් වශයෙන් මලායිකාවරුන්ව පත් කර ගත්තෙහිද? (මෙසේ පවසන) ඔබ, නියත වශයෙන්ම ඉමහත් වූ (බොරු) කියමනක්ම පවසන්නෙහුය.

17:41

وَلَقَدْ صَرَّفْنَا فِى هَٰذَا ٱلْقُرْءَانِ لِيَذَّكَّرُوا۟ وَمَا يَزِيدُهُمْ إِلَّا نُفُورًۭا

මොවුන් හොඳ වැටහීමක් ලබා ගනු පිණිස, මෙම කුර්ආනයෙහි නියත වශයෙන්ම අපි විවිධාකාර අන්දමින් (හොඳ ඔවදන්) පවසා ඇත්තෙමු. එහෙත් (මේවා සියල්ල) ඔවුන්ට පිළිකුලම මිස, (වෙන කිසිවක්) අධික කළේ නැත.

17:42

قُل لَّوْ كَانَ مَعَهُۥٓ ءَالِهَةٌۭ كَمَا يَقُولُونَ إِذًۭا لَّٱبْتَغَوْا۟ إِلَىٰ ذِى ٱلْعَرْشِ سَبِيلًۭا

(එබැවින් නබියේ! ඔවුන්ට) ඔබ, මෙසේ පවසනු: “ඔවුන් කියන අන්දමට අල්ලාහ් සමග වෙනත් දෙවිවරුන් සිටින්නේ නම්, ඒවා අර්ෂ්හි (අල්ලාහ් වන) ඔහු දෙසට යන මාර්ගය සොයාගෙන (ඔහු වෙතම ගොස්) ඇත.

17:43

سُبْحَٰنَهُۥ وَتَعَٰلَىٰ عَمَّا يَقُولُونَ عُلُوًّۭا كَبِيرًۭا

ඔහු ඉතාමත් පරිශුද්ධවන්තයෙකි. මොවුන් පවසන මෙයින් (මෙම කියමනෙන්) ඔහු ඉතාමත් ශ්‍රේෂ්ඨයෙකි.

17:44

تُسَبِّحُ لَهُ ٱلسَّمَٰوَٰتُ ٱلسَّبْعُ وَٱلْأَرْضُ وَمَن فِيهِنَّ ۚ وَإِن مِّن شَىْءٍ إِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِۦ وَلَٰكِن لَّا تَفْقَهُونَ تَسْبِيحَهُمْ ۗ إِنَّهُۥ كَانَ حَلِيمًا غَفُورًۭا

අහස් හතද, භූමියද, මේවායෙහි ඇති සියල්ලද ඔහුව සුවිශුද්ධ කරමින්ම සිටින්නාහ. (මේවායෙන්) ඔහුව සුවිශුද්ධ කරමින් ප්‍රශංසා නොකරන කිසිවක් නැත. එහෙත් ඒවා සුවිශුද්ධ කරමින් ප්‍රශංසා කිරීම ඔබ දැන ගන්නේ නැත. නියත වශයෙන්ම ඔහු ඉවසිලිවන්තයෙකු හා ක්ෂමා කරන්නෙකු වශයෙන් සිටින්නේය.

17:45

وَإِذَا قَرَأْتَ ٱلْقُرْءَانَ جَعَلْنَا بَيْنَكَ وَبَيْنَ ٱلَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِٱلْءَاخِرَةِ حِجَابًۭا مَّسْتُورًۭا

(නබියේ!) ඔබ කුර්ආනය සමුදීරණය කිරීමට ආරම්භ කළහොත් ඔබටත්, පරලොව විශ්වාස නොකළ අයටත් අතරේ වළක්වා ගත හැකි තිරයක් ඇති කරන්නෙමු.

17:46

وَجَعَلْنَا عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَن يَفْقَهُوهُ وَفِىٓ ءَاذَانِهِمْ وَقْرًۭا ۚ وَإِذَا ذَكَرْتَ رَبَّكَ فِى ٱلْقُرْءَانِ وَحْدَهُۥ وَلَّوْا۟ عَلَىٰٓ أَدْبَٰرِهِمْ نُفُورًۭا

තවද ඔවුන්ගේ හෘදයන්හිද, ඔවුන් එය වටහා නොගන්නා සේ තිරයක් නිර්මාණය කර, ඔවුන්ගේ කණ්ද බිහිරි කර හරින්නෙමු. ශුද්ධ වූ කුර්ආනයෙහි ඔබගේ දෙවියන් කෙනෙකු ගැනම ඔබ පවසමින් සිටියහොත් ඔවුන්ට එපා වී තමන්ගේ පිට කොන්ද (දෙසටම හැරී) යනු ඇත.

17:47

نَّحْنُ أَعْلَمُ بِمَا يَسْتَمِعُونَ بِهِۦٓ إِذْ يَسْتَمِعُونَ إِلَيْكَ وَإِذْ هُمْ نَجْوَىٰٓ إِذْ يَقُولُ ٱلظَّٰلِمُونَ إِن تَتَّبِعُونَ إِلَّا رَجُلًۭا مَّسْحُورًا

ඔවුන් ඔබට සවන් දුන්නහොත් කුමන අදහසකින් සවන් දෙන්නෝද යන්න අපි හොඳින් දන්නෙමු. ඔවුන් (තමන් තුළ) රහසින් කතා කර ගතහොත් “සූනියමෙන් මනස විකෘති වූ මිනිසෙකු මිස, (වෙන කිසිවෙකුව) ඔබ අනුගමනය කළේ නැත” යයි අපරාධකරුවන් (ඔබ ගැන) පවසන්නාහ (යන්නද අපි හොඳින් දන්නෙමු).

17:48

ٱنظُرْ كَيْفَ ضَرَبُوا۟ لَكَ ٱلْأَمْثَالَ فَضَلُّوا۟ فَلَا يَسْتَطِيعُونَ سَبِيلًۭا

(නබියේ!) ඔබට කෙබඳු පටබැඳි නම් තබන්නේද යන්න ඔබ අවධානය කර බලනු මැනව! මොවුන් මාර්ගය වැරද ගියහ. (ඍජු) මාර්ගය අත් කර ගැනීමට මොවුන්ට නොහැක.

17:49

وَقَالُوٓا۟ أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمًۭا وَرُفَٰتًا أَءِنَّا لَمَبْعُوثُونَ خَلْقًۭا جَدِيدًۭا

“අපි (මරණයට පත් වී) ඇටසැකිළි බවට පත් වී, (දිරා) දූවිලි බවට පත් වීමෙන් පසු අළුත් නිර්මාණයක් වශයෙන් පණ දෙනු ලබන්නෙමුද?”යි ඔවුන් විමසන්නාහ.

17:50

۞ قُلْ كُونُوا۟ حِجَارَةً أَوْ حَدِيدًا

(එයට නබියේ!) ඔබ මෙසේ පවසනු: “ඔබ (දිරා පත් වී පස් බවට පත් වුනා වුවද කම් නැත). ගල් බවට හෝ යකඩ බවට හෝ පත් වනු”.

17:51

أَوْ خَلْقًۭا مِّمَّا يَكْبُرُ فِى صُدُورِكُمْ ۚ فَسَيَقُولُونَ مَن يُعِيدُنَا ۖ قُلِ ٱلَّذِى فَطَرَكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍۢ ۚ فَسَيُنْغِضُونَ إِلَيْكَ رُءُوسَهُمْ وَيَقُولُونَ مَتَىٰ هُوَ ۖ قُلْ عَسَىٰٓ أَن يَكُونَ قَرِيبًۭا

“නැතහොත් ඉතාමත් විශාල යයි ඔබ මනසෙහි සිතෙන වෙනත් ඕනෑම වස්තුවක් බවට පත් වනු”. (මෙසේ වෙනස් වූ) පසු “අපව කවුරුන් නම් පණ ගන්වන්නේද?”යි ඔවුන්ගේ විමසුමට, (එසේ විමසුවහොත් නබියේ! ඔබ ඔවුන්ට) “ඔබව පළමුවෙන් කවුරුන් උත්පාදනය කළේද, ඔහුම (ඔබ මරණයට පත් වූ පසුද ඔබව නැගිට්ටවනු ඇත)” යයි පවසනු. එයට ඔවුන් තමන්ගේ හිස ඔබ පැත්තට ඇල කර, “එදින කවදා (එන්නේද)?”යි විමසන්නාහ. (එයට) ඔබ (ඔවුන්ට “එය) ඉතාමත් ඉක්මනින්ද පැමිණිය හැකිය” යයි පවසනු මැනව!

17:52

يَوْمَ يَدْعُوكُمْ فَتَسْتَجِيبُونَ بِحَمْدِهِۦ وَتَظُنُّونَ إِن لَّبِثْتُمْ إِلَّا قَلِيلًۭا

“(අද දින ඔබ දෙවියන්ව පිළිකුල් කළා වුවද, ඔහු) ඔබව (ප්‍රශ්න කිරීම සඳහා) කැඳවන දින ඔබ ඔහුව නමස්කාර කරමින්ම ඔහු වෙත පැමිණෙනු ඇත. (මරණයට පත් වීමෙන් පසු) ඉතාමත් සුළු කාලයක් මිස, රැඳී සිටියේ නැත යයිද (එදින) ඔබ සිතන්නෙහුය!”

17:53

وَقُل لِّعِبَادِى يَقُولُوا۟ ٱلَّتِى هِىَ أَحْسَنُ ۚ إِنَّ ٱلشَّيْطَٰنَ يَنزَغُ بَيْنَهُمْ ۚ إِنَّ ٱلشَّيْطَٰنَ كَانَ لِلْإِنسَٰنِ عَدُوًّۭا مُّبِينًۭا

(නබියේ! මා හට අවනත වූ) මගේ වහලූන්ට ඔබ මෙසේ පවසනු: “ඔවුන් (එම මිනිසුන් සමග කතා කළා වුවද), කුමක් හොඳද එයම පවසනු මැනව! නියත වශයෙන්ම ෂෙයිතාන් ඔවුන් අතරේ (නරක වචන කියන සේ සලස්වා) නපුරම කරනු ඇත. (මන්දයත්) නියත වශයෙන්ම ෂෙයිතාන් මිනිසුන්ට ප්‍රකට සතුරෙකු වශයෙන්ම සිටින්නේය. (එබැවින් ඉතාමත් ප්‍රවේසමෙන් සිටිනු)”.

17:54

رَّبُّكُمْ أَعْلَمُ بِكُمْ ۖ إِن يَشَأْ يَرْحَمْكُمْ أَوْ إِن يَشَأْ يُعَذِّبْكُمْ ۚ وَمَآ أَرْسَلْنَٰكَ عَلَيْهِمْ وَكِيلًۭا

(මිනිසුනේ!) ඔබව, ඔබගේ දෙවියන් හොඳින් දැනගෙනම සිටින්නේය. ඔහු කැමති වුවහොත් ඔබට වරප්‍රසාදයන් පහළ කරන්නේය. නැතහොත් ඔහු අදහස් කළහොත් ඔබට දඬුවම් කරන්නේය. එබැවින් (නබියේ!) ඔවුන්ට වගකිවයුත්තෙකු වශයෙන් අපි ඔබව යැව්වේ නැත.

17:55

وَرَبُّكَ أَعْلَمُ بِمَن فِى ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۗ وَلَقَدْ فَضَّلْنَا بَعْضَ ٱلنَّبِيِّۦنَ عَلَىٰ بَعْضٍۢ ۖ وَءَاتَيْنَا دَاوُۥدَ زَبُورًۭا

අහ්සහිද, භූමියෙහිද කුමන දැය නම් ඇත්තේද යන්න ඔබගේ දෙවියන් හොඳින් දන්නේය. නබිවරුන්ගෙන් සමහරෙකුව සමහරෙක් මත ඇත්තෙන්ම අපි උසස් කර තබා, දාවූද් (නබි)ට සබූර් නමැති ධර්මය අපි ලබා දුන්නෙමු.

17:56

قُلِ ٱدْعُوا۟ ٱلَّذِينَ زَعَمْتُم مِّن دُونِهِۦ فَلَا يَمْلِكُونَ كَشْفَ ٱلضُّرِّ عَنكُمْ وَلَا تَحْوِيلًا

(නබියේ! සමානයන් තබා නමදින්නන්ට) ඔබ මෙසේ පවසනු: “අල්ලාහ් මිස, (වෙනත් දෙවිවරුන් ඇත්තේය යයි) ඔබ අදහස් කරමින් සිටිනවා නොවෙද? ඒවා ඔබ, (ඔබගේ අමාරුකම් පහ කිරීමට) ආරාධනා කරනු. (එසේ ආරාධනා කළහොත්) ඒවා ඔබගේ කිසිම අමාරුකමක් පහ කිරීමට හෝ නැතහොත් (එය) වළක්වා හැරීමට හෝ ශක්තියක් නොමැති දැය (යන්න දැන ගන්නෙහුය)”.

17:57

أُو۟لَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ يَدْعُونَ يَبْتَغُونَ إِلَىٰ رَبِّهِمُ ٱلْوَسِيلَةَ أَيُّهُمْ أَقْرَبُ وَيَرْجُونَ رَحْمَتَهُۥ وَيَخَافُونَ عَذَابَهُۥٓ ۚ إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ كَانَ مَحْذُورًۭا

මොවුන් (දෙවියන් යයි) ආරාධනා කරන දැයද (තමන් වෙනුවෙන්) තමන්ගේ දෙවියන් වෙත මැදිහත් වී කතා කිරීමට (දෙවියන් වෙත) සමීපව සිටින්නේ කවරෙක්දැයි යන්න සොයාගෙන, ඔහුගේ දයාවම බලාපොරොත්තුවෙන් සිටිමින්, ඔහුගේ දඬුවමටද බිය වන්නාහ. මන්දයත් නියත වශයෙන්ම ඔබගේ දෙවියන්ගේ දඬුවම නම්, ඉතාමත් බිය වන්නට යුතු එකකි.

17:58

وَإِن مِّن قَرْيَةٍ إِلَّا نَحْنُ مُهْلِكُوهَا قَبْلَ يَوْمِ ٱلْقِيَٰمَةِ أَوْ مُعَذِّبُوهَا عَذَابًۭا شَدِيدًۭا ۚ كَانَ ذَٰلِكَ فِى ٱلْكِتَٰبِ مَسْطُورًۭا

(අපරාධකාරයින් වාසය කරන) කුමන රටක් හෝ විනිශ්චය දිනට පෙර අපි විනාශ කර නොදමා හෝ නැතහොත් දරුණු දඬුවම් නොකර හෝ අත්හැර දමන්නේ නැත. මෙසේම (අප වෙත ඇති සිදුවීම් සටහන වන) ලව්හුල් මහ්ෆූල්හි සැලසුම් කර ඇත්තේය.

17:59

وَمَا مَنَعَنَآ أَن نُّرْسِلَ بِٱلْءَايَٰتِ إِلَّآ أَن كَذَّبَ بِهَا ٱلْأَوَّلُونَ ۚ وَءَاتَيْنَا ثَمُودَ ٱلنَّاقَةَ مُبْصِرَةًۭ فَظَلَمُوا۟ بِهَا ۚ وَمَا نُرْسِلُ بِٱلْءَايَٰتِ إِلَّا تَخْوِيفًۭا

(අපි යවා ඇති සාධකයන් මොවුන්ට) පෙර විසූවන්ද බොරු කර හැරියා යන්න මිස, (මොවුන් ඉල්ලා සිටින) සාධකයන් යැවීමට වෙන කිසිම බාධාවක් නැත. (මෙයට පෙර) සමූද් නමැති ජනතාවට එක් ඔටු දෙනකු සාධකයක් වශයෙන් දී තිබුණෙමු. ඔවුන් නම්, සීමාව ඉක්මවා ගොස් ඌට හානියක් කර දැමූහ. මෙවැනි සාධකයන් සියල්ල (මිනිසුන්ට) බිය ගන්වනු පිණිස මිස, අපි යැව්වේ නැත.

17:60

وَإِذْ قُلْنَا لَكَ إِنَّ رَبَّكَ أَحَاطَ بِٱلنَّاسِ ۚ وَمَا جَعَلْنَا ٱلرُّءْيَا ٱلَّتِىٓ أَرَيْنَٰكَ إِلَّا فِتْنَةًۭ لِّلنَّاسِ وَٱلشَّجَرَةَ ٱلْمَلْعُونَةَ فِى ٱلْقُرْءَانِ ۚ وَنُخَوِّفُهُمْ فَمَا يَزِيدُهُمْ إِلَّا طُغْيَٰنًۭا كَبِيرًۭا

(නබියේ!) නියත වශයෙන්ම ඔබගේ දෙවියන් එම මිනිසුන්ව වට කර ගත්තේය. (ඔවුන් ඔබට හානියක් කිරීමට නොහැකි යයි) අපි ඔබට පැවසූ දැය ඔබ අවධානය කර බලනු. අපි ඔබට සිහිනෙන් පෙන්වූ සාක්ෂිය, ශාප කරන ලද ගස (එය පාපතරයින්ගේ ආහාරය යයි) කුර්ආනයෙහි අපි කියා තිබීමද, මිනිසුන්ව පිරික්සීම සඳහාම මිස, වෙන කිසිවක් නැත. (අපගේ දඬුවම ගැන විටින් විට) ඔවුන්ව බිය ගැන්වීම, නැවත (නැවතත්) ඔවුන්ගේ ඉමහත් වූ අපරාධය වැඩි කර හරින්නේය.

17:61

وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلَٰٓئِكَةِ ٱسْجُدُوا۟ لِءَادَمَ فَسَجَدُوٓا۟ إِلَّآ إِبْلِيسَ قَالَ ءَأَسْجُدُ لِمَنْ خَلَقْتَ طِينًۭا

මලායිකාවරුන්ට “ආදම්ට සුජූද් කරනු” යයි අපි පැවසූ අවස්ථාවේදී ඉබ්ලීස් හැර (මලායිකාවරුන් සියල්ල) සුජූද් කළහ. ඔහු නම්, (මා හට) “ඔබ මැටියෙන් නිර්මාණය කළ අයට මා සුජූද් කරන්නද?”යි පැවසුවේය.

17:62

قَالَ أَرَءَيْتَكَ هَٰذَا ٱلَّذِى كَرَّمْتَ عَلَىَّ لَئِنْ أَخَّرْتَنِ إِلَىٰ يَوْمِ ٱلْقِيَٰمَةِ لَأَحْتَنِكَنَّ ذُرِّيَّتَهُۥٓ إِلَّا قَلِيلًۭا

(තවද) “මටත් වඩා ඔබ ගෞරව කළ මොහුව ඔබ අවධානය කළෙහිද?”යි (ආදම්ව ඉතාමත් පහත් ලෙස ගෙනහැර දක්වමින්) “ඔබ මාව විනිශ්චය දින දක්වා ප්‍රමාද කර හැරියහොත්, ඉතාමත් සුළුතරයක් හැර, මොහුගේ පරම්පරාවේ දරුවන් සියල්ලන්වම මා මාර්ගය වැරද යාමට සලස්වා (මුලින් උපුටා) හරින්නෙමි” යයි පැවසුවේය.

17:63

قَالَ ٱذْهَبْ فَمَن تَبِعَكَ مِنْهُمْ فَإِنَّ جَهَنَّمَ جَزَآؤُكُمْ جَزَآءًۭ مَّوْفُورًۭا

(එයට දෙවියන්) “ඔබත්, ඔහුගේ පරම්පරාවේ දරුවන්ගෙන් ඔබව අනුගමනය කළ අයත්, (අපගේ සන්නිධානයෙන්) පිටමං වී යනු. ඔබට සම්පූර්ණයෙන්ම සරිලන ඵලවිපාකය නියත වශයෙන්ම නිරයයි” යයිද;

17:64

وَٱسْتَفْزِزْ مَنِ ٱسْتَطَعْتَ مِنْهُم بِصَوْتِكَ وَأَجْلِبْ عَلَيْهِم بِخَيْلِكَ وَرَجِلِكَ وَشَارِكْهُمْ فِى ٱلْأَمْوَٰلِ وَٱلْأَوْلَٰدِ وَعِدْهُمْ ۚ وَمَا يَعِدُهُمُ ٱلشَّيْطَٰنُ إِلَّا غُرُورًا

“ඔබ, ඔබට හැකි පමණින් ශබ්ද නගා කෑගසා, ඔවුන්ව පොළඹවනු. ඔබගේ අශ්ව සේනාවන්ද, පාබල සේනාවන්ද, ඔවුන් කෙරෙහි පොළඹවා යවනු. ඔවුන්ගේ වස්තූන්ගෙන්ද, පරම්පරාවේ දරුවන් වෙතද, ඔබ එක්කාසු වී සිටිමින් ඔවුන්ට (ලාභයද, බියද, පෙන්වා) පොරොන්දු දෙනු” යයිද පැවසුවේය. එබැවින් ෂෙයිතාන් ඔවුන්ට පොරොන්දු දෙන්නේ පුහු බොරුවම මිස, වෙන කිසිවක් නැත.

17:65

إِنَّ عِبَادِى لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطَٰنٌۭ ۚ وَكَفَىٰ بِرَبِّكَ وَكِيلًۭا

“නියත වශයෙන්ම මගේ හොඳ වහලූන් මත (ඕ ෂෙයිතාන්!) ඔබට කිසිම බලයක් නැත” (යයිද පැවසුවේය. එබැවින් ඔවුන්ව) බේරා ගැනීමට ඔබගේ දෙවියන්ම ප්‍රමාණවත්ය”.

17:66

رَّبُّكُمُ ٱلَّذِى يُزْجِى لَكُمُ ٱلْفُلْكَ فِى ٱلْبَحْرِ لِتَبْتَغُوا۟ مِن فَضْلِهِۦٓ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ بِكُمْ رَحِيمًۭا

(මිනිසුනේ! මුහුදෙහි ඔබ යාත්‍රා කරන විට), ඔබගේ දෙවියන්ම ඔබ වෙනුවෙන් මුහුදෙහි නැව යාත්‍රා කිරීමට සලස්වන්නේය. (එමගින් විවිධ රටවල්වලට ගොස්) ඔහුගේ වරප්‍රසාදයන් ඔබ සොයා ගන්නෙහුය. නියත වශයෙන්ම ඔහු ඔබ කෙරෙහි දයාබරව සිටින්නේය.

17:67

وَإِذَا مَسَّكُمُ ٱلضُّرُّ فِى ٱلْبَحْرِ ضَلَّ مَن تَدْعُونَ إِلَّآ إِيَّاهُ ۖ فَلَمَّا نَجَّىٰكُمْ إِلَى ٱلْبَرِّ أَعْرَضْتُمْ ۚ وَكَانَ ٱلْإِنسَٰنُ كَفُورًا

ඔබට මුහුදෙහි (යම්කිසි) විපතක් සිදු වන අවස්ථාවේදී අල්ලාහ් හැර, ඔබ (දෙවියන් යයි) ඔබ ආරාධනා කරමින් සිටින සියල්ල සැඟවී යන්නේය. (ඔහු කෙනෙකුම ඔබව බේරා ගන්නේය). ඔහු ඔබව වෙරළට ගෙනැවිත් සේන්දු කර, බේරා ගත්තේ නම්, (ඔහුව) ඔබ ප්‍රතික්ෂේප කර හරින්නෙහුය! මිනිසා ඉමහත් කෙළෙහිගුණ නොදන්නෙකි.

17:68

أَفَأَمِنتُمْ أَن يَخْسِفَ بِكُمْ جَانِبَ ٱلْبَرِّ أَوْ يُرْسِلَ عَلَيْكُمْ حَاصِبًۭا ثُمَّ لَا تَجِدُوا۟ لَكُمْ وَكِيلًا

(වෙරළට සේන්දු වූ) ඔබව භූමිය ගිල නොදමනු ඇත යයි හෝ නැතහොත් ඔබ කෙරෙහි ගල් වරුසාවක් නොවසිනු ඇත යයි හෝ ඔබ නොබිය වූ අය බවට පත් වූවෙහුද? (එසේ සිදු වුවහොත්) ඔබට උදව් කරන්නන් කිසිවෙකුවත් ඔබ නොදකින්නෙහුය.

17:69

أَمْ أَمِنتُمْ أَن يُعِيدَكُمْ فِيهِ تَارَةً أُخْرَىٰ فَيُرْسِلَ عَلَيْكُمْ قَاصِفًۭا مِّنَ ٱلرِّيحِ فَيُغْرِقَكُم بِمَا كَفَرْتُمْ ۙ ثُمَّ لَا تَجِدُوا۟ لَكُمْ عَلَيْنَا بِهِۦ تَبِيعًۭا

නැතහොත් වෙනත් වාරයකදී ඔබව මුහුදෙහි ගෙන ගොස් දරුණු සුළි සුළං ඔබ කෙරෙහි හැමීමට සලස්වා, ඔබගේ ගුණමකු වීමේ හේතුවෙන් ඔබව ගිල්වා නොදමනු ඇතැයි ඔබ නොබිය වූ අය බවට පත් වූවෙහුද? (ඒ අතර) ඔබ වෙනුවෙන් (මැදිහත්ව කතා කර) අපට චෝදනා කරන්නන් කිසිවෙකුත් ඔබ නොදකින්නෙහුය.

17:70

۞ وَلَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِىٓ ءَادَمَ وَحَمَلْنَٰهُمْ فِى ٱلْبَرِّ وَٱلْبَحْرِ وَرَزَقْنَٰهُم مِّنَ ٱلطَّيِّبَٰتِ وَفَضَّلْنَٰهُمْ عَلَىٰ كَثِيرٍۢ مِّمَّنْ خَلَقْنَا تَفْضِيلًۭا

ආදම්ගේ පරම්පරාවේ දරුවන්ව නියත වශයෙන්ම අපි ගෞරව කළෙමු. වෙරළෙහි (වාහනයන් මතද), මුහුදෙහි (නැව් මතද) අපිම ඔවුන්ව උසුළාගෙන (යාමට) සලස්වන්නෙමු. හොඳ ආහාරයන්ද අපිම ඔවුන්ට ලබා දෙන්නෙමු. අපි උත්පාදනය කළ (වෙනත් ජීවීන්ගෙන්) බොහොමයක් කෙරෙහි (සාමාන්‍යයෙන්) අපි ඔවුන්ව ඉතාමත් උසස් කර ඇත්තෙමු.

17:71

يَوْمَ نَدْعُوا۟ كُلَّ أُنَاسٍۭ بِإِمَٰمِهِمْ ۖ فَمَنْ أُوتِىَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ فَأُو۟لَٰٓئِكَ يَقْرَءُونَ كِتَٰبَهُمْ وَلَا يُظْلَمُونَ فَتِيلًۭا

සෑම මිනිසෙකුවම ඔවුන්ගේ ප්‍රධානීන් සමග (ප්‍රශ්න කිරීම සඳහා) අපි ආරාධනා කරන දිනදී ඔවුන්ගේ (දෛනික සටහන්) පොත කවුරුන්ගේ දකුණතෙහි දෙනු ලබන්නේද, ඔවුන් තමන්ගේ එම (දෛනික සටහන්) පොත, (ඉතාමත් සතුටින්) කියවනු ඇත. (ඔවුන්ගේ ඵලවිපාකයන්හි) එක් අනු ප්‍රමාණයකින්වත් (අඩු කර) අපරාධයක් කරනු නොලබන්නාහ.

17:72

وَمَن كَانَ فِى هَٰذِهِۦٓ أَعْمَىٰ فَهُوَ فِى ٱلْءَاخِرَةِ أَعْمَىٰ وَأَضَلُّ سَبِيلًۭا

කවුරුන් මෙලොවදී (ඍජු මාර්ගය නොදැක) අන්ධයින් බවට පත් වූවෙහුද, ඔවුන් පරලොවදීද අන්ධයින්ය! එබැවින් ඔවුන් මාර්ගය වැරද යනු ඇත.

17:73

وَإِن كَادُوا۟ لَيَفْتِنُونَكَ عَنِ ٱلَّذِىٓ أَوْحَيْنَآ إِلَيْكَ لِتَفْتَرِىَ عَلَيْنَا غَيْرَهُۥ ۖ وَإِذًۭا لَّٱتَّخَذُوكَ خَلِيلًۭا

නියත වශයෙන් අපි ඔබට වහී මගින් දැනුම් දුන් දැය, අත්හැර (දමා) එය නොවන දැය, අප මත ඔබ බොරුවට ගොතා මනක්කල්පිතව කියන මෙන් ඔබව ඔවුන් හරවා දැමීමටම සිටියහ. ඒසේ ඔබ කළෙහි නම්, ඔබව ඔවුන් (තමන්ගේ) මිතුරෙකු වශයෙන්ද ගෙන ඇත.

17:74

وَلَوْلَآ أَن ثَبَّتْنَٰكَ لَقَدْ كِدتَّ تَرْكَنُ إِلَيْهِمْ شَيْـًۭٔا قَلِيلًا

ඔබව අපි ස්ථීර කර නොතැබුවේ නම්, ඔබ පොඩියක් හෝ ඔවුන් දෙසට ඇල වන්නට ඉඩ තිබුණි.

17:75

إِذًۭا لَّأَذَقْنَٰكَ ضِعْفَ ٱلْحَيَوٰةِ وَضِعْفَ ٱلْمَمَاتِ ثُمَّ لَا تَجِدُ لَكَ عَلَيْنَا نَصِيرًۭا

එසේ ඔබ ඇල වී තිබුණේ නම්, ඔබ ජීවත්ව සිටියදීද, ඔබ මරණයට පත් වූ පසුද, දෙගුණයක් (දඬුවම්) විඳීමට සලස්වා ඇත්තෙමු. ඉන් පසුව අපට එරෙහිව ඔබට උදව් කරන්නන් කිසිවෙකුත් ඔබ දකින්නේ නැත.

17:76

وَإِن كَادُوا۟ لَيَسْتَفِزُّونَكَ مِنَ ٱلْأَرْضِ لِيُخْرِجُوكَ مِنْهَا ۖ وَإِذًۭا لَّا يَلْبَثُونَ خِلَٰفَكَ إِلَّا قَلِيلًۭا

(නබියේ! ඔබගේ) රටෙන් ඔබගේ පය ලිස්සා යාමට සලස්වා එයින් ඔබව පිටමං කිරීමටම ඔවුන් තීරණය කර සිටියහ. එසේ ඔවුන් කර තිබුණේ නම්, ඔබගෙන් පසු ඉතාමත් සුළු දින ගණනාවක් මිස, එහි නොසිටින්නෙහුය.

17:77

سُنَّةَ مَن قَدْ أَرْسَلْنَا قَبْلَكَ مِن رُّسُلِنَا ۖ وَلَا تَجِدُ لِسُنَّتِنَا تَحْوِيلًا

ඔබට පෙර මා යැවූ දූතයින්ටද (මෙයම) පුරුද්දක් වශයෙන් තිබුණි. අපගේ (එම) පුරුද්දෙහි ඔබ කිසිම වෙනසක් නොදකින්නෙහිය.

17:78

أَقِمِ ٱلصَّلَوٰةَ لِدُلُوكِ ٱلشَّمْسِ إِلَىٰ غَسَقِ ٱلَّيْلِ وَقُرْءَانَ ٱلْفَجْرِ ۖ إِنَّ قُرْءَانَ ٱلْفَجْرِ كَانَ مَشْهُودًۭا

(නබියේ!) සූර්යයා අවරට බැස යාමෙන් රාත්‍රියේ කළුවර වට කර ගන්නා තෙක් (ලූහර්, අසර්, මග්රිබ්, ඉෂා ආදී කාලයන්හි) සලාතයන් ඉටු කරමින් සිටිනු. ෆජ්ර් සලාතයද සලාත් කරමින් සිටිනු. කුර්ආනයද කියවනු. (මන්දයත්) නියත වශයෙන්ම ෆජ්ර් සලාතය හා කුර්ආනය කියවීම මගින් නම්, (හෘදයන්හි ආලෝකයද), ශාන්තියද ඇති කරන්නේය.

17:79

وَمِنَ ٱلَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِۦ نَافِلَةًۭ لَّكَ عَسَىٰٓ أَن يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقَامًۭا مَّحْمُودًۭا

තහජ්ජත් සලාතය (එය ඔබ කෙරෙහි අනිවාර්යය නොකර තිබුණද, ඔබ නෆීල් වශයෙන් රාත්‍රියෙහි එක් (සුළු) කොටසකදී සලාත් කරමින් සිටිනු මැනව! (මෙයින් ලැඛෙණ භාග්‍යයෙන් මකාමේ මහ්මූද් නමැති) ඉතාමත් උතුම් ස්ථානයක ඔබගේ දෙවියන් ඔබව හිඳීමට සලස්වනු ඇත.

17:80

وَقُل رَّبِّ أَدْخِلْنِى مُدْخَلَ صِدْقٍۢ وَأَخْرِجْنِى مُخْرَجَ صِدْقٍۢ وَٱجْعَل لِّى مِن لَّدُنكَ سُلْطَٰنًۭا نَّصِيرًۭا

තවද “මගේ දෙවියනේ! මාව (මදීනාවෙහි ඇතුළු කළ යුතුය යයි ඔබ අදහස් කළහොත්) හොඳ අන්දමින්ම ඇතුළු වීමට සලස්වනු (මැනව!) (මක්කාවේ සිට මාව පිටමං කළ යුතුය යයි ඔබ අදහස් කළහොත්) හොඳ අන්දමින්ම මාව පිටත් වන්නට සලස්වනු (මැනව!) ඔබ සන්නිධානයේ ඇති ජයග්‍රහණයක් ඔබ මා හට උදව්වක් වශයෙන් ලබා දෙනු මැනව!” යයි (නබියේ!) ඔබ ප්‍රාර්ථනා කරනු මැනව!

17:81

وَقُلْ جَآءَ ٱلْحَقُّ وَزَهَقَ ٱلْبَٰطِلُ ۚ إِنَّ ٱلْبَٰطِلَ كَانَ زَهُوقًۭا

තවද “සත්‍යය පැමිණ ඇත. අසත්‍යය සැඟවී ගියේය. නියත වශයෙන්ම අසත්‍යය අනිවාර්යයෙන්ම විනාශ වී යනු ඇත” යයිද පවසනු මැනව!

17:82

وَنُنَزِّلُ مِنَ ٱلْقُرْءَانِ مَا هُوَ شِفَآءٌۭ وَرَحْمَةٌۭ لِّلْمُؤْمِنِينَ ۙ وَلَا يَزِيدُ ٱلظَّٰلِمِينَ إِلَّا خَسَارًۭا

විශ්වාසය තැබූවන්ට වරප්‍රසාදයක් වශයෙන්ද, පිලියමක් වශයෙන්ද ඇති දැයම මෙම ශුද්ධ වූ කුර්ආනයෙහි අපි පහළ කර ඇත්තෙමු. එහෙත් අපරාධකරුවන්ට නම්, (මෙය) පාඩුවක්ම මිස, (වෙන කිසිවක්) වැඩි කරන්නේ නැත.

17:83

وَإِذَآ أَنْعَمْنَا عَلَى ٱلْإِنسَٰنِ أَعْرَضَ وَنَـَٔا بِجَانِبِهِۦ ۖ وَإِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ كَانَ يَـُٔوسًۭا

අපි මිනිසුන්ට දයාව පහළ කළහොත්, (එයට ඔහු කෘතඥ වීම වෙනුවට අපව) ප්‍රතික්ෂේප කර, මුහුණ හරවා ගන්නේය. ඔහුව (යම්කිසි) විපතක් අල්ලා ගතහොත් නම්, විශ්වාසය බිඳී යන්නේය.

17:84

قُلْ كُلٌّۭ يَعْمَلُ عَلَىٰ شَاكِلَتِهِۦ فَرَبُّكُمْ أَعْلَمُ بِمَنْ هُوَ أَهْدَىٰ سَبِيلًۭا

(එබැවින් නබියේ!) ඔබ මෙසේ පවසනු: සෑම මිනිසෙකුම (හොඳක් යයි) තමන්ට සිතට නැගෙන දැයම කරන්නේය. එබැවින් ඍජු මාර්ගයෙහි යන්නා කවුරුන්ද යන්නද ඔබගේ දෙවියන්ම හොඳින් දන්නේය.

17:85

وَيَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلرُّوحِ ۖ قُلِ ٱلرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّى وَمَآ أُوتِيتُم مِّنَ ٱلْعِلْمِ إِلَّا قَلِيلًۭا

(නබියේ!) රූහ් ගැන (යුදෙව්වන් වන) ඔවුන් ඔබගෙන් විමසන්නාහ. එයට ඔබ “එය අපගේ දෙවියන්ගේ නියෝගයෙන් ඇති වන්නකි. (ඒ ගැන) ඉතාමත් අල්ප ඥානයක් මිස, ඔබට දෙනු ලැබුවේ නැත. (එබැවින් එහි ගැඹුරු අදහස ඔබට දැන ගැනීමට නොහැකිය)” යයි පවසනු මැනව!

17:86

وَلَئِن شِئْنَا لَنَذْهَبَنَّ بِٱلَّذِىٓ أَوْحَيْنَآ إِلَيْكَ ثُمَّ لَا تَجِدُ لَكَ بِهِۦ عَلَيْنَا وَكِيلًا

(නබියේ!) අපි අදහස් කළහොත් වහී මගින් ඔබට දැනුම් දුන් කුර්ආනය (වන) මෙය, (ඔබගෙන්) පහ කර හරින්නෙමු. පසුව (මෙය ඔබ වෙත ගෙන ඒමට) අපට එරෙහිව ඔබට උදව් කිරීමට කිසිවෙකු නොදකින්නෙහිය.

17:87

إِلَّا رَحْمَةًۭ مِّن رَّبِّكَ ۚ إِنَّ فَضْلَهُۥ كَانَ عَلَيْكَ كَبِيرًۭا

නමුත් ඔබගේ දෙවියන්ගේ දයාවේ හේතුවෙන්ම (එසේ සිදු නොවී ඇත්තේය). නියත වශයෙන්ම ඔබ කෙරෙහි ඔහුගේ වරප්‍රසාදයන් ඉතාමත් විශාල වශයෙන්ම ඇත්තේය.

17:88

قُل لَّئِنِ ٱجْتَمَعَتِ ٱلْإِنسُ وَٱلْجِنُّ عَلَىٰٓ أَن يَأْتُوا۟ بِمِثْلِ هَٰذَا ٱلْقُرْءَانِ لَا يَأْتُونَ بِمِثْلِهِۦ وَلَوْ كَانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍۢ ظَهِيرًۭا

(නබියේ!) ඔබ මෙසේ පවසනු: “මිනිසුන්ද, ජින්වරුන්ද, එක්කාසු වී මෙවැනි කුර්ආනයක් ගෙන ඒමට උත්සාහ කර, ඔවුන්ගෙන් සමහරෙක් සමහරෙකුට උදව්වට සිටියා වුවද, මෙවැන්නක් ඔවුන් විසින් (කළ) නොහැකිය.

17:89

وَلَقَدْ صَرَّفْنَا لِلنَّاسِ فِى هَٰذَا ٱلْقُرْءَانِ مِن كُلِّ مَثَلٍۢ فَأَبَىٰٓ أَكْثَرُ ٱلنَّاسِ إِلَّا كُفُورًۭا

මෙම කුර්ආනයෙහි සියලූ උපමාවන් මිනිසුන්ට අපි (නැවත නැවතත්) විවරණය කර පවසා ඇත්තෙමු. එහෙත් මිනිසුන්ගෙන් වැඩි දෙනෙකු මෙය ප්‍රතික්ෂේප නොකර සිටියේ නැත.

17:90

وَقَالُوا۟ لَن نُّؤْمِنَ لَكَ حَتَّىٰ تَفْجُرَ لَنَا مِنَ ٱلْأَرْضِ يَنۢبُوعًا

(නබියේ!) “මෙම භූමියෙන් එක් උල්පතක් අප වෙනුවෙන් ඉකුත් වුවහොත් මිස, අපි ඔබව විශ්වාස කරන්නේ නැත” යයි ඔවුන් පවසන්නාහ.

17:91

أَوْ تَكُونَ لَكَ جَنَّةٌۭ مِّن نَّخِيلٍۢ وَعِنَبٍۢ فَتُفَجِّرَ ٱلْأَنْهَٰرَ خِلَٰلَهَا تَفْجِيرًا

“නැතහොත් මධ්‍යයෙහි සදාකල් ගලා බසින්නට හැකි දිය දහරාවලින් යුත් හා මිදි, ඉඳි (ගස්වලින්) පිරි උයනක් ඔබට තිබුණහොත් මිස, (ඔබව විශ්වාස කරන්නේ නැත” යයිද පවසන්නාහ).

17:92

أَوْ تُسْقِطَ ٱلسَّمَآءَ كَمَا زَعَمْتَ عَلَيْنَا كِسَفًا أَوْ تَأْتِىَ بِٱللَّهِ وَٱلْمَلَٰٓئِكَةِ قَبِيلًا

“නැතහොත් ඔබ අදහස් කරන ආකාරයට අහස කඩා වැටී, එයින් කැබැල්ලක් අපගේ (හිස) මත වැටුනොත් මිස හෝ නැතහොත් අල්ලාහ්වද මලායිකාවරුන්වද අප ඉදිරියේ ගෙනාවොත් මිස, (ඔබව අපි විශ්වාස කරන්නේ නැත” යයිද පවසන්නාහ).

17:93

أَوْ يَكُونَ لَكَ بَيْتٌۭ مِّن زُخْرُفٍ أَوْ تَرْقَىٰ فِى ٱلسَّمَآءِ وَلَن نُّؤْمِنَ لِرُقِيِّكَ حَتَّىٰ تُنَزِّلَ عَلَيْنَا كِتَٰبًۭا نَّقْرَؤُهُۥ ۗ قُلْ سُبْحَانَ رَبِّى هَلْ كُنتُ إِلَّا بَشَرًۭا رَّسُولًۭا

“නැතහොත් (ඉතා අලංකාරවත්) රත්‍රන්වලින් නිමවුණු මාලිගාවක් ඔබට තිබුණහොත් මිස, (අපි ඔබව විශ්වාස නොකරමු). නැතහොත් ඔබ අහස මත නැග ගත්තා වුවද, (අපි කැමති වන ආකාරයට එක් ධර්මයක් ඔබ පහළ කළහොත් මිස, එහි) ඔබ නැග ගැනීම ගැන අපි විශ්වාස නොකරමු. අපි සමුදීරණය කළ හැකි එක් ධර්මයක් ඔබ (ඍජුවම) පහළ නොකරන තෙක් (ඔබ අහසට නැගීමද විශ්වාස නොකරමු” යයිද පවසන්නාහ. එයට) ඔබ මෙසේ පවසනු: “මගේ දෙවියන් ඉතාමත් පරිශුද්ධවන්තයෙකි. මා (ඔබ මෙන්) එක් මිනිසෙකි. එහෙත් (ඔහු විසින් යවන ලද) එක් දූතයෙකු යන්න මිස, මා වෙන කිසිවෙක් වන්නේද?”

17:94

وَمَا مَنَعَ ٱلنَّاسَ أَن يُؤْمِنُوٓا۟ إِذْ جَآءَهُمُ ٱلْهُدَىٰٓ إِلَّآ أَن قَالُوٓا۟ أَبَعَثَ ٱللَّهُ بَشَرًۭا رَّسُولًۭا

මිනිසුන් වෙත ඍජු මාර්ගය පැමිණි අවස්ථාවේදී “අල්ලාහ් එක් මිනිසෙකුවද (තම) දූතයා වශයෙන් යැවුවේ? යයි කීම මිස, ඔවුන් විශ්වාසය තැබීම වළක්වා හැරීමට කිසිම දැයක් නැත”.

17:95

قُل لَّوْ كَانَ فِى ٱلْأَرْضِ مَلَٰٓئِكَةٌۭ يَمْشُونَ مُطْمَئِنِّينَ لَنَزَّلْنَا عَلَيْهِم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ مَلَكًۭا رَّسُولًۭا

(එයට) ඔබ මෙසේ පවසනු: “භූමියෙහි මලායිකාවරුන්ම වාසය කර, (එහි) ඔවුන් සමාදානයෙන් සැරිසරමින් සිටියේ නම්, අපිත් අහසින් එක් මලායිකාවරයෙක්ම (අපගේ) දූතයා වශයෙන් ඔවුන් වෙත යවා ඇත්තෙමු. (එහෙත් ඔවුන් මිනිසුන් වශයෙන් සිටින බැවින් එක් මිනිසෙකුම ඔවුන්ට දූතයා වශයෙන් යැව්වෙමු)”

17:96

قُلْ كَفَىٰ بِٱللَّهِ شَهِيدًۢا بَيْنِى وَبَيْنَكُمْ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ بِعِبَادِهِۦ خَبِيرًۢا بَصِيرًۭا

(නැවතත්) ඔබ මෙසේද පවසනු: “මටත් ඔබටත් අතරේ අල්ලාහ් එක්කෙනෙකුම ප්‍රමාණවත් සාක්ෂියක් වශයෙන් සිටින්නේය. මන්දයත් නියත වශයෙන්ම ඔහුම තම වහලූන්ව හොඳින් දන්නෙකු හා අවධානයෙන් යුතුව බලන්නෙකු වශයෙන් සිටින්නේය”.

17:97

وَمَن يَهْدِ ٱللَّهُ فَهُوَ ٱلْمُهْتَدِ ۖ وَمَن يُضْلِلْ فَلَن تَجِدَ لَهُمْ أَوْلِيَآءَ مِن دُونِهِۦ ۖ وَنَحْشُرُهُمْ يَوْمَ ٱلْقِيَٰمَةِ عَلَىٰ وُجُوهِهِمْ عُمْيًۭا وَبُكْمًۭا وَصُمًّۭا ۖ مَّأْوَىٰهُمْ جَهَنَّمُ ۖ كُلَّمَا خَبَتْ زِدْنَٰهُمْ سَعِيرًۭا

කවුරුන්ව අල්ලාහ් ඍජු මාර්ගයෙහි ඇතුළු කරන්නේද, ඔවුන්ම ඍජු මාර්ගය අත් කර ගන්නාහ. කවුරුන්ව (අල්ලාහ්) වැරදි මාර්ගයෙහි අත්හැර දමන්නෝද, එවැන්නන්ට ඔහු හැර උදව් කරන්නන් කිසිවෙකු ඔබ නොදකින්නෙහිය. තවද විනිශ්චය දිනදී ඔවුන්ව අන්ධයින් වශයෙන්ද, ගොළුවන් වශයෙන්ද, බිහිරන් වශයෙන්ද, (පත් කර) ඔවුන් තමන්ගේ මුණින් වැටී බඩගාමින් එන්නට (සලස්වා), ඔවුන්ව ඒකරාශී කරන්නෙමු. ඔවුන් රැඳී සිටින ස්ථානය නිරයයි. ඔවුන්ට අපි (නිරයෙහි අධික උෂණත්වය) අඩු වන සෑම විටම, දළු ලා දැවෙන සේ නැවතත් අධික කරන්නෙමු.

17:98

ذَٰلِكَ جَزَآؤُهُم بِأَنَّهُمْ كَفَرُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا وَقَالُوٓا۟ أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمًۭا وَرُفَٰتًا أَءِنَّا لَمَبْعُوثُونَ خَلْقًۭا جَدِيدًا

ඔවුන් අපගේ ආයාවන් ප්‍රතික්ෂේප කර දැමූ අතර “අපි (මරණයට පත් වී) ඇටසැකිළි බවටද, දිරා පත් වී පස් බවටද, පත් වූ පසු, ඇත්තෙන්ම අළුත් උත්පාදනයක් වශයෙන් අපි නැගිට්ටවනු ලබන්නෙමුද?” යයිද කියමින් සිටීමම මෙවැනි (දරුණු) දඬුවම ඔවුන්ට අත් වීමට අයත් හේතුවයි.

17:99

۞ أَوَلَمْ يَرَوْا۟ أَنَّ ٱللَّهَ ٱلَّذِى خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ قَادِرٌ عَلَىٰٓ أَن يَخْلُقَ مِثْلَهُمْ وَجَعَلَ لَهُمْ أَجَلًۭا لَّا رَيْبَ فِيهِ فَأَبَى ٱلظَّٰلِمُونَ إِلَّا كُفُورًۭا

නියත වශයෙන්ම අහස්ද, භූමියද නිර්මාණය කළ අල්ලාහ් (නැවත වරක් කළින් තිබුනාක් මෙන්) ඔවුන් මෙන්ම උත්පාදනය කිරීමට බලසම්පන්නයෙකු යන්න ඔවුන් දැන ගත්තේ නැද්ද? (මේ වෙනුවෙන්) ඔවුන්ට එක් කාල අවකාශයක් ඇති කර ඇත්තේය. එහි කිසිම සැකයක් නැත. (මෙසේ තිබියදී) මෙම අපරාධකාරයින් මෙය ප්‍රතික්ෂේප නොකර සිටින්නේ නැත.

17:100

قُل لَّوْ أَنتُمْ تَمْلِكُونَ خَزَآئِنَ رَحْمَةِ رَبِّىٓ إِذًۭا لَّأَمْسَكْتُمْ خَشْيَةَ ٱلْإِنفَاقِ ۚ وَكَانَ ٱلْإِنسَٰنُ قَتُورًۭا

(නබියේ!) ඔබ මෙසේ පවසනු: “මගේ දෙවියන්ගේ වරප්‍රසාද නිධානයන්ට ඔබම උරුමක්කාරයින් වශයෙන් සිටියදී වුවද, එය වියදම් වී යනු ඇතැයි බියෙන් (කිසිවෙකුටත් කිසිම දැයක් නොදී) ඔබ වැළකී සිටින්නෙහුය. මිනිසා ඉමහත් මසුරෙකු වශයෙන් සිටින්නේය”.

17:101

وَلَقَدْ ءَاتَيْنَا مُوسَىٰ تِسْعَ ءَايَٰتٍۭ بَيِّنَٰتٍۢ ۖ فَسْـَٔلْ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ إِذْ جَآءَهُمْ فَقَالَ لَهُۥ فِرْعَوْنُ إِنِّى لَأَظُنُّكَ يَٰمُوسَىٰ مَسْحُورًۭا

නියත වශයෙන්ම අපි මූසාට පැහැදිලි ප්‍රාතිහාර්යයන් නවයක් දී ඇත්තෙමු. (නබියේ! මේ ගැන) ඔබ ඉස්රායීල පරම්පරාවේ දරුවන්ගෙන් විමසා (දැන ගනු මැනව!) (මූසා) ඔවුන් වෙත පැමිණි විට, ෆිර්අවුන් ඔහුට “ඕ මූසා! නියත වශයෙන්ම ඔබ සූනියමෙන් මනස විකෘති වූවෙකු යයි මා ඔබව ගණන් ගන්නෙමි” යයි කීවේය.

17:102

قَالَ لَقَدْ عَلِمْتَ مَآ أَنزَلَ هَٰٓؤُلَآءِ إِلَّا رَبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ بَصَآئِرَ وَإِنِّى لَأَظُنُّكَ يَٰفِرْعَوْنُ مَثْبُورًۭا

එයට මූසා (ඔහුට) “අහස්ද, භූමියද නිර්මාණය කළ දෙවියන්ම මෙම සාධකයන් (ඔබට) පාඩමක් වශයෙන් පහළ කර ඇත්තේය යන්න නියත වශයෙන්ම ඔබ දන්නෙහිය. ඕ ෆිර්අවුන්! ඔබ නියත වශයෙන්ම විනාශ මුඛයටම ළං වන්නේය යයි මා අදහස් කරන්නෙමි” යයි පැවසුවේය.

17:103

فَأَرَادَ أَن يَسْتَفِزَّهُم مِّنَ ٱلْأَرْضِ فَأَغْرَقْنَٰهُ وَمَن مَّعَهُۥ جَمِيعًۭا

(එයට මූසාවද, ඔහුගේ ජනතාව) සියල්ලද තම රටින් පිටුවහල් කිරීමටම ඔහු අදහස් කළේය. එහෙත් (ඒ අතර) ඔහුවද, ඔහු සමග සිටි (ඔහුගේ ජනතාව) සියල්ලද අපි ගිල්වා දැමුවෙමු.

17:104

وَقُلْنَا مِنۢ بَعْدِهِۦ لِبَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ٱسْكُنُوا۟ ٱلْأَرْضَ فَإِذَا جَآءَ وَعْدُ ٱلْءَاخِرَةِ جِئْنَا بِكُمْ لَفِيفًۭا

ඉන් පසුව ඉස්රායීල පරම්පරාවේ දරුවන්ට අපි මෙසේ පැවසුවෙමු: “ඔබ මෙම භූමියෙහි වාසය කරනු. විනිශ්චය දින පොරොන්දුව පැමිණියහොත් ඔබ සියල්ලන්වම (ප්‍රශ්න කිරීම) සඳහා අප වෙත ගෙන එනු ලැබ, ඒකරාශී කරමු”.

17:105

وَبِٱلْحَقِّ أَنزَلْنَٰهُ وَبِٱلْحَقِّ نَزَلَ ۗ وَمَآ أَرْسَلْنَٰكَ إِلَّا مُبَشِّرًۭا وَنَذِيرًۭا

සම්පූර්ණයෙන්ම ඔබ මගින්ම මෙම ධර්මය අපි පහළ කළෙමු. එයත් සත්‍යය මගින්ම පහළ විය. (නබියේ!) අපි ඔබව ශුභාරංචි පවසන්නෙකු වශයෙන්ද, බිය ගන්වා අනතුරු අඟවන්නෙකු වශයෙන්ද මිස, යැව්වේ නැත.

17:106

وَقُرْءَانًۭا فَرَقْنَٰهُ لِتَقْرَأَهُۥ عَلَى ٱلنَّاسِ عَلَىٰ مُكْثٍۢ وَنَزَّلْنَٰهُ تَنزِيلًۭا

මිනිසුන්ට ඔබ ටිකෙන් ටික සමුදීරණය කර පෙන්වීම පිණිස, මෙම කුර්ආනය විවිධ කොටස් වශයෙන් අපි වෙන් කළෙමු. ඒ සඳහාම අපි මෙය ටිකෙන් ටික පහළ කළෙමු.

17:107

قُلْ ءَامِنُوا۟ بِهِۦٓ أَوْ لَا تُؤْمِنُوٓا۟ ۚ إِنَّ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْعِلْمَ مِن قَبْلِهِۦٓ إِذَا يُتْلَىٰ عَلَيْهِمْ يَخِرُّونَ لِلْأَذْقَانِ سُجَّدًۭا

(නබියේ!) ඔබ මෙසේ පවසනු: “(කුර්ආනය වන) මෙය, ඔබ විශ්වාස කරනු. නැතහොත් විශ්වාස නොකර සිටිනු. (ඒ ගැන අපට කිසිම අඩු පාඩුවක් නැත)”. නියත වශයෙන්ම මීට පෙර (ධර්මයන්හි සත්‍ය) ඥානය කවුරුන් හට ලබා දී තිබුනේද, ඔවුන් වෙත (මෙම ධර්මය) සමුදීරණය කර පෙන්වනු ලැබුවහොත් ඔවුන් (මෙය විශ්වාස කර) මුණින් අතට වැටී (මා හට) සුජූද් කරන්නාහ.

17:108

وَيَقُولُونَ سُبْحَٰنَ رَبِّنَآ إِن كَانَ وَعْدُ رَبِّنَا لَمَفْعُولًۭا

තවද ඔවුන් “අපගේ දෙවියන් ඉතාමත් පරිශුද්ධවන්තයෙකි. අපගේ දෙවියන්ගේ පොරොන්දුව නියත වශයෙන්ම ඉටු වී ගියේය” යයිද පවසන්නාහ.

17:109

وَيَخِرُّونَ لِلْأَذْقَانِ يَبْكُونَ وَيَزِيدُهُمْ خُشُوعًۭا ۩

තවද ඔවුන් මුණින් අතට වැටී හඞනු ඇත. ඔවුන්ගේ අභ්‍යන්තර බියද වැඩි වනු ඇත.

17:110

قُلِ ٱدْعُوا۟ ٱللَّهَ أَوِ ٱدْعُوا۟ ٱلرَّحْمَٰنَ ۖ أَيًّۭا مَّا تَدْعُوا۟ فَلَهُ ٱلْأَسْمَآءُ ٱلْحُسْنَىٰ ۚ وَلَا تَجْهَرْ بِصَلَاتِكَ وَلَا تُخَافِتْ بِهَا وَٱبْتَغِ بَيْنَ ذَٰلِكَ سَبِيلًۭا

(නබියේ!) ඔබ මෙසේ පවසනු: “ඔබ අල්ලාහ් යයි ආරාධනා කරනු. නැතහොත් රහ්මාන් යයි ආරාධනා කරනු. (මේ දෙකෙන්) කුමන නමකින් ඔබ ඔහුව ආරාධනා කළා වුවද, (කම් නැත. ආරාධනා කරනු). ඔහුට අලංකාරවත් (තවත්) බොහොමයක් ශුද්ධ වූ නාමයන් ඇත. (නබියේ!) ඔබගේ නැමදුමෙහි ඔබ ඉතාමත් ශබ්ද නගාද සමුදීරණය නොකරනු (මැනව!) ඉතාමත් පහත් හඬින්ද සමුදීරණය නොකරනු (මැනව!) මේ අතර ඇති මැදි මාර්ගයම අනුගමනය කරනු (මැනව!)”

17:111

وَقُلِ ٱلْحَمْدُ لِلَّهِ ٱلَّذِى لَمْ يَتَّخِذْ وَلَدًۭا وَلَمْ يَكُن لَّهُۥ شَرِيكٌۭ فِى ٱلْمُلْكِ وَلَمْ يَكُن لَّهُۥ وَلِىٌّۭ مِّنَ ٱلذُّلِّ ۖ وَكَبِّرْهُ تَكْبِيرًۢا

(නබියේ!) ඔබ මෙසේ පවසනු: “සියලූ ප්‍රශංසා අල්ලාහ්ටම අයත්ය! ඔහුට කිසිම පරම්පරා දරුවෙකුත් නැත. ඔහුගේ රාජ්‍යයෙහි මිතුරන් කිසිවෙකුත් නැත. ඔහු ඛෙලහීනයෙකු වශයෙන් සිටින්නේය යයි (පැවසීමට ඉඩක් නැත). ඔහුට උදව්කරුවන් කිසිවෙකුද නැත”. එබැවින් ඔහුව ඉමහත් සේ ආඩම්බරයෙන් යුතුව පවසනු මැනව!

18:1

ٱلْحَمْدُ لِلَّهِ ٱلَّذِىٓ أَنزَلَ عَلَىٰ عَبْدِهِ ٱلْكِتَٰبَ وَلَمْ يَجْعَل لَّهُۥ عِوَجَا ۜ

සියලූ ප්‍රශංසා අල්ලාහ්ටම අයත්ය! ඔහුම තම වහලා (මුහම්මද් සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) කෙරෙහි මෙම ධර්මය පහළ කළේය. එහි ඔහු කිසිම (අඩු පාඩුවක්ද), ඇදයක්ද තැබුවේ නැත.

18:2

قَيِّمًۭا لِّيُنذِرَ بَأْسًۭا شَدِيدًۭا مِّن لَّدُنْهُ وَيُبَشِّرَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ٱلَّذِينَ يَعْمَلُونَ ٱلصَّٰلِحَٰتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْرًا حَسَنًۭا

එය (වෙනස් කළ නොහැකි) ඉතාමත් ස්ථීරවත් එකකි. අල්ලාහ්ගේ දරුණු දඬුවම ගැන (ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්ට) බිය ගන්වා අනතුරු ඇඟවීම සඳහාද, කවුරුන් (එය) විශ්වාසය තබා (එහි සඳහන්ව ඇති අන්දමට) දැහැමි ක්‍රියාවන් කරන්නෝද, ඔවුන්ට (අලංකාරවත්) හොඳ ඵලවිපාකය (වන ස්වර්ගය) නියත වශයෙන්ම ඇතැයි ශුභාරංචි පැවසීම සඳහාද (මෙය සැලසුම් කර තැබුවේය).

18:3

مَّٰكِثِينَ فِيهِ أَبَدًۭا

(එම ස්වර්ගයෙහි) ඔවුන් සදාකල් රැඳී සිටිනු ඇත.

18:4

وَيُنذِرَ ٱلَّذِينَ قَالُوا۟ ٱتَّخَذَ ٱللَّهُ وَلَدًۭا

තවද අල්ලාහ් පරම්පරාවේ දරුවන් ඇර ගන්නේය යයි පවසන්නන්වද මෙය තරයේ අවවාද කර, අනතුරු අඟවන්නේය.

18:5

مَّا لَهُم بِهِۦ مِنْ عِلْمٍۢ وَلَا لِءَابَآئِهِمْ ۚ كَبُرَتْ كَلِمَةًۭ تَخْرُجُ مِنْ أَفْوَٰهِهِمْ ۚ إِن يَقُولُونَ إِلَّا كَذِبًۭا

ඔවුන්ට වුවද කම් නැත, ඔවුන්ගේ මුතුන් මිත්තන්ට වුවද කම් නැත, මෙයට අයත් සාධකයන් පොඩියක් හෝ නැත. මොවුන්ගේ මුවින් ඉකුත් වන මෙම වදන් ඉමහත් (පාපතර) වදන්ම වන්නේය. බොරුවක්ම මිස, (වෙන කිසිවක් මෙසේ) ඔවුන් පැවසුවේ නැත.

18:6

فَلَعَلَّكَ بَٰخِعٌۭ نَّفْسَكَ عَلَىٰٓ ءَاثَٰرِهِمْ إِن لَّمْ يُؤْمِنُوا۟ بِهَٰذَا ٱلْحَدِيثِ أَسَفًا

(නබියේ!) මෙම ධර්මය ඔවුන් විශ්වාස නොකළා නම් ඒ වෙනුවෙන් ඔබ දුක් වී ඔබවම, ඔබ විනාශ කර ගන්නෙහිද? (ඒ වෙනුවෙන් ඔබ පොඩියක් හෝ දුක් නොවනු).

18:7

إِنَّا جَعَلْنَا مَا عَلَى ٱلْأَرْضِ زِينَةًۭ لَّهَا لِنَبْلُوَهُمْ أَيُّهُمْ أَحْسَنُ عَمَلًۭا

භූමියෙහි ඇති දැය අපි එයට අලංකාරවත් කර තැබුවේ, ඔවුන්ගෙන් කවුරුන් හොඳ ගති පැවතුම් ඇත්තවුන් යන්න (දැන ගැනීමට හා) නියත වශයෙන්ම අපි පිරික්සුමට ලක් කිරීමටය.

18:8

وَإِنَّا لَجَٰعِلُونَ مَا عَلَيْهَا صَعِيدًۭا جُرُزًا

(දිනකදී) නියත වශයෙන්ම අපි භූමියෙහි (අලංකාරවත්ව) ඇති මේවා සියල්ල (විනාශ වී) සමතලා කර හරින්නෙමු.

18:9

أَمْ حَسِبْتَ أَنَّ أَصْحَٰبَ ٱلْكَهْفِ وَٱلرَّقِيمِ كَانُوا۟ مِنْ ءَايَٰتِنَا عَجَبًا

(නබියේ! අස්හාබුල් කහ්ෆ් නමැති ගුහාවට අයත් අය ගැන යුදෙව්වන් ඔබගෙන් විමසන්නාහ). එම ගුහාවට අයත් අයද, සන්නස අයත් අයද නියත වශයෙන්ම අපගේ සාධකයන්ගෙන් පුදුම සහගත අය වශයෙන් සිටියහ යයි අදහස් කරන්නෙහුද? (මෙන්න ඔවුන්ගේ ඉතිහාසය කියන්නෙමු).

18:10

إِذْ أَوَى ٱلْفِتْيَةُ إِلَى ٱلْكَهْفِ فَقَالُوا۟ رَبَّنَآ ءَاتِنَا مِن لَّدُنكَ رَحْمَةًۭ وَهَيِّئْ لَنَا مِنْ أَمْرِنَا رَشَدًۭا

එක්තරා තරුණයින් සමහරෙක් ගුහාවක් තුළට ගිය විට, “අපගේ දෙවියනේ! ඔබගේ දයාව අපට පහළ කරනු මැනව! ඔබ අප වෙනුවෙන් අපගේ කාරණාවන් නියම අන්දමට පත් කරනු මැනව!” යයි ප්‍රාර්ථනා කළහ.

18:11

فَضَرَبْنَا عَلَىٰٓ ءَاذَانِهِمْ فِى ٱلْكَهْفِ سِنِينَ عَدَدًۭا

එබැවින් (එම ගුහාවෙහි) අවුරුදු ගණනාවක් (නිදා සිටින සේ) ඔවුන්ගේ කණ්හි මුද්‍රා තැබුවෙමු.

18:12

ثُمَّ بَعَثْنَٰهُمْ لِنَعْلَمَ أَىُّ ٱلْحِزْبَيْنِ أَحْصَىٰ لِمَا لَبِثُوٓا۟ أَمَدًۭا

ඔවුන් (එම ගුහාවෙහි) සිටි කාලය, ඔවුන්ගෙන් වූ) දෙකොට්ඨාශයෙන් කවුරුන් හොඳින් දන්නෙහුද යන්න අපි (මිනිසුන්ට) දැනුම් දෙනු පිණිස, (නින්දෙන්) ඔවුන්ව නැගිට්ටෙව්වෙමු.

18:13

نَّحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ نَبَأَهُم بِٱلْحَقِّ ۚ إِنَّهُمْ فِتْيَةٌ ءَامَنُوا۟ بِرَبِّهِمْ وَزِدْنَٰهُمْ هُدًۭى

(නබියේ!) ඔවුන්ගේ සත්‍ය ඉතිහාසය අපි ඔබට කියන්නෙමු. නියත වශයෙන්ම ඔවුන් සමහර තරුණයින්ය. ඔවුන් තමන්ගේ දෙවියන්ව විශ්වාස කළහ. (එබැවින් නැවත) නැවතත් ඍජු මාර්ගයෙහි අපි ඔවුන්ව ඇතුළු කළෙමු.

18:14

وَرَبَطْنَا عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ إِذْ قَامُوا۟ فَقَالُوا۟ رَبُّنَا رَبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ لَن نَّدْعُوَا۟ مِن دُونِهِۦٓ إِلَٰهًۭا ۖ لَّقَدْ قُلْنَآ إِذًۭا شَطَطًا

තවද ඔවුන්ගේ හෘදයන්ද (ඍජු මාර්ගයෙහි) අපි ස්ථීර කර හැරියෙමු. (ඒ සමයේ සිටි රජ තුමා, ඔවුන්ව පිළිරූ ආරාධනා කරන මෙන් බල කරනු ලැබූ අවස්ථාවේදී), ඔවුන් නැගී සිට “අහස්ද, භූමියද නිර්මාණය කළ අයම අපේ දෙවියන්ය. ඔහු හැර, (වෙන කිසිවෙකුත් දෙවියන් යයි) අපි ආරාධනා නොකරන්නෙමු. (එසේ ආරාධනා කළහොත්) නියත වශයෙන්ම සුදුසු නැති වදනක් පවසන්නන් බවට පත් වන්නෙමු” යයි කීහ.

18:15

هَٰٓؤُلَآءِ قَوْمُنَا ٱتَّخَذُوا۟ مِن دُونِهِۦٓ ءَالِهَةًۭ ۖ لَّوْلَا يَأْتُونَ عَلَيْهِم بِسُلْطَٰنٍۭ بَيِّنٍۢ ۖ فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ ٱفْتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًۭا

(තවද) “අපගේ මෙම ජනතාව ඔහුව මිස, වෙන හිමියෙකු ගෙන සිටින්නාහ. මෙයට පැහැදිලි සාධකයක් මොවුන් ගෙන ආ යුතු නොවෙද? අල්ලාහ් මත මනක්කල්පිතව බොරු කියන්නාට වඩා අපරාධකරුවා කවරෙක්ද?”යි (කීවේය).

18:16

وَإِذِ ٱعْتَزَلْتُمُوهُمْ وَمَا يَعْبُدُونَ إِلَّا ٱللَّهَ فَأْوُۥٓا۟ إِلَى ٱلْكَهْفِ يَنشُرْ لَكُمْ رَبُّكُم مِّن رَّحْمَتِهِۦ وَيُهَيِّئْ لَكُم مِّنْ أَمْرِكُم مِّرْفَقًۭا

මොවුන්ගෙන්ද මොවුන් නමදින අල්ලාහ් නොවන දැයෙන්ද, ඔබ ඈත් වූ පසු ඔබ (ඔවුන්ගෙන් බේරීමට) මෙම ගුහාව තුළට යනු. ඔබගේ දෙවියන් ඔබ කෙරෙහි තම දයාව පහළ කර, (ජීවනෝපාය සඳහා අයත්) ඔබගේ කාරණාවන් පහසුවෙන්ද, ඔබට සැලසුම් කර දෙනු ඇත” (යයිද තමන් තුළ කියා ගත්හ).

18:17

۞ وَتَرَى ٱلشَّمْسَ إِذَا طَلَعَت تَّزَٰوَرُ عَن كَهْفِهِمْ ذَاتَ ٱلْيَمِينِ وَإِذَا غَرَبَت تَّقْرِضُهُمْ ذَاتَ ٱلشِّمَالِ وَهُمْ فِى فَجْوَةٍۢ مِّنْهُ ۚ ذَٰلِكَ مِنْ ءَايَٰتِ ٱللَّهِ ۗ مَن يَهْدِ ٱللَّهُ فَهُوَ ٱلْمُهْتَدِ ۖ وَمَن يُضْلِلْ فَلَن تَجِدَ لَهُۥ وَلِيًّۭا مُّرْشِدًۭا

(නබියේ! ඔබ එහි ගොස් බලන්නෙහි නම්), සූර්යයා උදා වන විට, ඔවුන් (සිටින එම) ගුහාවෙහි දකුණු පැත්තෙහි එය ඇල වීමද, එය අස්ථමයට යන විට, ඔවුන්ගේ වම් පැත්තට එය, පසු කර යාමද ඔබ දකින්නෙහිය! ඔවුන් නම්, එහි විශාලවත් මැද කොටසෙහි සිටින්නාහ. මෙය අල්ලාහ්ගේ සාධකයන්ගෙන් එකක් වන්නේය. කවුරුන්ව අල්ලාහ් ඍජු මාර්ගයෙහි ඇතුළු කරන්නේද, ඔහු ඍජු මාර්ගයෙහිම යනු ඇත. කවුරුන්ව (ඔහු, ඔහුගේ පාපයන්හි හේතුවෙන්) වැරදි මාර්ගයෙහි අත්හැර දමන්නේද, ඔහුට උදව් කරන්නන්ද, ඍජු මාර්ගය පෙන්වන්නන්ද ඔබ නොදකින්නෙහිය.

18:18

وَتَحْسَبُهُمْ أَيْقَاظًۭا وَهُمْ رُقُودٌۭ ۚ وَنُقَلِّبُهُمْ ذَاتَ ٱلْيَمِينِ وَذَاتَ ٱلشِّمَالِ ۖ وَكَلْبُهُم بَٰسِطٌۭ ذِرَاعَيْهِ بِٱلْوَصِيدِ ۚ لَوِ ٱطَّلَعْتَ عَلَيْهِمْ لَوَلَّيْتَ مِنْهُمْ فِرَارًۭا وَلَمُلِئْتَ مِنْهُمْ رُعْبًۭا

(නබියේ! එම ගුහාවෙහි සිටින) ඔවුන් නිදාගෙන සිටියා වුවද, ඔවුන් ඇහැරගෙන සිටින්නන් වශයෙන්ම ඔබ සිතන්නෙහිය. ඔවුන්ව දකුණුපසට හා වම්පසට වශයෙන්ද (වෙනස් කර කර) අපි හරවමින් සිටින්නෙමු. ඔවුන්ගේ බල්ලා නම්, තමන්ගේ ඉදිරි පාදයන් දිගහැර ගෙන, ෙදාරටුවෙහි (වාඩිගෙන) සිටින්නේය (යනුවෙන් ඔබ දකින්නෙහිය). ඔවුන්ව ඔබ එබිකම් කර බැලූවහොත් ඔවුන්ගෙන් ඈත් වී දිව යන්නෙහිය. තිගැස්සීමද, (වෙව්ලීමද) ඔබව වටකර ගනු ඇත.

18:19

وَكَذَٰلِكَ بَعَثْنَٰهُمْ لِيَتَسَآءَلُوا۟ بَيْنَهُمْ ۚ قَالَ قَآئِلٌۭ مِّنْهُمْ كَمْ لَبِثْتُمْ ۖ قَالُوا۟ لَبِثْنَا يَوْمًا أَوْ بَعْضَ يَوْمٍۢ ۚ قَالُوا۟ رَبُّكُمْ أَعْلَمُ بِمَا لَبِثْتُمْ فَٱبْعَثُوٓا۟ أَحَدَكُم بِوَرِقِكُمْ هَٰذِهِۦٓ إِلَى ٱلْمَدِينَةِ فَلْيَنظُرْ أَيُّهَآ أَزْكَىٰ طَعَامًۭا فَلْيَأْتِكُم بِرِزْقٍۢ مِّنْهُ وَلْيَتَلَطَّفْ وَلَا يُشْعِرَنَّ بِكُمْ أَحَدًا

ඔවුන් (එහි කොපමණ කලක් සිටියෙහුද යන්න) තමන් තුළ විමසා දැන ගනු පිණිස (නිදා ගන්නා) ඔවුන්ව මෙසේ අපි නැගිටෙව්වෙමු. ඔවුන්ගෙන් කෙනෙකු (අන් අයගෙන්) “ඔබ කොපමණ වේලාවක් (නින්දෙහි) සිටියෙහුද?”යි විමසුවේය. (එයට) ඔවුන්ගෙන් සමහරෙක් “එක් දිනක් නැතහොත් එක් දවසකින් සුළු කොටසක් සිටින්නට ඇත්තෙමු” යයි පැවසූහ. (අන් අය) “ඔබ (නින්දෙහි) සිටි කාලය ඔබගේ දෙවියන්ම හොඳින් දන්නේය!” යයි පවසා “ඔබගෙන් කෙනෙකු වෙත මෙම (රිදී) කාසිය දී ඔහුව නගරයට යවනු. ඔහු (එහි ගොස්) හොඳ ආහාර ද්‍රව්‍ය යමක් (කොහේ ඇත්තේදැයි) යන්න සොයා බලා, එයින් ටිකක් මිල දී ගෙන එනු. එහෙත් ඔබව (ඔවුන්ගෙන්) කිසිවෙකුත් දැන නොගන්නා සේ ඉතාමත් ප්‍රවේසමෙන්ම ඔහු සිටිය යුතුය.

18:20

إِنَّهُمْ إِن يَظْهَرُوا۟ عَلَيْكُمْ يَرْجُمُوكُمْ أَوْ يُعِيدُوكُمْ فِى مِلَّتِهِمْ وَلَن تُفْلِحُوٓا۟ إِذًا أَبَدًۭا

මන්දයත් (ගමෙහි වාසය කරන ජනතාව) ඔබව (අසවලා යයි) දැන ගතහොත් නියත වශයෙන්ම ඔවුන් ඔබට ගල් ගසා මරා දමනු ඇත. නැතහොත් ඔබව තමන්ගේ ධර්මයෙහි එක්කාසු කර හරිනු ඇත. එසේ එක්කාසු වූවා නම්, කිසි කලෙකත් ඔබ ජයග්‍රහණය අත් කර නොගන්නෙහුය” (යයි කීහ).

18:21

وَكَذَٰلِكَ أَعْثَرْنَا عَلَيْهِمْ لِيَعْلَمُوٓا۟ أَنَّ وَعْدَ ٱللَّهِ حَقٌّۭ وَأَنَّ ٱلسَّاعَةَ لَا رَيْبَ فِيهَآ إِذْ يَتَنَٰزَعُونَ بَيْنَهُمْ أَمْرَهُمْ ۖ فَقَالُوا۟ ٱبْنُوا۟ عَلَيْهِم بُنْيَٰنًۭا ۖ رَّبُّهُمْ أَعْلَمُ بِهِمْ ۚ قَالَ ٱلَّذِينَ غَلَبُوا۟ عَلَىٰٓ أَمْرِهِمْ لَنَتَّخِذَنَّ عَلَيْهِم مَّسْجِدًۭا

(මරණයට පත් වූවන්ව පණ ගන්වන්නෙමු යන) අල්ලාහ්ගේ පොරොන්දුව සත්‍යය යයිද, විනිශ්චය දිනය පැමිණීමෙහි කිසිම සැකයක් නැත යයිද (එම නගරවාසීන් වන) ඔවුන් ස්ථීර වශයෙන් දැන ගනු පිණිස, මෙසේ (ආහාර සොයා එම නගරයට යන ලෙසට අපි සලස්වා), ඔවුන්ට මොවුන් ගැන වූ (කාරණාව) දැනුම් දුන්නෙමු. (එම නගරවාසීන්) මොවුන් කවුරුන්දැයි යන්න ගැන තර්ක කරමින් “මොවුන්ව දෙවියන්ම හොඳින් දන්නේය. මොවුන් සිටින ස්ථානයෙහි (උස් වූ) ස්මාරකයක් (මතක් වීම සඳහා) ඉදි කරනු!” යයිද පැවසූහ. මොවුන්ගේ කාරණාවෙහි කවුරුන්ගේ අභිප්‍රාය ඉස්මතු වී තිබුනේද, ඔවුන් “මොවුන් සිටින ස්ථානයෙහි නැමදුම්පළක් අනිවාර්යයෙන්ම අපි ඉදිකරන්නෙමු” යයි පැවසූහ.

18:22

سَيَقُولُونَ ثَلَٰثَةٌۭ رَّابِعُهُمْ كَلْبُهُمْ وَيَقُولُونَ خَمْسَةٌۭ سَادِسُهُمْ كَلْبُهُمْ رَجْمًۢا بِٱلْغَيْبِ ۖ وَيَقُولُونَ سَبْعَةٌۭ وَثَامِنُهُمْ كَلْبُهُمْ ۚ قُل رَّبِّىٓ أَعْلَمُ بِعِدَّتِهِم مَّا يَعْلَمُهُمْ إِلَّا قَلِيلٌۭ ۗ فَلَا تُمَارِ فِيهِمْ إِلَّا مِرَآءًۭ ظَٰهِرًۭا وَلَا تَسْتَفْتِ فِيهِم مِّنْهُمْ أَحَدًۭا

(ගුහාවෙහි සිටි ඔවුන්) තිදෙනෙකි. හතරවැන්නා ඔවුන්ගේ බල්ලා යයි (සමහරෙක්) පවසන්නාහ. (වෙනත් සමහරෙක් ඔවුන්) පස්දෙනෙකි. ඔවුන්ගේ බල්ලා හයවැන්නා වන්නේය යයිද, සැඟවුනු කාරණාවන් තමන් සොයා ගනු ලැබූවන් මෙන් (ඉතාමත් ස්ථීරව) පවසන්නාහ. (තවත් සමහරෙක් නම්, ඔවුන්) හත් දෙනෙකි. අට වැන්නා ඔවුන්ගේ බල්ලා යයිද පවසන්නාහ. (නබියේ!) “ඔවුන්ගේ සංඛ්‍යාව මගේ දෙවියන්ම හොඳින් දන්නේය. ඔවුන්ගේ (සත්‍ය කාරණාව) සමහරෙකු හැර වෙනත් අය දැන ගන්නේ නැත” යයි පවසනු මැනව! තවද ඔවුන් ගැන සාමාන්‍යයෙන් බාහිරව දැක්වෙන දැය හැර, ඔබ තර්ක නොකරනු. ඔවුන් ගැන මොවුන්ගෙන් කිසිවෙකු වෙත (කිසිවක්) නොඅසනු.

18:23

وَلَا تَقُولَنَّ لِشَا۟ىْءٍ إِنِّى فَاعِلٌۭ ذَٰلِكَ غَدًا

(නබියේ!) කිසිම කාරණාවක් ගැන හෝ “නියත වශයෙන්ම මා එය හෙට කරන්නෙමි” යයි නොකියනු.

18:24

إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ ۚ وَٱذْكُر رَّبَّكَ إِذَا نَسِيتَ وَقُلْ عَسَىٰٓ أَن يَهْدِيَنِ رَبِّى لِأَقْرَبَ مِنْ هَٰذَا رَشَدًۭا

එහෙත් “ඉන්ෂා අල්ලාහ්” (අල්ලාහ් කැමති වුවහොත් හෙට කරන්නෙමි යයි පවසනු මැනව!) ඔබට (මෙය), අමතක වුවහොත් (මතකයට නැගුනු වහාම මෙසේ) ඔබ දෙවියන්ගේ නාමය පවසනු මැනව! තවද මීටත් වඩා තවත් සමීපස්ත විවිධ හොඳ කාරණාවන්ද මගේ දෙවියන් මා හට දැනුම් දෙන්නට ඉඩ ඇත” යයිද පවසනු මැනව!

18:25

وَلَبِثُوا۟ فِى كَهْفِهِمْ ثَلَٰثَ مِا۟ئَةٍۢ سِنِينَ وَٱزْدَادُوا۟ تِسْعًۭا

තවද ඔවුන් ගුහාවෙහි අවුරුදු තුන්සියයක් සිටියහ යයි (සමහරෙක්)ද, ඊටත් වඩා අවුරුදු නවයක් සිටියහ (යයි වෙනත් සමහරෙක්ද පවසන්නාහ).

18:26

قُلِ ٱللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا لَبِثُوا۟ ۖ لَهُۥ غَيْبُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۖ أَبْصِرْ بِهِۦ وَأَسْمِعْ ۚ مَا لَهُم مِّن دُونِهِۦ مِن وَلِىٍّۢ وَلَا يُشْرِكُ فِى حُكْمِهِۦٓ أَحَدًۭا

(නබියේ!) ඔබ මෙසේ පවසනු: “ඔවුන් එහි සිටිය කාලය අල්ලාහ්ම හොඳින් දන්නේය. අහස් හා භූමියෙහි සැඟවී ඇති දැය ඔහුට අයත් දැයයි! ඒවා ඔහු එතරම් හොඳින් බලන්නෙකි. එතරම් හොඳින් අසන්නෙකි. ඔහු හැර, මේවා පරිපාලනය කරන්නෙකු වෙන කිසිවෙකුත් නැත. ඔහු තමන්ගේ පාලන බලයෙහි කිසිවෙකුත් සහාය කර ගත්තේ නැත”.

18:27

وَٱتْلُ مَآ أُوحِىَ إِلَيْكَ مِن كِتَابِ رَبِّكَ ۖ لَا مُبَدِّلَ لِكَلِمَٰتِهِۦ وَلَن تَجِدَ مِن دُونِهِۦ مُلْتَحَدًۭا

(නබියේ!) වහී මගින් ඔබට දැනුම් දෙන ලද ඔබගේ දෙවියන්ගේ ධර්මය ඔබ (සදාකල්) සමුදීරණය කර (ඔවදන් දෙමින්) සිටිනු මැනව! ඔහුගේ නියෝගයන් කිසිවෙකුටත් වෙනස් කර දැමීමට නොහැකිය. ඔහු හැර (ඔබට) වෙනත් රැකවරණ දෙන්නෙකුද ඔබ නොදකින්නෙහිය.

18:28

وَٱصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ ٱلَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُم بِٱلْغَدَوٰةِ وَٱلْعَشِىِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُۥ ۖ وَلَا تَعْدُ عَيْنَاكَ عَنْهُمْ تُرِيدُ زِينَةَ ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا ۖ وَلَا تُطِعْ مَنْ أَغْفَلْنَا قَلْبَهُۥ عَن ذِكْرِنَا وَٱتَّبَعَ هَوَىٰهُ وَكَانَ أَمْرُهُۥ فُرُطًۭا

(නබියේ!) කවුරුන් තමන්ගේ දෙවියන්ගේ සොම්නස බලාපොරොත්තුවෙන් ඔහුවම උදේද, සවසද (ප්‍රාර්ථනා කර) ආරාධනා කරමින් සිටින්නෝද, ඔවුන් සමග ඔබත් (ඔබගේ දුක් ගැහැට විඳ දරාගෙන) ඉවසීමෙන් සිටිනු මැනව! මෙලොව ජීවිතයෙහි අලංකාරය ඔබ ආශා කර, එවැනි (හොඳ) අයව අත්හැර ඔබගේ ඇස් හරවා නොගනු මැනව! තවද කවුරුන් තම (ශරීර) සුවය අනුගමනය කිරීමේ හේතුවෙන් ඔහුගේ හෘදය අපව සිහි කර, යාච්ඤා කිරීමෙන් අපි හරවා දැමුවේද, ඔහුව ඔබ අනුගමනය නොකරනු. ඔහුගේ කාරණාව සීමාව ඉක්මවූ එකක් වන්නේය.

18:29

وَقُلِ ٱلْحَقُّ مِن رَّبِّكُمْ ۖ فَمَن شَآءَ فَلْيُؤْمِن وَمَن شَآءَ فَلْيَكْفُرْ ۚ إِنَّآ أَعْتَدْنَا لِلظَّٰلِمِينَ نَارًا أَحَاطَ بِهِمْ سُرَادِقُهَا ۚ وَإِن يَسْتَغِيثُوا۟ يُغَاثُوا۟ بِمَآءٍۢ كَٱلْمُهْلِ يَشْوِى ٱلْوُجُوهَ ۚ بِئْسَ ٱلشَّرَابُ وَسَآءَتْ مُرْتَفَقًا

(නබියේ!) ඔබ මෙසේ පවසනු: “(සම්පූර්ණයෙන්ම) සත්‍යය වූ (මෙම ධර්මය) ඔබගේ දෙවියන් විසින් පහළ කරන ලදී”. කැමැත්තන්ට මෙය විශ්වාස කළ හැකිය. අකමැත්තන්ට (මෙය) ප්‍රතික්ෂේප කර දැමිය හැකිය. (නමුත් මෙය ප්‍රතික්ෂේප කරන) අපරාධකරුවන්ට නියත වශයෙන්ම අපි නිරයම පිළියෙල කර ඇත්තෙමු. එම නිරයෙහි ගිනි ජාලාවන් ඔවුන්ව වට කර ගනු ඇත. ඔවුන් (ජලය ඉල්ලා) විලාප නැගුවහොත්, රත් පැහැ වී උණු වී යන තඹ මෙන් වූ ජලයම (ලෝදියම) ඔවුන්ට දෙනු ලැබේ. (ඔවුන් එය බීමට කළින්ම) එය ඔවුන්ගේ මුහුණ පුළුස්සා අඟූරු කර දමනු ඇත. (තවද) එය ඉතාමත් පිළිකුල් සහගත බීමක්ද වන්නේය. ඔවුන් ගිමන් නිවන ස්ථානය ඉතාමත් නපුරුය.

18:30

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ إِنَّا لَا نُضِيعُ أَجْرَ مَنْ أَحْسَنَ عَمَلًا

(එහෙත්) නියත වශයෙන්ම කවුරුන් (මෙම ධර්මය) විශ්වාස කර, දැහැමි ක්‍රියාවන් කරන්නෝද, එවැනි දැහැමි ක්‍රියාවන් කරන්නන්ගේ ඵලවිපාක නියත වශයෙන්ම අපි අපතේ හරින්නේ නැත.

18:31

أُو۟لَٰٓئِكَ لَهُمْ جَنَّٰتُ عَدْنٍۢ تَجْرِى مِن تَحْتِهِمُ ٱلْأَنْهَٰرُ يُحَلَّوْنَ فِيهَا مِنْ أَسَاوِرَ مِن ذَهَبٍۢ وَيَلْبَسُونَ ثِيَابًا خُضْرًۭا مِّن سُندُسٍۢ وَإِسْتَبْرَقٍۢ مُّتَّكِـِٔينَ فِيهَا عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ ۚ نِعْمَ ٱلثَّوَابُ وَحَسُنَتْ مُرْتَفَقًۭا

ඔවුන්ට ස්ථීර වූ ස්වර්ගයන් ඇත. ඒවායෙහි දිය දහරා සදාකල් ගලා බසිමින්ම ඇත්තේය. එහි ඔවුන්ට (ත්‍යාග වශයෙන්) රන් ආභරණ පළඳවනු ලැබේ. ඉතාමත් මෘදු හෝ ඝනකමින් හෝ (ඔවුන් කැමති) කොළ වර්ණයෙන් යුත් පට සේළ හඳිනු ඇත. එහි ඇති ආසණයන්හි ඇති කොට්ට මත හාන්සි වී (ඉතාමත් සතුටින්) සිටිනු ඇත. මොවුන්ගේ ඵලවිපාක ඉතාමත් අගනේය! මොවුන් සුවය විඳින ස්ථානයද ඉතාමත් අලංකාරවත්ය.

18:32

۞ وَٱضْرِبْ لَهُم مَّثَلًۭا رَّجُلَيْنِ جَعَلْنَا لِأَحَدِهِمَا جَنَّتَيْنِ مِنْ أَعْنَٰبٍۢ وَحَفَفْنَٰهُمَا بِنَخْلٍۢ وَجَعَلْنَا بَيْنَهُمَا زَرْعًۭا

(නබියේ!) මිනිසුන් දෙදෙනෙකුව ඔබ ඔවුන්ට උපමා වශයෙන් පවසනු: ඔවුන්ගෙන් කෙනෙකුට මිදි වතු දෙකක් ලබා දුන්නෙමු. ඒ දෙක වටේ ඉඳි ගස් තිඛෙන්නට සැලැස්සුවෙමු. ඒ දෙක මධ්‍යයේ ධාන්‍ය කුඹුරු ඇති කළෙමු.

18:33

كِلْتَا ٱلْجَنَّتَيْنِ ءَاتَتْ أُكُلَهَا وَلَمْ تَظْلِم مِّنْهُ شَيْـًۭٔا ۚ وَفَجَّرْنَا خِلَٰلَهُمَا نَهَرًۭا

ඒ වතු දෙකේ සෑම එකක්ම ඒවායේ අස්වැන්න කිසිම අඩු පාඩුවක් නැතිව ලබා දෙමින් ඇත්තේය. ඒ දෙක මධ්‍යයේ ගංඟාවක්ද ගලා බසින්නට සැලැස්සුවෙමු.

18:34

وَكَانَ لَهُۥ ثَمَرٌۭ فَقَالَ لِصَٰحِبِهِۦ وَهُوَ يُحَاوِرُهُۥٓ أَنَا۠ أَكْثَرُ مِنكَ مَالًۭا وَأَعَزُّ نَفَرًۭا

ඔහු වෙත (මේවාට අමතරව) වෙනත් විවිධ පලතුරු (ගස්)ද තිබුණි. (මෙවැනි තත්වයකදී දිනක්) ඔහු තමන් සමග කතා කරමින් සිටි මිතුරාට “මා ඔබට වඩා අධික වශයෙන් වස්තුව ඇත්තෙකි. ජනතාවගෙන්ද මා (ඔබට වඩා) බලවත්ය” යයි (උඞගුකමින්) පැවසුවේය.

18:35

وَدَخَلَ جَنَّتَهُۥ وَهُوَ ظَالِمٌۭ لِّنَفْسِهِۦ قَالَ مَآ أَظُنُّ أَن تَبِيدَ هَٰذِهِۦٓ أَبَدًۭا

පසුව ඔහු තම වත්තට ඇතුළු වී (සීමාව ඉක්මවා ගිය අති සන්තෝෂයේ හේතුවෙන්) තමන්ට, තමන්ම හානියක් කර ගනිමින් “මෙවා කිසි කලෙක විනාශ වී යනු ඇතැයි මා සිතුවේ නැත” (යයිද);

18:36

وَمَآ أَظُنُّ ٱلسَّاعَةَ قَآئِمَةًۭ وَلَئِن رُّدِدتُّ إِلَىٰ رَبِّى لَأَجِدَنَّ خَيْرًۭا مِّنْهَا مُنقَلَبًۭا

“විනිශ්චය දින ඇතිවනු ඇතැයිද මා විශ්වාස කළේම නැත. කිසි කලෙක මා මගේ දෙවියන් වෙත ගෙන ගියා වුවද, මෙහි සිටිනවාටත් වඩා එහි මා උසස්වන්තයෙකු වශයෙන්ම සිටිනු මා දකින්නෙමි” යයිද පැවසුවේය.

18:37

قَالَ لَهُۥ صَاحِبُهُۥ وَهُوَ يُحَاوِرُهُۥٓ أَكَفَرْتَ بِٱلَّذِى خَلَقَكَ مِن تُرَابٍۢ ثُمَّ مِن نُّطْفَةٍۢ ثُمَّ سَوَّىٰكَ رَجُلًۭا

(එයට) ඔහු සමග කතා කරමින් සිටි ඔහුගේ මිතුරා, ඔහුට “ඔබව නිර්මාණය කළ අයවම ඔබ ප්‍රතික්ෂේප කරන්නෙහිද? කිරි මැටියෙන්ද, පසුව ඉන්ද්‍රිය (බිඳකින්)ද, නිර්මාණය කළ ඔහු පසුව එක් පූරණ මිනිසෙකු වශයෙන්ද ඔබව නිර්මාණය කළේය”.

18:38

لَّٰكِنَّا۠ هُوَ ٱللَّهُ رَبِّى وَلَآ أُشْرِكُ بِرَبِّىٓ أَحَدًۭا

“නියත වශයෙන්ම එම අල්ලාහ්ම මාව උත්පාදනය කර, පෝෂණය කරන්නා (යයි මා ස්ථීර වශයෙන් විශ්වාස කරන්නෙමි). එබැවින් මා මගේ එම දෙවියන්ට කිසිවෙකු සම නොකරන්නෙමි”.

18:39

وَلَوْلَآ إِذْ دَخَلْتَ جَنَّتَكَ قُلْتَ مَا شَآءَ ٱللَّهُ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِٱللَّهِ ۚ إِن تَرَنِ أَنَا۠ أَقَلَّ مِنكَ مَالًۭا وَوَلَدًۭا

“තවද ඔබ, ඔබගේ වත්තෙහි ඇතුළු වූ විට, ‘(මේවා සියල්ල) අල්ලාහ් (තම දයාවෙන්) අදහස් කර දුන් දැයයි! අල්ලාහ්ගේ උදව්වෙන් මිස, (අපි) කිසිවක් කිරීමට නොහැකිය’යයි ඔබ පැවසුවා නම් හොඳයි නොවෙද? වස්තුවෙන්ද, දරු මල්ලන්ගෙන්ද, මා ඔබට වඩා අඩුවෙන් ඇති බවට ඔබ දකිනවා වුවද”

18:40

فَعَسَىٰ رَبِّىٓ أَن يُؤْتِيَنِ خَيْرًۭا مِّن جَنَّتِكَ وَيُرْسِلَ عَلَيْهَا حُسْبَانًۭا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ فَتُصْبِحَ صَعِيدًۭا زَلَقًا

“ඔබගේ වත්තට වඩා ඉතාමත් උසස් දැය මගේ දෙවියන් මා හට දෙන්නටද, (ඔබගේ ගුණ මකුකමේ හේතුවෙන්) ඔබගේ වත්ත කෙරෙහි යම්කිසි විපතක් අහසින් පහළ කර, (එහි ඇති ගස් වැල් සියල්ල විනාශ කර දමා), එය සමතලා කර (කර්කෂක) භූමියක් බවටද (මගේ දෙවියන්) සලස්වන්නටද ඉඩ ඇත”.

18:41

أَوْ يُصْبِحَ مَآؤُهَا غَوْرًۭا فَلَن تَسْتَطِيعَ لَهُۥ طَلَبًۭا

“නැතහොත් එහි ඇති ජලය සම්පූර්ණයෙන්ම භූමිය තුළට උරාගෙන, (එය) ඔබට බලන්නට බැරි (තත්වයකට පත් කරන්නටද ඉඩ ඇත)” යයි පැවසුවේය.

18:42

وَأُحِيطَ بِثَمَرِهِۦ فَأَصْبَحَ يُقَلِّبُ كَفَّيْهِ عَلَىٰ مَآ أَنفَقَ فِيهَا وَهِىَ خَاوِيَةٌ عَلَىٰ عُرُوشِهَا وَيَقُولُ يَٰلَيْتَنِى لَمْ أُشْرِكْ بِرَبِّىٓ أَحَدًۭا

(ඔහු පැවසූ අන්දමටම) ඔහුගේ වටිනා වස්තුව සියල්ල විනාශ වී, ඒ වෙනුවෙන් ඔහු වියදම් කළ දැය ගැන තම අත් දෙක පිස දමාගෙන එම වත්තෙහි ගස්වැල් (ආදී සියල්ල) මුලින් උපුටා යාම ගැන “මගේ දෙවියන්ට මා කිසිවෙකුත් සම නොකර සිටිය යුතු නොවේද?”යි කියන්නට සිදු විය.

18:43

وَلَمْ تَكُن لَّهُۥ فِئَةٌۭ يَنصُرُونَهُۥ مِن دُونِ ٱللَّهِ وَمَا كَانَ مُنتَصِرًا

ඒ අතර අල්ලාහ් හැර, ඔහුට උදව් කළ හැකි කිසිම සමූහයක් ඔහුට තිබුනේ නැත. ඔහුටද (අල්ලාහ්ගෙන්) පළි ගැනීමට නොහැකි විය.

18:44

هُنَالِكَ ٱلْوَلَٰيَةُ لِلَّهِ ٱلْحَقِّ ۚ هُوَ خَيْرٌۭ ثَوَابًۭا وَخَيْرٌ عُقْبًۭا

එවැනි තත්වයකදී සියලූ බලයන් ඇත්තෙන්ම අල්ලාහ්ටම අයත්ය. ඔහු ඵලවිපාක ලබා දෙන්නන්ගෙන් ඉතාමත් උසස්වන්තයෙකි. තීරණ ගැනීමෙහිද ඉතාමත් උසස්වන්තයෙකි (යන්නද ඔහු දැන ගත්තේය).

18:45

وَٱضْرِبْ لَهُم مَّثَلَ ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا كَمَآءٍ أَنزَلْنَٰهُ مِنَ ٱلسَّمَآءِ فَٱخْتَلَطَ بِهِۦ نَبَاتُ ٱلْأَرْضِ فَأَصْبَحَ هَشِيمًۭا تَذْرُوهُ ٱلرِّيَٰحُ ۗ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ مُّقْتَدِرًا

(නබියේ!) මෙලොව ජීවිතයට එක් උපමාවක් ඔවුන්ට පවසනු: එය වලාකුළෙන් අපි පහළ කරනු ලබන (වර්ෂා) ජලයට සම වන්නේය. භූමියෙහි ඇති ගස්වැල්, තණ බීජයන් වැනි (ඒවා උරාගෙන) ඒවා සමග මිශ්‍ර වී (හොඳට පැළ වී වැඩී, එහි අස්වැන්න ලබා දීම වෙනුවට) සුළං හමා ගසාගෙන යා හැකි බොල් බවට පත් විය. (මෙයම මෙලොව ජීවිතයට උපමාව වන්නේය). සියලූ දැය කෙරෙහි අල්ලාහ් බලසම්පන්නයෙකු වශයෙන් සිටින්නේය.

18:46

ٱلْمَالُ وَٱلْبَنُونَ زِينَةُ ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا ۖ وَٱلْبَٰقِيَٰتُ ٱلصَّٰلِحَٰتُ خَيْرٌ عِندَ رَبِّكَ ثَوَابًۭا وَخَيْرٌ أَمَلًۭا

(එබැවින්) වස්තුවද, ජනතාවද මෙලොව ජීවිතයට අයත් අලංකාරවත් දැය (මිස, ස්ථීරවත් දැය නොව). කවදත් ස්ථීර වූ දැහැමි ක්‍රියාවන්ම ඔබගේ දෙවියන්ගේ සන්නිධානයෙහි හොඳ ඵලවිපාක ලබා ගැනීමටද, හොඳ විශ්වාසයක් ගොඩ නැගීමටද ඉතාමත් උසස් දැය වන්නේය.

18:47

وَيَوْمَ نُسَيِّرُ ٱلْجِبَالَ وَتَرَى ٱلْأَرْضَ بَارِزَةًۭ وَحَشَرْنَٰهُمْ فَلَمْ نُغَادِرْ مِنْهُمْ أَحَدًۭا

(නබියේ!) අපි ජනතාවගේ (ගස්, වැල් ආදී භූමියෙහි ඇති) සියල්ල පහ කරන දින, ඔබ භූමිය සමතලා කර්කෂක දැයක් බවට දකින්නෙහිය. (එදිනදී) මිනිසුන්ගෙන් කිසිවෙකුත් අත්හැර නොදමා සියල්ලන්වම ඒකරාශී කරන්නෙමු.

18:48

وَعُرِضُوا۟ عَلَىٰ رَبِّكَ صَفًّۭا لَّقَدْ جِئْتُمُونَا كَمَا خَلَقْنَٰكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍۭ ۚ بَلْ زَعَمْتُمْ أَلَّن نَّجْعَلَ لَكُم مَّوْعِدًۭا

ඔබගේ දෙවියන් ඉදිරියේ ඔවුන්ව ගෙන එනු ලැබ, “අපි ඔබව පළමුවෙන්ම උත්පාදනය කළ ආකාරයටම, මේ අවස්ථාවේදීද (ඔබට අපි පණ දී) ඔබ අප වෙත පැමිණ ඇත්තෙහුය. (එහෙත් ඔබ නම්, අප වෙත පැමිණිය යුතු) මෙම දිනය, අපි ඔබට ඇති කළේම නැත යයි ඔබ ස්ථීර වශයෙන් අදහස් කරමින් සිටියෙහුය” (යයි කියනු ලබන්නාහ).

18:49

وَوُضِعَ ٱلْكِتَٰبُ فَتَرَى ٱلْمُجْرِمِينَ مُشْفِقِينَ مِمَّا فِيهِ وَيَقُولُونَ يَٰوَيْلَتَنَا مَالِ هَٰذَا ٱلْكِتَٰبِ لَا يُغَادِرُ صَغِيرَةًۭ وَلَا كَبِيرَةً إِلَّآ أَحْصَىٰهَا ۚ وَوَجَدُوا۟ مَا عَمِلُوا۟ حَاضِرًۭا ۗ وَلَا يَظْلِمُ رَبُّكَ أَحَدًۭا

(ඔවුන්ගේ දෛනික සටහන්) පොත (ඔවුන් ඉදිරියේ) තබනු ලැබුවහොත්, වැරදිකරුවන් (තමන් කළ පාපයන් සියල්ල) එහි සටහන්ව ඇති බව දැක බිය වී “අපට විනාශයයි! මේ මොන පොතක්ද! (අපගේ පාපයන්) කුඩා හෝ ලොකු හෝ කිසිවක් අත්හැර නොදමා මෙහි සටහන්ව ඇත්තේ නොවෙද!”යි ඔවුන් පවසනු ඔබ දකින්නෙහිය. ඔවුන් කළ සියල්ල (එහි) තිඛෙණු දකිනු ඇත. ඔබගේ දෙවියන් කිසිවෙකුටත් (ඔහුගේ දඬුවම වැඩි කර හෝ පින් අඩු කර හෝ) අපරාධ කරන්නේ නැත.

18:50

وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلَٰٓئِكَةِ ٱسْجُدُوا۟ لِءَادَمَ فَسَجَدُوٓا۟ إِلَّآ إِبْلِيسَ كَانَ مِنَ ٱلْجِنِّ فَفَسَقَ عَنْ أَمْرِ رَبِّهِۦٓ ۗ أَفَتَتَّخِذُونَهُۥ وَذُرِّيَّتَهُۥٓ أَوْلِيَآءَ مِن دُونِى وَهُمْ لَكُمْ عَدُوٌّۢ ۚ بِئْسَ لِلظَّٰلِمِينَ بَدَلًۭا

මලායිකාවරුන්ට “ආදම්ට සුජූද් කරනු” යයි අපි පැවසීම ගැන සිතා බලනු. ඉබ්ලීස් හැර, ඔවුන් සියල්ලන්ම සුජූද් කළහ. ඔහු නම්, ජින්වරුන්ගේ වර්ගයට අයත් කෙනෙකි. ඔහු තම දෙවියන්ගේ අණට වෙනස්කම් කර හැරියේය. එබැවින් (මිනිසුනේ!) ඔබ මා හැර, ඔහුවද, ඔහුගේ පරම්පරාවේ දරුවන්වද, හිමි වශයෙන් ගන්නෙහුද? ඔවුන් නම්, ඔබට දරුණු සතුරන් වශයෙන්ම සිටින්නාහ. අපරාධකරුවන් (මාව අත්හැර දමා, ඔවුන්ව තමන්ට ආරක්ෂකයින් වශයෙන්) වෙනස් කර ගැනීම ඉතාමත් නපුරුය.

18:51

۞ مَّآ أَشْهَدتُّهُمْ خَلْقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَلَا خَلْقَ أَنفُسِهِمْ وَمَا كُنتُ مُتَّخِذَ ٱلْمُضِلِّينَ عَضُدًۭا

මා අහස්ද, භූමියද නිර්මාණය කළ අවස්ථාවේදී ඔවුන්ව (උදව්වට) ආරාධනා කළේ නැත. තවද (මා) එම ෂෙයතාන්වරුන්ව නිර්මාණය කළ අවස්ථාවේදීද, (උදව්වට) මා ඔවුන්ව ආරාධනා කළේ නැත. මාර්ගය වැරද යවන මොවුන්ව (කිසිම කාරණාවකදී) මා මගේ සහායයන් වශයෙන් පත් කර ගත්තේ නැත.

18:52

وَيَوْمَ يَقُولُ نَادُوا۟ شُرَكَآءِىَ ٱلَّذِينَ زَعَمْتُمْ فَدَعَوْهُمْ فَلَمْ يَسْتَجِيبُوا۟ لَهُمْ وَجَعَلْنَا بَيْنَهُم مَّوْبِقًۭا

(දෙවියන් සමානයන් තබා නමදින්නන්ට) “ඔබ මට සහායයන් යයි අදහස් කරමින් සිටියෙහු නොවෙද, ඒවා ඔබ ආරාධනා කරනු!” යයි දිනකදී පවසනු ඇත. ඔවුන් ඒවාට ආරාධනා කරනු ඇත. එහෙත් ඒවා ඔවුන්ට පිළිතුරු දෙන්නේ නැත. තවද අපි ඔවුන් අතරේ එක් අනතුරුදායක බාධකයක් ඇති කර දමමු.

18:53

وَرَءَا ٱلْمُجْرِمُونَ ٱلنَّارَ فَظَنُّوٓا۟ أَنَّهُم مُّوَاقِعُوهَا وَلَمْ يَجِدُوا۟ عَنْهَا مَصْرِفًۭا

වැරදිකරුවන් නිරය දකින අවස්ථාවේදී “නියත වශයෙන්ම එහි වැටෙන්නෙමු” යයිම ඔවුන් ස්ථීර වශයෙන් අදහස් කරනු ඇත. ඔවුන් එයින් ගැලවී බේරීමට කිසිම මාර්ගයක් දකින්නේ නැත.

18:54

وَلَقَدْ صَرَّفْنَا فِى هَٰذَا ٱلْقُرْءَانِ لِلنَّاسِ مِن كُلِّ مَثَلٍۢ ۚ وَكَانَ ٱلْإِنسَٰنُ أَكْثَرَ شَىْءٍۢ جَدَلًۭا

මිනිසුන්ට මෙම කුර්ආනයෙහි සෑම උපමාවක්ම විවරණය කර ඇත්තෙමු. එහෙත් මිනිසුන් නම්, අධික වශයෙන් (පුහු) තර්ක වල යෙදෙමින්ම සිටින්නාහ.

18:55

وَمَا مَنَعَ ٱلنَّاسَ أَن يُؤْمِنُوٓا۟ إِذْ جَآءَهُمُ ٱلْهُدَىٰ وَيَسْتَغْفِرُوا۟ رَبَّهُمْ إِلَّآ أَن تَأْتِيَهُمْ سُنَّةُ ٱلْأَوَّلِينَ أَوْ يَأْتِيَهُمُ ٱلْعَذَابُ قُبُلًۭا

මිනිසුන් වෙත ඍජු මාර්ගය පැමිණියායින් පසු ඔවුන් එය විශ්වාස කර, තමන්ගේ දෙවියන් වෙත සමාව ඉල්ලීම වළක්වා හරින්නේ, පෙර ඉකුත් වූවන්ට සිදු වූ (දැය මෙන්) සිදුවීම් මොවුන්ටද සිදු විය යුතුය යනුවෙන්ය. නැතහොත් මොවුන් (ඇස්) ඉදිරියේ (අපගේ) දඬුවම් පැමිණිය යුතුය යනුවෙනි.

18:56

وَمَا نُرْسِلُ ٱلْمُرْسَلِينَ إِلَّا مُبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ ۚ وَيُجَٰدِلُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِٱلْبَٰطِلِ لِيُدْحِضُوا۟ بِهِ ٱلْحَقَّ ۖ وَٱتَّخَذُوٓا۟ ءَايَٰتِى وَمَآ أُنذِرُوا۟ هُزُوًۭا

ශුභාරංචි දෙන්නන් වශයෙන්ද, බිය ගන්වා අනතුරු අඟවන්නන් වශයෙන්ද අපි අපගේ දූතයින්ව යැව්වෙමු. එහෙත් ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන් නම්, සත්‍යය විනාශ කර දැමීමට අදහස් කර, පුහු තර්කයන් කිරීමට ආරම්භ කර, මගේ ආයාවන්ද, ඔවුන්ට බිය ගන්වා අනතුරු අඟවන ලද (දඬුවම් පැමිණීම) ගැනද සමච්චලයට ලක් කරමින් ගෙන ඇත්තාහ.

18:57

وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّن ذُكِّرَ بِـَٔايَٰتِ رَبِّهِۦ فَأَعْرَضَ عَنْهَا وَنَسِىَ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ ۚ إِنَّا جَعَلْنَا عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَن يَفْقَهُوهُ وَفِىٓ ءَاذَانِهِمْ وَقْرًۭا ۖ وَإِن تَدْعُهُمْ إِلَى ٱلْهُدَىٰ فَلَن يَهْتَدُوٓا۟ إِذًا أَبَدًۭا

තම දෙවියන්ගේ ආයාවන් සමුදීරණය කර පෙන්වනු ලැබූ විට, ඒවා ප්‍රතික්ෂේප කර, තම අත්වලින් කරන ලද වැරදි (සම්පූර්ණයෙන්ම) අමතක කර දමන්නාට වඩා අපරාධකරුවා කවරෙක්ද? ඔවුන් කිසිවක් දැන නොගන්නා ලෙස අපි ඔවුන්ගේ හෘදයන්හි තිරයක්ද, ඔවුන්ගේ කණ්වලට බිහිරිභාවයද නියත වශයෙන්ම ඇති කළෙමු. එබැවින් (නබියේ!) ඔබ ඔවුන්ව ඍජු මාර්ගයෙහි (කොපමණ බැගෑපත්ව) ආරාධනා කළා වුවද, කිසි කලෙකත් ඔවුන් ඍජු මාර්ගයට එන්නේම නැත.

18:58

وَرَبُّكَ ٱلْغَفُورُ ذُو ٱلرَّحْمَةِ ۖ لَوْ يُؤَاخِذُهُم بِمَا كَسَبُوا۟ لَعَجَّلَ لَهُمُ ٱلْعَذَابَ ۚ بَل لَّهُم مَّوْعِدٌۭ لَّن يَجِدُوا۟ مِن دُونِهِۦ مَوْئِلًۭا

නමුත් (නබියේ!) ඔබගේ දෙවියන් ඉතාමත් ක්ෂමා කරන්නෙකු හා දයාබරවන්තයෙකු වශයෙන්ද සිටින්නේය. ඔවුන් කරන (නපුරු) විපත්හි හේතුවෙන් ඔහු (එවෙලෙ එවෙලේම) ඔවුන්ව අල්ලා ගතහොත්, මෙතෙක් ඔවුන්ව අනිවාර්යයෙන්ම දඬුවම් කර ඇත. එහෙත් (ඔවුන්ට දඬුවම් කිරීමට) ඔවුන්ට එක් නියමිත කාලයක් ඇත. ඉන් පසුව ඔවුන්ට බේරීමට මාර්ගයක් දකින්නේ නැත.

18:59

وَتِلْكَ ٱلْقُرَىٰٓ أَهْلَكْنَٰهُمْ لَمَّا ظَلَمُوا۟ وَجَعَلْنَا لِمَهْلِكِهِم مَّوْعِدًۭا

මෙවැනි රටවැසියන් සියල්ලන්ම පාපයන් කිරීමට ඉදිරිපත් වූ විට, ඔවුන්ව අපි විනාශ කර දැමුවෙමු. එහෙත් ඔවුන්ව විනාශ කර දැමීමටද අපි එක් නියමිත කාල අවකාශයක් ඇති කර ඇත්තෙමු. (එම කාල අවකාශය පැමිණි පසුවම අපි ඔවුන්ව විනාශ කර දැමුවෙමු).

18:60

وَإِذْ قَالَ مُوسَىٰ لِفَتَىٰهُ لَآ أَبْرَحُ حَتَّىٰٓ أَبْلُغَ مَجْمَعَ ٱلْبَحْرَيْنِ أَوْ أَمْضِىَ حُقُبًۭا

මූසා තම සේවකයාට “මුහුදු දෙක සම්බන්ධ වන ස්ථානය මා අත් කර ගන්නා තුරු අවුරුදු ගණන් මා ගමන් කරමින් සිටින්නෙමි” යයි පැවසීම (නබියේ! ඔවුන්ට) ඔබ මතක් කර දෙනු.

18:61

فَلَمَّا بَلَغَا مَجْمَعَ بَيْنِهِمَا نَسِيَا حُوتَهُمَا فَٱتَّخَذَ سَبِيلَهُۥ فِى ٱلْبَحْرِ سَرَبًۭا

ඔවුන් දෙදෙනාම මුහුදු දෙක හමු වන ස්ථානය අත් කර ගත් විට, තමන්ගේ මාළුවාව ඔවුන් අමතක කර දැමූහ. එය මුහුදෙහි තමන්ගේ මාර්ගය ගුහාවක් මෙන් ඇති කරගෙන ගියේය.

18:62

فَلَمَّا جَاوَزَا قَالَ لِفَتَىٰهُ ءَاتِنَا غَدَآءَنَا لَقَدْ لَقِينَا مِن سَفَرِنَا هَٰذَا نَصَبًۭا

(තමන් යා යුතු ස්ථානය එයයි යන්න නොදැන) ඒ දෙදෙනාම එය පසුකර ගිය පසු, මූසා තම සේවකයාට “අපගේ උදේ ආහාරය ඔබ ගෙන එනු. නියත වශයෙන්ම අපි මෙම ගමනෙහි ඉතාමත් වෙහෙසට පත් වුනෙමු” යයි පැවසුවේය.

18:63

قَالَ أَرَءَيْتَ إِذْ أَوَيْنَآ إِلَى ٱلصَّخْرَةِ فَإِنِّى نَسِيتُ ٱلْحُوتَ وَمَآ أَنسَىٰنِيهُ إِلَّا ٱلشَّيْطَٰنُ أَنْ أَذْكُرَهُۥ ۚ وَٱتَّخَذَ سَبِيلَهُۥ فِى ٱلْبَحْرِ عَجَبًۭا

එයට ඔහු “එම ගල් පරයෙහි අපි නැවතී සිටි අවස්ථාවේදී, (සිදු වූ පුදුමාකාර දැය) ඔබ දුටුවෙහිද? නියත වශයෙන්ම මා (අප සමග ගෙන ආ) මාළුවා අමතක කර දැමුවෙමි. එය මා (ඔබට) පැවසීම ෂෙයිතාන් මිස, (වෙන කිසිවෙකුත්) මා හට අමතක වීමට සැලැස්සුවේ නැත. (ඒ ස්ථානයේදී එය) මුහුදෙහි (යනු) ඉතාමත් පුදුමාකාර අන්දමට තම මාර්ගය ඇති කර ගත්තේය” යයි කීවේය.

18:64

قَالَ ذَٰلِكَ مَا كُنَّا نَبْغِ ۚ فَٱرْتَدَّا عَلَىٰٓ ءَاثَارِهِمَا قَصَصًۭا

එයට මූසා “අපි සොයාගෙන ආ ස්ථානය එයයි” යයි පවසා ඒ දෙදෙනාම (ඒ ස්ථානය සොයා) තම පා සටහන් අනුගමනය කරමින් ආපු පාර දිගේ ගියහ.

18:65

فَوَجَدَا عَبْدًۭا مِّنْ عِبَادِنَآ ءَاتَيْنَٰهُ رَحْمَةًۭ مِّنْ عِندِنَا وَعَلَّمْنَٰهُ مِن لَّدُنَّا عِلْمًۭا

ඒ දෙදෙනාම (එම ස්ථානයෙහි) අප වහලූන්ගෙන් කෙනෙකුව දුටුවහ. ඔහුට, අපට (අයත්) වරප්‍රසාදයන් ලබා දී අපට (අයත්) ඥානයද අපි ඔහුට උගන්වා දී තිබුණෙමු.

18:66

قَالَ لَهُۥ مُوسَىٰ هَلْ أَتَّبِعُكَ عَلَىٰٓ أَن تُعَلِّمَنِ مِمَّا عُلِّمْتَ رُشْدًۭا

මූසා ඔහුට “ඔබට උගන්වා දෙන ලද හොඳ දැය ඔබ මා හට උගන්වන කොන්දේසිය මත මා ඔබව අනුගමනය කළ හැකිද?”යි විමසුවේය.

18:67

قَالَ إِنَّكَ لَن تَسْتَطِيعَ مَعِىَ صَبْرًۭا

එයට ඔහු “මා සමග ඉවසීමෙන් යුතුව සිටීමට නියත වශයෙන්ම ඔබ ශක්තියක් අත් කර ගන්නේ නැත”.

18:68

وَكَيْفَ تَصْبِرُ عَلَىٰ مَا لَمْ تُحِطْ بِهِۦ خُبْرًۭا

“(එසේ තිබියදී), ඔබගේ ඥානය කඩ කළ අයෙකු වශයෙන් සිටින (මා කරන) කාරණාවන් ගැන ඔබ කෙසේ නම් විඳ දරාගෙන සිටින්නෙහිද?”යි කීවේය.

18:69

قَالَ سَتَجِدُنِىٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ صَابِرًۭا وَلَآ أَعْصِى لَكَ أَمْرًۭا

(එයට) මූසා “අල්ලාහ් කැමති වුවහොත් (කෙබඳු කාරණාවක් වුවද), විඳ දරා ගන්නෙකු වශයෙන්ම ඔබ මාව දකින්නෙහිය. කෙබඳු කාරණාවකදී වුවද මා ඔබට වෙනස්කමක් නොකරන්නෙමි” යයි පැවසුවේය.

18:70

قَالَ فَإِنِ ٱتَّبَعْتَنِى فَلَا تَسْـَٔلْنِى عَن شَىْءٍ حَتَّىٰٓ أُحْدِثَ لَكَ مِنْهُ ذِكْرًۭا

එයට ඔහු “ඔබ මාව අනුගමනය කරන්නේ නම්, කුමන කාරණාවක් ගැන හෝ මම ම ඔබට එය, දැනුම් දෙන තුරු ඔබ මා වෙතින් (ඒ ගැන) නොඇසිය යුතුය” යයි කීවේය.

18:71

فَٱنطَلَقَا حَتَّىٰٓ إِذَا رَكِبَا فِى ٱلسَّفِينَةِ خَرَقَهَا ۖ قَالَ أَخَرَقْتَهَا لِتُغْرِقَ أَهْلَهَا لَقَدْ جِئْتَ شَيْـًٔا إِمْرًۭا

(මෙසේ තීරණයකට එළඹීමෙන් අනතුරුව) ඒ දෙදෙනාම එක් ලී වල්ලමකට නගින තුරු (පා ගමනින්) ගියහ. (ලී වල්ලම මතට නැග ගත් පසු), ඔහු (ලී වල්ලමේ එක් ලෑල්ලක සිදුරක් විද) එය සිදුරු කර දැමුවේය. එයට (මූසා) “මෙහි සිටින අයව ගිල්වා දැමීමටද ඔබ සිදුරු කර හැරියේ? නියත වශයෙන්ම ඔබ ඉතාමත් අනතුරුදායක දැයක් කළෙහිය!” යයි පැවසුවේය.

18:72

قَالَ أَلَمْ أَقُلْ إِنَّكَ لَن تَسْتَطِيعَ مَعِىَ صَبْرًۭا

එයට ඔහු “ඔබ මා සමග ඉවසීමෙන් යුතුව සිටීමට ඔබට නොහැකිය යයි මා නොකීවෙමිද?”යි කීවේය.

18:73

قَالَ لَا تُؤَاخِذْنِى بِمَا نَسِيتُ وَلَا تُرْهِقْنِى مِنْ أَمْرِى عُسْرًۭا

(එයට මූසා) “මා හට අමතක වූ දැය ගැන ඔබ මාව වරදට හසු නොකරනු. මගේ කාරණාවෙහි ඔබ මෙතරම් දැඩි නොවනු” යයි පැවසුවේය.

18:74

فَٱنطَلَقَا حَتَّىٰٓ إِذَا لَقِيَا غُلَٰمًۭا فَقَتَلَهُۥ قَالَ أَقَتَلْتَ نَفْسًۭا زَكِيَّةًۢ بِغَيْرِ نَفْسٍۢ لَّقَدْ جِئْتَ شَيْـًۭٔا نُّكْرًۭا

පසුව දෙදෙනාම ගමන් කළහ. (අතරමගදී සෙල්ලම් කරමින් සිටි) කොලූවෙකු හමු වූ වහාම ඔහු, ඔහුව කපා දැමුවේය. (එයට මූසා තිගැස්සී) “ඝාතන වරදක් නොමැතිව පරිශුද්ධ ආත්මයක් ඔබට ඝාතනය කළ හැකිද? නියත වශයෙන්ම ඔබ සුදුසු නැති කාරණාවක්ම කළෙහිය!” යයි පැවසුවේය.