Skip to content
QuranOlive

Juz 30 of 30 · 564 ayahs

عم يتساءلونPara 30: Amma Yatasa'aloon — Persian

Juz 30, known as Para 30 “Amma Yatasa'aloon” (عم يتساءلون), runs from Surah An-Naba 78:1 to Surah An-Nas 114:6. Read the full para online in Arabic with Persian translation and audio.

78:1

عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ

آنها از چه چیز از یکدیگر سؤال می‌کنند؟!

78:2

عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلْعَظِيمِ

از خبر بزرگ و پراهمیّت (رستاخیز)!

78:3

ٱلَّذِى هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ

همان خبری که پیوسته در آن اختلاف دارند!

78:4

كَلَّا سَيَعْلَمُونَ

چنین نیست که آنها فکر می‌کنند، و بزودی می‌فهمند!

78:5

ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ

باز هم چنین نیست که آنها می‌پندارند، و بزودی می‌فهمند (که قیامت حق است)!

78:6

أَلَمْ نَجْعَلِ ٱلْأَرْضَ مِهَٰدًۭا

آیا زمین را محل آرامش (شما) قرار ندادیم؟!

78:7

وَٱلْجِبَالَ أَوْتَادًۭا

و کوه‌ها را میخهای زمین؟!

78:8

وَخَلَقْنَٰكُمْ أَزْوَٰجًۭا

و شما را بصورت زوجها آفریدیم!

78:9

وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًۭا

و خواب شما را مایه آرامشتان قرار دادیم،

78:10

وَجَعَلْنَا ٱلَّيْلَ لِبَاسًۭا

و شب را پوششی (برای شما)،

78:11

وَجَعَلْنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشًۭا

و روز را وسیله‌ای برای زندگی و معاش!

78:12

وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًۭا شِدَادًۭا

و بر فراز شما هفت (آسمان) محکم بنا کردیم!

78:13

وَجَعَلْنَا سِرَاجًۭا وَهَّاجًۭا

و چراغی روشن و حرارت‌بخش آفریدیم!

78:14

وَأَنزَلْنَا مِنَ ٱلْمُعْصِرَٰتِ مَآءًۭ ثَجَّاجًۭا

و از ابرهای باران‌زا آبی فراوان نازل کردیم،

78:15

لِّنُخْرِجَ بِهِۦ حَبًّۭا وَنَبَاتًۭا

تا بوسیله آن دانه و گیاه بسیار برویانیم،

78:16

وَجَنَّٰتٍ أَلْفَافًا

و باغهایی پردرخت!

78:17

إِنَّ يَوْمَ ٱلْفَصْلِ كَانَ مِيقَٰتًۭا

(آری) روز جدایی، میعاد همگان است!

78:18

يَوْمَ يُنفَخُ فِى ٱلصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًۭا

روزی که در «صور» دمیده می‌شود و شما فوج فوج (به محشر) می‌آیید!

78:19

وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتْ أَبْوَٰبًۭا

و آسمان گشوده می‌شود و بصورت درهای متعددی درمی‌آید!

78:20

وَسُيِّرَتِ ٱلْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا

و کوه‌ها به حرکت درمی‌آید و بصورت سرابی می‌شود!

78:21

إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًۭا

مسلّماً (در آن روز) جهنّم کمینگاهی است بزرگ،

78:22

لِّلطَّٰغِينَ مَـَٔابًۭا

و محل بازگشتی برای طغیانگران!

78:23

لَّٰبِثِينَ فِيهَآ أَحْقَابًۭا

مدّتهای طولانی در آن می‌مانند!

78:24

لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًۭا وَلَا شَرَابًا

در آنجا نه چیز خنکی می‌چشند و نه نوشیدنی گوارایی،

78:25

إِلَّا حَمِيمًۭا وَغَسَّاقًۭا

جز آبی سوزان و مایعی از چرک و خون!

78:26

جَزَآءًۭ وِفَاقًا

این مجازاتی است موافق و مناسب (اعمالشان)!

78:27

إِنَّهُمْ كَانُوا۟ لَا يَرْجُونَ حِسَابًۭا

چرا که آنها هیچ امیدی به حساب نداشتند،

78:28

وَكَذَّبُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا كِذَّابًۭا

و آیات ما را بکلی تکذیب کردند!

78:29

وَكُلَّ شَىْءٍ أَحْصَيْنَٰهُ كِتَٰبًۭا

و ما همه چیز را شمارش و ثبت کرده‌ایم!

78:30

فَذُوقُوا۟ فَلَن نَّزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا

پس بچشید که چیزی جز عذاب بر شما نمی‌افزاییم!

78:31

إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا

مسلّماً برای پرهیزگاران نجات و پیروزی بزرگی است:

78:32

حَدَآئِقَ وَأَعْنَٰبًۭا

باغهایی سرسبز، و انواع انگورها،

78:33

وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًۭا

و حوریانی بسیار جوان و هم‌سن و سال،

78:34

وَكَأْسًۭا دِهَاقًۭا

و جامهایی لبریز و پیاپی (از شراب طهور)!

78:35

لَّا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًۭا وَلَا كِذَّٰبًۭا

در آنجا نه سخن لغو و بیهوده‌ای می‌شنوند و نه دروغی!

78:36

جَزَآءًۭ مِّن رَّبِّكَ عَطَآءً حِسَابًۭا

این کیفری است از سوی پروردگارت و عطیه‌ای است کافی!

78:37

رَّبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ٱلرَّحْمَٰنِ ۖ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًۭا

همان پروردگار آسمانها و زمین و آنچه در میان آن دو است، پروردگار رحمان! و (در آن روز) هیچ کس حق ندارد بی اجازه او سخنی بگوید (یا شفاعتی کند)!

78:38

يَوْمَ يَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلْمَلَٰٓئِكَةُ صَفًّۭا ۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحْمَٰنُ وَقَالَ صَوَابًۭا

روزی که «روح» و «ملائکه» در یک صف می‌ایستند و هیچ یک، جز به اذن خداوند رحمان، سخن نمی‌گویند، و (آنگاه که می‌گویند) درست می‌گویند!

78:39

ذَٰلِكَ ٱلْيَوْمُ ٱلْحَقُّ ۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا

آن روز حق است؛ هر کس بخواهد راهی به سوی پروردگارش برمی‌گزیند!

78:40

إِنَّآ أَنذَرْنَٰكُمْ عَذَابًۭا قَرِيبًۭا يَوْمَ يَنظُرُ ٱلْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلْكَافِرُ يَٰلَيْتَنِى كُنتُ تُرَٰبًۢا

و ما شما را از عذاب نزدیکی بیم دادیم! این عذاب در روزی خواهد بود که انسان آنچه را از قبل با دستهای خود فرستاده می‌بیند، و کافر می‌گوید: «ای کاش خاک بودم (و گرفتار عذاب نمی‌شدم)!»

79:1

وَٱلنَّٰزِعَٰتِ غَرْقًۭا

سوگند به فرشتگانی که (جان مجرمان را بشدّت از بدنهایشان) برمی‌کشند،

79:2

وَٱلنَّٰشِطَٰتِ نَشْطًۭا

و فرشتگانی که (روح مؤمنان) را با مدارا و نشاط جدا می‌سازند،

79:3

وَٱلسَّٰبِحَٰتِ سَبْحًۭا

و سوگند به فرشتگانی که (در اجرای فرمان الهی) با سرعت حرکت می‌کنند،

79:4

فَٱلسَّٰبِقَٰتِ سَبْقًۭا

و سپس بر یکدیگر سبقت می‌گیرند،

79:5

فَٱلْمُدَبِّرَٰتِ أَمْرًۭا

و آنها که امور را تدبیر می‌کنند!

79:6

يَوْمَ تَرْجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ

آن روز که زلزله‌های وحشتناک همه چیز را به لرزه درمی‌آورد،

79:7

تَتْبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ

و بدنبال آن، حادثه دومین [= صیحه عظیم محشر] رخ می‌دهد،

79:8

قُلُوبٌۭ يَوْمَئِذٍۢ وَاجِفَةٌ

دلهایی در آن روز سخت مضطرب است،

79:9

أَبْصَٰرُهَا خَٰشِعَةٌۭ

و چشمهای آنان از شدّت ترس فروافتاده است!

79:10

يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِى ٱلْحَافِرَةِ

(ولی امروز) می‌گویند: «آیا ما به زندگی مجدّد بازمی‌گردیم؟!

79:11

أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمًۭا نَّخِرَةًۭ

آیا هنگامی که استخوانهای پوسیده‌ای شدیم (ممکن است زنده شویم)؟!»

79:12

قَالُوا۟ تِلْكَ إِذًۭا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌۭ

می‌گویند: «اگر قیامتی در کار باشد، بازگشتی است زیانبار!»

79:13

فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌۭ وَٰحِدَةٌۭ

ولی (بدانید) این بازگشت تنها با یک صیحه عظیم است!

79:14

فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ

ناگهان همگی بر عرصه زمین ظاهر می‌گردند!

79:15

هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ

آیا داستان موسی به تو رسیده است؟!

79:16

إِذْ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلْوَادِ ٱلْمُقَدَّسِ طُوًى

در آن هنگام که پروردگارش او را در سرزمین مقدّس «طوی» ندا داد (و گفت):

79:17

ٱذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ

به سوی فرعون برو که طغیان کرده است!

79:18

فَقُلْ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ

و به او بگو: «آیا می‌خواهی پاکیزه شوی؟!

79:19

وَأَهْدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخْشَىٰ

و من تو را به سوی پروردگارت هدایت کنم تا از او بترسی (و گناه نکنی)؟!»

79:20

فَأَرَىٰهُ ٱلْءَايَةَ ٱلْكُبْرَىٰ

سپس موسی بزرگترین معجزه را به او نشان داد!

79:21

فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ

امّا او تکذیب و عصیان کرد!

79:22

ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَىٰ

سپس پشت کرد و پیوسته (برای محو آیین حق) تلاش نمود!

79:23

فَحَشَرَ فَنَادَىٰ

و ساحران را جمع کرد و مردم را دعوت نمود،

79:24

فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلْأَعْلَىٰ

و گفت: «من پروردگار برتر شما هستم!»

79:25

فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلْءَاخِرَةِ وَٱلْأُولَىٰٓ

از این رو خداوند او را به عذاب آخرت و دنیا گرفتار ساخت!

79:26

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَعِبْرَةًۭ لِّمَن يَخْشَىٰٓ

در این عبرتی است برای کسی که (از خدا) بترسد!

79:27

ءَأَنتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُ ۚ بَنَىٰهَا

آیا آفرینش شما (بعد از مرگ) مشکل‌تر است یا آفرینش آسمان که خداوند آن را بنا نهاد؟!

79:28

رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّىٰهَا

سقف آن را برافراشت و آن را منظّم ساخت،

79:29

وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَىٰهَا

و شبش را تاریک و روزش را آشکار نمود!

79:30

وَٱلْأَرْضَ بَعْدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ

و زمین را بعد از آن گسترش داد،

79:31

أَخْرَجَ مِنْهَا مَآءَهَا وَمَرْعَىٰهَا

و از آن آب و چراگاهش را بیرون آورد،

79:32

وَٱلْجِبَالَ أَرْسَىٰهَا

و کوه‌ها را ثابت و محکم نمود!

79:33

مَتَٰعًۭا لَّكُمْ وَلِأَنْعَٰمِكُمْ

همه اینها برای بهره‌گیری شما و چهارپایانتان است!

79:34

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلْكُبْرَىٰ

هنگامی که آن حادثه بزرگ رخ دهد،

79:35

يَوْمَ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ

در آن روز انسان به یاد کوششهایش می‌افتد،

79:36

وَبُرِّزَتِ ٱلْجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ

و جهنّم برای هر بیننده‌ای آشکار می‌گردد،

79:37

فَأَمَّا مَن طَغَىٰ

امّا آن کسی که طغیان کرده،

79:38

وَءَاثَرَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا

و زندگی دنیا را مقدّم داشته،

79:39

فَإِنَّ ٱلْجَحِيمَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ

مسلّماً دوزخ جایگاه اوست!

79:40

وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفْسَ عَنِ ٱلْهَوَىٰ

و آن کس که از مقام پروردگارش ترسان باشد و نفس را از هوی بازدارد،

79:41

فَإِنَّ ٱلْجَنَّةَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ

قطعاً بهشت جایگاه اوست!

79:42

يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَىٰهَا

و از تو درباره قیامت می‌پرسند که در چه زمانی واقع می‌شود؟!

79:43

فِيمَ أَنتَ مِن ذِكْرَىٰهَآ

تو را با یادآوری این سخن چه کار؟!

79:44

إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ

نهایت آن به سوی پروردگار تو است (و هیچ کس جز خدا از زمانش آگاه نیست)!

79:45

إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخْشَىٰهَا

کار تو فقط بیم‌دادن کسانی است که از آن می‌ترسند!

79:46

كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوٓا۟ إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَىٰهَا

آنها در آن روز که قیام قیامت را می‌بینند چنین احساس می‌کنند که گویی توقّفشان (در دنیا و برزخ) جز شامگاهی یا صبح آن بیشتر نبوده است!

80:1

عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ

چهره در هم کشید و روی برتافت...

80:2

أَن جَآءَهُ ٱلْأَعْمَىٰ

از اینکه نابینایی به سراغ او آمده بود!

80:3

وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ

تو چه می‌دانی شاید او پاکی و تقوا پیشه کند،

80:4

أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكْرَىٰٓ

یا متذکّر گردد و این تذکّر به حال او مفید باشد!

80:5

أَمَّا مَنِ ٱسْتَغْنَىٰ

امّا آن کس که توانگر است،

80:6

فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ

تو به او روی می‌آوری،

80:7

وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ

در حالی که اگر او خود را پاک نسازد، چیزی بر تو نیست!

80:8

وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسْعَىٰ

امّا کسی که به سراغ تو می‌آید و کوشش می‌کند،

80:9

وَهُوَ يَخْشَىٰ

و از خدا ترسان است،

80:10

فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ

تو از او غافل می‌شوی!

80:11

كَلَّآ إِنَّهَا تَذْكِرَةٌۭ

هرگز چنین نیست که آنها می‌پندارند؛ این (قرآن) تذکّر و یادآوری است،

80:12

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ

و هر کس بخواهد از آن پند می‌گیرد!

80:13

فِى صُحُفٍۢ مُّكَرَّمَةٍۢ

در الواح پرارزشی ثبت است،

80:14

مَّرْفُوعَةٍۢ مُّطَهَّرَةٍۭ

الواحی والاقدر و پاکیزه،

80:15

بِأَيْدِى سَفَرَةٍۢ

به دست سفیرانی است‌

80:16

كِرَامٍۭ بَرَرَةٍۢ

والا مقام و فرمانبردار و نیکوکار!

80:17

قُتِلَ ٱلْإِنسَٰنُ مَآ أَكْفَرَهُۥ

مرگ بر این انسان، چقدر کافر و ناسپاس است!

80:18

مِنْ أَىِّ شَىْءٍ خَلَقَهُۥ

(خداوند) او را از چه چیز آفریده است؟!

80:19

مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ

او را از نطفه ناچیزی آفرید، سپس اندازه‌گیری کرد و موزون ساخت،

80:20

ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ

سپس راه را برای او آسان کرد،

80:21

ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقْبَرَهُۥ

بعد او را میراند و در قبر پنهان نمود،

80:22

ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ

سپس هرگاه بخواهد او را زنده می‌کند!

80:23

كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَآ أَمَرَهُۥ

چنین نیست که او می‌پندارد؛ او هنوز آنچه را (خدا) فرمان داده، اطاعت نکرده است!

80:24

فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ

انسان باید به غذای خویش (و آفرینش آن) بنگرد!

80:25

أَنَّا صَبَبْنَا ٱلْمَآءَ صَبًّۭا

ما آب فراوان از آسمان فرو ریختیم،

80:26

ثُمَّ شَقَقْنَا ٱلْأَرْضَ شَقًّۭا

سپس زمین را از هم شکافتیم،

80:27

فَأَنۢبَتْنَا فِيهَا حَبًّۭا

و در آن دانه‌های فراوانی رویاندیم،

80:28

وَعِنَبًۭا وَقَضْبًۭا

و انگور و سبزی بسیار،

80:29

وَزَيْتُونًۭا وَنَخْلًۭا

و زیتون و نخل فراوان،

80:30

وَحَدَآئِقَ غُلْبًۭا

و باغهای پردرخت،

80:31

وَفَٰكِهَةًۭ وَأَبًّۭا

و میوه و چراگاه،

80:32

مَّتَٰعًۭا لَّكُمْ وَلِأَنْعَٰمِكُمْ

تا وسیله‌ای برای بهره‌گیری شما و چهارپایانتان باشد!

80:33

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ

هنگامی که آن صدای مهیب [= صیحه رستاخیز] بیاید، (کافران در اندوه عمیقی فرومی‌روند)!

80:34

يَوْمَ يَفِرُّ ٱلْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ

در آن روز که انسان از برادر خود می‌گریزد،

80:35

وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ

و از مادر و پدرش،

80:36

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ

و زن و فرزندانش؛

80:37

لِكُلِّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍۢ شَأْنٌۭ يُغْنِيهِ

در آن روز هر کدام از آنها وضعی دارد که او را کاملاً به خود مشغول می‌سازد!

80:38

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ مُّسْفِرَةٌۭ

چهره‌هائی در آن روز گشاده و نورانی است،

80:39

ضَاحِكَةٌۭ مُّسْتَبْشِرَةٌۭ

خندان و مسرور است؛

80:40

وَوُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌۭ

و صورتهایی در آن روز غبارآلود است،

80:41

تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ

و دود تاریکی آنها را پوشانده است،

80:42

أُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْكَفَرَةُ ٱلْفَجَرَةُ

آنان همان کافران فاجرند!

81:1

إِذَا ٱلشَّمْسُ كُوِّرَتْ

در آن هنگام که خورشید در هم پیچیده شود،

81:2

وَإِذَا ٱلنُّجُومُ ٱنكَدَرَتْ

و در آن هنگام که ستارگان بی‌فروغ شوند،

81:3

وَإِذَا ٱلْجِبَالُ سُيِّرَتْ

و در آن هنگام که کوه‌ها به حرکت درآیند،

81:4

وَإِذَا ٱلْعِشَارُ عُطِّلَتْ

و در آن هنگام که باارزش‌ترین اموال به دست فراموشی سپرده شود،

81:5

وَإِذَا ٱلْوُحُوشُ حُشِرَتْ

و در آن هنگام که وحوش جمع شوند،

81:6

وَإِذَا ٱلْبِحَارُ سُجِّرَتْ

و در آن هنگام که دریاها برافروخته شوند،

81:7

وَإِذَا ٱلنُّفُوسُ زُوِّجَتْ

و در آن هنگام که هر کس با همسان خود قرین گردد،

81:8

وَإِذَا ٱلْمَوْءُۥدَةُ سُئِلَتْ

و در آن هنگام که از دختران زنده به گور شده سؤال شود:

81:9

بِأَىِّ ذَنۢبٍۢ قُتِلَتْ

به کدامین گناه کشته شدند؟!

81:10

وَإِذَا ٱلصُّحُفُ نُشِرَتْ

و در آن هنگام که نامه‌های اعمال گشوده شود،

81:11

وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ كُشِطَتْ

و در آن هنگام که پرده از روی آسمان برگرفته شود،

81:12

وَإِذَا ٱلْجَحِيمُ سُعِّرَتْ

و در آن هنگام که دوزخ شعله‌ور گردد،

81:13

وَإِذَا ٱلْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ

و در آن هنگام که بهشت نزدیک شود،

81:14

عَلِمَتْ نَفْسٌۭ مَّآ أَحْضَرَتْ

(آری در آن هنگام) هر کس می‌داند چه چیزی را آماده کرده است!

81:15

فَلَآ أُقْسِمُ بِٱلْخُنَّسِ

سوگند به ستارگانی که بازمی‌گردند،

81:16

ٱلْجَوَارِ ٱلْكُنَّسِ

حرکت می‌کنند و از دیده‌ها پنهان می‌شوند،

81:17

وَٱلَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ

و قسم به شب، هنگامی که پشت کند و به آخر رسد،

81:18

وَٱلصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ

و به صبح، هنگامی که تنفّس کند،

81:19

إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍۢ كَرِيمٍۢ

که این (قرآن) کلام فرستاده بزرگواری است [= جبرئیل امین‌]

81:20

ذِى قُوَّةٍ عِندَ ذِى ٱلْعَرْشِ مَكِينٍۢ

که صاحب قدرت است و نزد (خداوند) صاحب عرش، مقام والائی دارد!

81:21

مُّطَاعٍۢ ثَمَّ أَمِينٍۢ

در آسمانها مورد اطاعت (فرشتگان) و امین است!

81:22

وَمَا صَاحِبُكُم بِمَجْنُونٍۢ

و مصاحب شما [= پیامبر] دیوانه نیست!

81:23

وَلَقَدْ رَءَاهُ بِٱلْأُفُقِ ٱلْمُبِينِ

او (جبرئیل) را در اُفق روشن دیده است!

81:24

وَمَا هُوَ عَلَى ٱلْغَيْبِ بِضَنِينٍۢ

و او نسبت به آنچه از طریق وحی دریافت داشته بخل ندارد!

81:25

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَٰنٍۢ رَّجِيمٍۢ

این (قرآن) گفته شیطان رجیم نیست!

81:26

فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ

پس به کجا می‌روید؟!

81:27

إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌۭ لِّلْعَٰلَمِينَ

این قرآن چیزی جز تذکّری برای جهانیان نیست،

81:28

لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَسْتَقِيمَ

برای کسی از شما که بخواهد راه مستقیم در پیش گیرد!

81:29

وَمَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلْعَٰلَمِينَ

و شما اراده نمی‌کنید مگر اینکه خداوند -پروردگار جهانیان- اراده کند و بخواهد!

82:1

إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنفَطَرَتْ

آن زمان که آسمان [= کرات آسمانی‌] از هم شکافته شود،

82:2

وَإِذَا ٱلْكَوَاكِبُ ٱنتَثَرَتْ

و آن زمان که ستارگان پراکنده شوند و فرو ریزند،

82:3

وَإِذَا ٱلْبِحَارُ فُجِّرَتْ

و آن زمان که دریاها به هم پیوسته شود،

82:4

وَإِذَا ٱلْقُبُورُ بُعْثِرَتْ

و آن زمان که قبرها زیر و رو گردد (و مردگان خارج شوند)،

82:5

عَلِمَتْ نَفْسٌۭ مَّا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ

(در آن زمان) هر کس می‌داند آنچه را از پیش فرستاده و آنچه را برای بعد گذاشته است.

82:6

يَٰٓأَيُّهَا ٱلْإِنسَٰنُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ ٱلْكَرِيمِ

ای انسان! چه چیز تو را در برابر پروردگار کریمت مغرور ساخته است؟!

82:7

ٱلَّذِى خَلَقَكَ فَسَوَّىٰكَ فَعَدَلَكَ

همان خدایی که تو را آفرید و سامان داد و منظّم ساخت،

82:8

فِىٓ أَىِّ صُورَةٍۢ مَّا شَآءَ رَكَّبَكَ

و در هر صورتی که خواست تو را ترکیب نمود.

82:9

كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِٱلدِّينِ

(آری) آن گونه که شما می‌پندارید نیست؛ بلکه شما روز جزا را منکرید!

82:10

وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَٰفِظِينَ

و بی‌شک نگاهبانانی بر شما گمارده شده...

82:11

كِرَامًۭا كَٰتِبِينَ

والا مقام و نویسنده (اعمال نیک و بد شما)،

82:12

يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ

که می‌دانند شما چه می‌کنید!

82:13

إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍۢ

به یقین نیکان در نعمتی فراوانند.

82:14

وَإِنَّ ٱلْفُجَّارَ لَفِى جَحِيمٍۢ

و بدکاران در دوزخند،

82:15

يَصْلَوْنَهَا يَوْمَ ٱلدِّينِ

روز جزا وارد آن می‌شوند و می‌سوزند،

82:16

وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَآئِبِينَ

و آنان هرگز از آن غایب و دور نیستند!

82:17

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ

تو چه می‌دانی روز جزا چیست؟!

82:18

ثُمَّ مَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ

باز چه می‌دانی روز جزا چیست؟!

82:19

يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌۭ لِّنَفْسٍۢ شَيْـًۭٔا ۖ وَٱلْأَمْرُ يَوْمَئِذٍۢ لِّلَّهِ

روزی است که هیچ کس قادر بر انجام کاری به سود دیگری نیست، و همه امور در آن روز از آن خداست!

83:1

وَيْلٌۭ لِّلْمُطَفِّفِينَ

وای بر کم‌فروشان!

83:2

ٱلَّذِينَ إِذَا ٱكْتَالُوا۟ عَلَى ٱلنَّاسِ يَسْتَوْفُونَ

آنان که وقتی برای خود پیمانه می‌کنند، حق خود را بطور کامل می‌گیرند؛

83:3

وَإِذَا كَالُوهُمْ أَو وَّزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ

امّا هنگامی که می‌خواهند برای دیگران پیمانه یا وزن کنند، کم می‌گذارند!

83:4

أَلَا يَظُنُّ أُو۟لَٰٓئِكَ أَنَّهُم مَّبْعُوثُونَ

آیا آنها گمان نمی‌کنند که برانگیخته می‌شوند،

83:5

لِيَوْمٍ عَظِيمٍۢ

در روزی بزرگ؛

83:6

يَوْمَ يَقُومُ ٱلنَّاسُ لِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ

روزی که مردم در پیشگاه پروردگار جهانیان می‌ایستند.

83:7

كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلْفُجَّارِ لَفِى سِجِّينٍۢ

چنین نیست که آنها (درباره قیامت) می‌پندارند، به یقین نامه اعمال بدکاران در «سجّین» است!

83:8

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سِجِّينٌۭ

تو چه می‌دانی «سجّین» چیست؟

83:9

كِتَٰبٌۭ مَّرْقُومٌۭ

نامه‌ای است رقم زده شده و سرنوشتی است حتمی!

83:10

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ

وای در آن روز بر تکذیب‌کنندگان!

83:11

ٱلَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ

همانها که روز جزا را انکار می‌کنند.

83:12

وَمَا يُكَذِّبُ بِهِۦٓ إِلَّا كُلُّ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ

تنها کسی آن را انکار می‌کند که متجاوز و گنهکار است!

83:13

إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلْأَوَّلِينَ

(همان کسی که) وقتی آیات ما بر او خوانده می‌شود می‌گوید: «این افسانه‌های پیشینیان است!»

83:14

كَلَّا ۖ بَلْ ۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِم مَّا كَانُوا۟ يَكْسِبُونَ

چنین نیست که آنها می‌پندارند، بلکه اعمالشان چون زنگاری بر دلهایشان نشسته است!

83:15

كَلَّآ إِنَّهُمْ عَن رَّبِّهِمْ يَوْمَئِذٍۢ لَّمَحْجُوبُونَ

چنین نیست که می‌پندارند، بلکه آنها در آن روز از پروردگارشان محجوبند!

83:16

ثُمَّ إِنَّهُمْ لَصَالُوا۟ ٱلْجَحِيمِ

سپس آنها به یقین وارد دوزخ می‌شوند!

83:17

ثُمَّ يُقَالُ هَٰذَا ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ

بعد به آنها گفته می‌شود: «این همان چیزی است که آن را انکار می‌کردید!»

83:18

كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلْأَبْرَارِ لَفِى عِلِّيِّينَ

چنان نیست که آنها (درباره معاد) می‌پندارند، بلکه نامه اعمال نیکان در «علیّین» است!

83:19

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا عِلِّيُّونَ

و تو چه می‌دانی «علیّین» چیست!

83:20

كِتَٰبٌۭ مَّرْقُومٌۭ

نامه‌ای است رقم‌خورده و سرنوشتی است قطعی،

83:21

يَشْهَدُهُ ٱلْمُقَرَّبُونَ

که مقربان شاهد آنند!

83:22

إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍ

مسلّماً نیکان در انواع نعمت‌اند:

83:23

عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ

بر تختهای زیبای بهشتی تکیه کرده و (به زیباییهای بهشت) می‌نگرند!

83:24

تَعْرِفُ فِى وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ ٱلنَّعِيمِ

در چهره‌هایشان طراوت و نشاط نعمت را می‌بینی و می‌شناسی!

83:25

يُسْقَوْنَ مِن رَّحِيقٍۢ مَّخْتُومٍ

آنها از شراب (طهور) زلال دست‌نخورده و سربسته‌ای سیراب می‌شوند!

83:26

خِتَٰمُهُۥ مِسْكٌۭ ۚ وَفِى ذَٰلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ ٱلْمُتَنَٰفِسُونَ

مهری که بر آن نهاده شده از مشک است؛ و در این نعمتهای بهشتی راغبان باید بر یکدیگر پیشی گیرند!

83:27

وَمِزَاجُهُۥ مِن تَسْنِيمٍ

این شراب (طهور) آمیخته با «تسنیم» است،

83:28

عَيْنًۭا يَشْرَبُ بِهَا ٱلْمُقَرَّبُونَ

همان چشمه‌ای که مقرّبان از آن می‌نوشند.

83:29

إِنَّ ٱلَّذِينَ أَجْرَمُوا۟ كَانُوا۟ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ يَضْحَكُونَ

بدکاران (در دنیا) پیوسته به مؤمنان می‌خندیدند،

83:30

وَإِذَا مَرُّوا۟ بِهِمْ يَتَغَامَزُونَ

و هنگامی که از کنارشان می‌گذشتند آنان را با اشاره تمسخر می‌کردند،

83:31

وَإِذَا ٱنقَلَبُوٓا۟ إِلَىٰٓ أَهْلِهِمُ ٱنقَلَبُوا۟ فَكِهِينَ

و چون به سوی خانواده خود بازمی‌گشتند مسرور و خندان بودند،

83:32

وَإِذَا رَأَوْهُمْ قَالُوٓا۟ إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَضَآلُّونَ

و هنگامی که آنها را می‌دیدند می‌گفتند: «اینها گمراهانند!»

83:33

وَمَآ أُرْسِلُوا۟ عَلَيْهِمْ حَٰفِظِينَ

در حالی که هرگز مأمور مراقبت و متکفّل آنان [= مؤمنان‌] نبودند!

83:34

فَٱلْيَوْمَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مِنَ ٱلْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ

ولی امروز مؤمنان به کفار می‌خندند،

83:35

عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ

در حالی که بر تختهای آراسته بهشتی نشسته و (به سرنوشت شوم آنها) می‌نگرند!

83:36

هَلْ ثُوِّبَ ٱلْكُفَّارُ مَا كَانُوا۟ يَفْعَلُونَ

آیا (با این حال) کافران پاداش اعمال خود را گرفتند؟!

84:1

إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنشَقَّتْ

در آن هنگام که آسمان [= کرات آسمانی‌] شکافته شود،

84:2

وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ

و تسلیم فرمان پروردگارش شود -و سزاوار است چنین باشد-

84:3

وَإِذَا ٱلْأَرْضُ مُدَّتْ

و در آن هنگام که زمین گسترده شود،

84:4

وَأَلْقَتْ مَا فِيهَا وَتَخَلَّتْ

و آنچه در درون دارد بیرون افکنده و خالی شود،

84:5

وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ

و تسلیم فرمان پروردگارش گردد -و شایسته است که چنین باشد-

84:6

يَٰٓأَيُّهَا ٱلْإِنسَٰنُ إِنَّكَ كَادِحٌ إِلَىٰ رَبِّكَ كَدْحًۭا فَمُلَٰقِيهِ

ای انسان! تو با تلاش و رنج بسوی پروردگارت می‌روی و او را ملاقات خواهی کرد!

84:7

فَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ

پس کسی که نامه اعمالش به دست راستش داده شود،

84:8

فَسَوْفَ يُحَاسَبُ حِسَابًۭا يَسِيرًۭا

بزودی حساب آسانی برای او می‌شود،

84:9

وَيَنقَلِبُ إِلَىٰٓ أَهْلِهِۦ مَسْرُورًۭا

و خوشحال به اهل و خانواده‌اش بازمی‌گردد.

84:10

وَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَٰبَهُۥ وَرَآءَ ظَهْرِهِۦ

و امّا کسی که نامه اعمالش به پشت سرش داده شود،

84:11

فَسَوْفَ يَدْعُوا۟ ثُبُورًۭا

بزودی فریاد می‌زند وای بر من که هلاک شدم!

84:12

وَيَصْلَىٰ سَعِيرًا

و در شعله‌های سوزان آتش می‌سوزد.

84:13

إِنَّهُۥ كَانَ فِىٓ أَهْلِهِۦ مَسْرُورًا

چرا که او در میان خانواده‌اش پیوسته (از کفر و گناه خود) مسرور بود!

84:14

إِنَّهُۥ ظَنَّ أَن لَّن يَحُورَ

او گمان می‌کرد هرگز بازگشت نمی‌کند!

84:15

بَلَىٰٓ إِنَّ رَبَّهُۥ كَانَ بِهِۦ بَصِيرًۭا

آری، پروردگارش نسبت به او بینا بود (و اعمالش را برای حساب ثبت کرد)!

84:16

فَلَآ أُقْسِمُ بِٱلشَّفَقِ

سوگند به شفق،

84:17

وَٱلَّيْلِ وَمَا وَسَقَ

و سوگند به شب و آنچه را جمع‌آوری می‌کند،

84:18

وَٱلْقَمَرِ إِذَا ٱتَّسَقَ

و سوگند به ماه آنگاه که بَدر کامل می‌شود،

84:19

لَتَرْكَبُنَّ طَبَقًا عَن طَبَقٍۢ

که همه شما پیوسته از حالی به حال دیگر منتقل می‌شوید (تا به کمال برسید).

84:20

فَمَا لَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ

پس چرا آنان ایمان نمی‌آورند؟!

84:21

وَإِذَا قُرِئَ عَلَيْهِمُ ٱلْقُرْءَانُ لَا يَسْجُدُونَ ۩

و هنگامی که قرآن بر آنها خوانده می‌شود سجده نمی‌کنند؟!

84:22

بَلِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ يُكَذِّبُونَ

بلکه کافران پیوسته آیات الهی را انکار می‌کنند!

84:23

وَٱللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا يُوعُونَ

و خداوند آنچه را در دل پنهان می‌دارند بخوبی می‌داند!

84:24

فَبَشِّرْهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٍ

پس آنها را به عذابی دردناک بشارت ده!

84:25

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ لَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍۭ

مگر کسانی که ایمان آورده و اعمال صالح انجام داده‌اند، که برای آنان پاداشی است قطع‌نشدنی!

85:1

وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلْبُرُوجِ

سوگند به آسمان که دارای برجهای بسیار است،

85:2

وَٱلْيَوْمِ ٱلْمَوْعُودِ

و سوگند به آن روز موعود،

85:3

وَشَاهِدٍۢ وَمَشْهُودٍۢ

و سوگند به «شاهد» و «مشهود»! [«شاهد»: پیامبر و گواهان اعمال، و «مشهود»: اعمال امّت است‌]

85:4

قُتِلَ أَصْحَٰبُ ٱلْأُخْدُودِ

مرگ بر شکنجه‌گران صاحب گودال (آتش)،

85:5

ٱلنَّارِ ذَاتِ ٱلْوَقُودِ

آتشی عظیم و شعله‌ور!

85:6

إِذْ هُمْ عَلَيْهَا قُعُودٌۭ

هنگامی که در کنار آن نشسته بودند،

85:7

وَهُمْ عَلَىٰ مَا يَفْعَلُونَ بِٱلْمُؤْمِنِينَ شُهُودٌۭ

و آنچه را با مؤمنان انجام می‌دادند (با خونسردی و قساوت) تماشا می‌کردند!

85:8

وَمَا نَقَمُوا۟ مِنْهُمْ إِلَّآ أَن يُؤْمِنُوا۟ بِٱللَّهِ ٱلْعَزِيزِ ٱلْحَمِيدِ

آنها هیچ ایرادی بر مؤمنان نداشتند جز اینکه به خداوند عزیز و حمید ایمان آورده بودند؛

85:9

ٱلَّذِى لَهُۥ مُلْكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۚ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ شَهِيدٌ

همان کسی که حکومت آسمانها و زمین از آن اوست و خداوند بر همه چیز گواه است!

85:10

إِنَّ ٱلَّذِينَ فَتَنُوا۟ ٱلْمُؤْمِنِينَ وَٱلْمُؤْمِنَٰتِ ثُمَّ لَمْ يَتُوبُوا۟ فَلَهُمْ عَذَابُ جَهَنَّمَ وَلَهُمْ عَذَابُ ٱلْحَرِيقِ

کسانی که مردان و زنان باایمان را شکنجه دادند سپس توبه نکردند، برای آنها عذاب دوزخ و عذاب آتش سوزان است!

85:11

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ لَهُمْ جَنَّٰتٌۭ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَٰرُ ۚ ذَٰلِكَ ٱلْفَوْزُ ٱلْكَبِيرُ

و برای کسانی که ایمان آوردند و اعمال شایسته انجام دادند، باغهایی از بهشت است که نهرها زیر درختانش جاری است؛ و این نجات و پیروزی بزرگ است!

85:12

إِنَّ بَطْشَ رَبِّكَ لَشَدِيدٌ

گرفتن قهرآمیز و مجازات پروردگارت به یقین بسیار شدید است!

85:13

إِنَّهُۥ هُوَ يُبْدِئُ وَيُعِيدُ

اوست که آفرینش را آغاز می‌کند و بازمی‌گرداند،

85:14

وَهُوَ ٱلْغَفُورُ ٱلْوَدُودُ

و او آمرزنده و دوستدار (مؤمنان) است،

85:15

ذُو ٱلْعَرْشِ ٱلْمَجِيدُ

صاحب عرش و دارای مجد و عظمت است،

85:16

فَعَّالٌۭ لِّمَا يُرِيدُ

و آنچه را می‌خواهد انجام می‌دهد!

85:17

هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ٱلْجُنُودِ

آیا داستان لشکرها به تو رسیده است،

85:18

فِرْعَوْنَ وَثَمُودَ

لشکریان فرعون و ثمود؟!

85:19

بَلِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ فِى تَكْذِيبٍۢ

ولی کافران پیوسته در تکذیب حقند،

85:20

وَٱللَّهُ مِن وَرَآئِهِم مُّحِيطٌۢ

و خداوند به همه آنها احاطه دارد!

85:21

بَلْ هُوَ قُرْءَانٌۭ مَّجِيدٌۭ

(این آیات، سحر و دروغ نیست،) بلکه قرآن باعظمت است...

85:22

فِى لَوْحٍۢ مَّحْفُوظٍۭ

که در لوح محفوظ جای دارد!

86:1

وَٱلسَّمَآءِ وَٱلطَّارِقِ

سوگند به آسمان و کوبنده شب!

86:2

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلطَّارِقُ

و تو نمی‌دانی کوبنده شب چیست!

86:3

ٱلنَّجْمُ ٱلثَّاقِبُ

همان ستاره درخشان و شکافنده تاریکیهاست!

86:4

إِن كُلُّ نَفْسٍۢ لَّمَّا عَلَيْهَا حَافِظٌۭ

(به این آیت بزرگ الهی سوگند) که هر کس مراقب و محافظی دارد!

86:5

فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَٰنُ مِمَّ خُلِقَ

انسان باید بنگرد که از چه چیز آفریده شده است!

86:6

خُلِقَ مِن مَّآءٍۢ دَافِقٍۢ

از یک آب جهنده آفریده شده است،

86:7

يَخْرُجُ مِنۢ بَيْنِ ٱلصُّلْبِ وَٱلتَّرَآئِبِ

آبی که از میان پشت و سینه‌ها خارج می‌شود!

86:8

إِنَّهُۥ عَلَىٰ رَجْعِهِۦ لَقَادِرٌۭ

مسلّماً او [= خدائی که انسان را از چنین چیز پستی آفرید] می‌تواند او را بازگرداند!

86:9

يَوْمَ تُبْلَى ٱلسَّرَآئِرُ

در آن روز که اسرار نهان (انسان) آشکار میشود،

86:10

فَمَا لَهُۥ مِن قُوَّةٍۢ وَلَا نَاصِرٍۢ

و برای او هیچ نیرو و یاوری نیست!

86:11

وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلرَّجْعِ

سوگند به آسمان پرباران،

86:12

وَٱلْأَرْضِ ذَاتِ ٱلصَّدْعِ

و سوگند به زمین پرشکاف (که گیاهان از آن سر برمی‌آورند)،

86:13

إِنَّهُۥ لَقَوْلٌۭ فَصْلٌۭ

که این (قرآن) سخنی است که حقّ را از باطل جدا می‌کند،

86:14

وَمَا هُوَ بِٱلْهَزْلِ

و هرگز شوخی نیست!

86:15

إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْدًۭا

آنها پیوسته حیله می‌کنند،

86:16

وَأَكِيدُ كَيْدًۭا

و من هم در برابر آنها چاره می‌کنم!

86:17

فَمَهِّلِ ٱلْكَٰفِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْدًۢا

حال که چنین است کافران را (فقط) اندکی مهلت ده (تا سزای اعمالشان را ببینند)!

87:1

سَبِّحِ ٱسْمَ رَبِّكَ ٱلْأَعْلَى

منزّه شمار نام پروردگار بلندمرتبه‌ات را!

87:2

ٱلَّذِى خَلَقَ فَسَوَّىٰ

همان خداوندی که آفرید و منظم کرد،

87:3

وَٱلَّذِى قَدَّرَ فَهَدَىٰ

و همان که اندازه‌گیری کرد و هدایت نمود،

87:4

وَٱلَّذِىٓ أَخْرَجَ ٱلْمَرْعَىٰ

و آن کس را که چراگاه را به وجود آورد،

87:5

فَجَعَلَهُۥ غُثَآءً أَحْوَىٰ

سپس آن را خشک و تیره قرار داد!

87:6

سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنسَىٰٓ

ما بزودی (قرآن را) بر تو می‌خوانیم و هرگز فراموش نخواهی کرد،

87:7

إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُ ۚ إِنَّهُۥ يَعْلَمُ ٱلْجَهْرَ وَمَا يَخْفَىٰ

مگر آنچه را خدا بخواهد، که او آشکار و نهان را می‌داند!

87:8

وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرَىٰ

و ما تو را برای انجام هر کار خیر آماده می‌کنیم!

87:9

فَذَكِّرْ إِن نَّفَعَتِ ٱلذِّكْرَىٰ

پس تذکّر ده اگر تذکّر مفید باشد!

87:10

سَيَذَّكَّرُ مَن يَخْشَىٰ

و بزودی کسی که از خدا می‌ترسد متذکّر می‌شود.

87:11

وَيَتَجَنَّبُهَا ٱلْأَشْقَى

امّا بدبخت‌ترین افراد از آن دوری می‌گزیند،

87:12

ٱلَّذِى يَصْلَى ٱلنَّارَ ٱلْكُبْرَىٰ

همان کسی که در آتش بزرگ وارد می‌شود،

87:13

ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَىٰ

سپس در آن آتش نه می‌میرد و نه زنده می‌شود!

87:14

قَدْ أَفْلَحَ مَن تَزَكَّىٰ

به یقین کسی که پاکی جست (و خود را تزکیه کرد)، رستگار شد.

87:15

وَذَكَرَ ٱسْمَ رَبِّهِۦ فَصَلَّىٰ

و (آن که) نام پروردگارش را یاد کرد سپس نماز خواند!

87:16

بَلْ تُؤْثِرُونَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا

ولی شما زندگی دنیا را مقدم می‌دارید،

87:17

وَٱلْءَاخِرَةُ خَيْرٌۭ وَأَبْقَىٰٓ

در حالی که آخرت بهتر و پایدارتر است!

87:18

إِنَّ هَٰذَا لَفِى ٱلصُّحُفِ ٱلْأُولَىٰ

این دستورها در کتب آسمانی پیشین (نیز) آمده است،

87:19

صُحُفِ إِبْرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ

در کتب ابراهیم و موسی.

88:1

هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ٱلْغَٰشِيَةِ

آیا داستان غاشیه [= روز قیامت که حوادث وحشتناکش همه را می‌پوشاند] به تو رسیده است؟!

88:2

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍ خَٰشِعَةٌ

چهره‌هایی در آن روز خاشع و ذلّت‌بارند،

88:3

عَامِلَةٌۭ نَّاصِبَةٌۭ

آنها که پیوسته عمل کرده و خسته شده‌اند (و نتیجه‌ای عایدشان نشده است)،

88:4

تَصْلَىٰ نَارًا حَامِيَةًۭ

و در آتش سوزان وارد می‌گردند؛

88:5

تُسْقَىٰ مِنْ عَيْنٍ ءَانِيَةٍۢ

از چشمه‌ای بسیار داغ به آنان می‌نوشانند؛

88:6

لَّيْسَ لَهُمْ طَعَامٌ إِلَّا مِن ضَرِيعٍۢ

غذائی جز از ضَریع [= خار خشک تلخ و بدبو] ندارند؛

88:7

لَّا يُسْمِنُ وَلَا يُغْنِى مِن جُوعٍۢ

غذایی که نه آنها را فربه می‌کند و نه از گرسنگی می‌رهاند!

88:8

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ نَّاعِمَةٌۭ

چهره‌هایی در آن روز شاداب و باطراوتند،

88:9

لِّسَعْيِهَا رَاضِيَةٌۭ

و از سعی و تلاش خود خشنودند،

88:10

فِى جَنَّةٍ عَالِيَةٍۢ

در بهشتی عالی جای دارند،

88:11

لَّا تَسْمَعُ فِيهَا لَٰغِيَةًۭ

که در آن هیچ سخن لغو و بیهوده‌ای نمی‌شنوند!

88:12

فِيهَا عَيْنٌۭ جَارِيَةٌۭ

در آن چشمه‌ای جاری است،

88:13

فِيهَا سُرُرٌۭ مَّرْفُوعَةٌۭ

در آن تختهای زیبای بلندی است،

88:14

وَأَكْوَابٌۭ مَّوْضُوعَةٌۭ

و قدحهایی (که در کنار این چشمه) نهاده،

88:15

وَنَمَارِقُ مَصْفُوفَةٌۭ

و بالشها و پشتیهای صف‌داده شده،

88:16

وَزَرَابِىُّ مَبْثُوثَةٌ

و فرشهای فاخر گسترده!

88:17

أَفَلَا يَنظُرُونَ إِلَى ٱلْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ

آیا آنان به شتر نمی‌نگرند که چگونه آفریده شده است؟!

88:18

وَإِلَى ٱلسَّمَآءِ كَيْفَ رُفِعَتْ

و به آسمان نگاه نمی‌کنند که چگونه برافراشته شده؟!

88:19

وَإِلَى ٱلْجِبَالِ كَيْفَ نُصِبَتْ

و به کوه‌ها که چگونه در جای خود نصب گردیده!

88:20

وَإِلَى ٱلْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ

و به زمین که چگونه گسترده و هموار گشته است؟!

88:21

فَذَكِّرْ إِنَّمَآ أَنتَ مُذَكِّرٌۭ

پس تذکّر ده که تو فقط تذکّر دهنده‌ای!

88:22

لَّسْتَ عَلَيْهِم بِمُصَيْطِرٍ

تو سلطه‌گر بر آنان نیستی که (بر ایمان) مجبورشان کنی،

88:23

إِلَّا مَن تَوَلَّىٰ وَكَفَرَ

مگر کسی که پشت کند و کافر شود،

88:24

فَيُعَذِّبُهُ ٱللَّهُ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَكْبَرَ

که خداوند او را به عذاب بزرگ مجازات می‌کند!

88:25

إِنَّ إِلَيْنَآ إِيَابَهُمْ

به یقین بازگشت (همه) آنان به سوی ماست،

88:26

ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا حِسَابَهُم

و مسلّماً حسابشان (نیز) با ماست!

89:1

وَٱلْفَجْرِ

به سپیده دم سوگند،

89:2

وَلَيَالٍ عَشْرٍۢ

و به شبهای دهگانه،

89:3

وَٱلشَّفْعِ وَٱلْوَتْرِ

و به زوج و فرد،

89:4

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَسْرِ

و به شب، هنگامی که (به سوی روشنایی روز) حرکت می‌کند سوگند (که پروردگارت در کمین ظالمان است)!

89:5

هَلْ فِى ذَٰلِكَ قَسَمٌۭ لِّذِى حِجْرٍ

آیا در آنچه گفته شد، سوگند مهمّی برای صاحبان خرد نیست؟!

89:6

أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ

آیا ندیدی پروردگارت با قوم «عاد» چه کرد؟!

89:7

إِرَمَ ذَاتِ ٱلْعِمَادِ

و با آن شهر «اِرَم» باعظمت،

89:8

ٱلَّتِى لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِى ٱلْبِلَٰدِ

همان شهری که مانندش در شهرها آفریده نشده بود!

89:9

وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُوا۟ ٱلصَّخْرَ بِٱلْوَادِ

و قوم «ثمود» که صخره‌های عظیم را از (کنار) درّه می‌بریدند (و از آن خانه و کاخ می‌ساختند)!

89:10

وَفِرْعَوْنَ ذِى ٱلْأَوْتَادِ

و فرعونی که قدرتمند و شکنجه‌گر بود،

89:11

ٱلَّذِينَ طَغَوْا۟ فِى ٱلْبِلَٰدِ

همان اقوامی که در شهرها طغیان کردند،

89:12

فَأَكْثَرُوا۟ فِيهَا ٱلْفَسَادَ

و فساد فراوان در آنها به بار آوردند؛

89:13

فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ

به همین سبب خداوند تازیانه عذاب را بر آنان فرو ریخت!

89:14

إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلْمِرْصَادِ

به یقین پروردگار تو در کمینگاه (ستمگران) است!

89:15

فَأَمَّا ٱلْإِنسَٰنُ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكْرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَكْرَمَنِ

امّا انسان هنگامی که پروردگارش او را برای آزمایش، اکرام می‌کند و نعمت می‌بخشد (مغرور می‌شود و) می‌گوید: «پروردگارم مرا گرامی داشته است!»

89:16

وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَهَٰنَنِ

و امّا هنگامی که برای امتحان، روزیش را بر او تنگ می‌گیرد (مأیوس می‌شود و) می‌گوید: «پروردگارم مرا خوار کرده است!»

89:17

كَلَّا ۖ بَل لَّا تُكْرِمُونَ ٱلْيَتِيمَ

چنان نیست که شما می‌پندارید؛ شما یتیمان را گرامی نمی‌دارید،

89:18

وَلَا تَحَٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ

و یکدیگر را بر اطعام مستمندان تشویق نمی‌کنید،

89:19

وَتَأْكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكْلًۭا لَّمًّۭا

و میراث را (از راه مشروع و نامشروع) جمع کرده می‌خورید،

89:20

وَتُحِبُّونَ ٱلْمَالَ حُبًّۭا جَمًّۭا

و مال و ثروت را بسیار دوست دارید (و بخاطر آن گناهان زیادی مرتکب می‌شوید)!

89:21

كَلَّآ إِذَا دُكَّتِ ٱلْأَرْضُ دَكًّۭا دَكًّۭا

چنان نیست که آنها می‌پندارند! در آن هنگام که زمین سخت در هم کوبیده شود،

89:22

وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلْمَلَكُ صَفًّۭا صَفًّۭا

و فرمان پروردگارت فرا رسد و فرشتگان صف در صف حاضر شوند،

89:23

وَجِا۟ىٓءَ يَوْمَئِذٍۭ بِجَهَنَّمَ ۚ يَوْمَئِذٍۢ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكْرَىٰ

و در آن روز جهنم را حاضر می‌کنند؛ (آری) در آن روز انسان متذکّر می‌شود؛ امّا این تذکّر چه سودی برای او دارد؟!

89:24

يَقُولُ يَٰلَيْتَنِى قَدَّمْتُ لِحَيَاتِى

می‌گوید: «ای کاش برای (این) زندگیم چیزی از پیش فرستاده بودم!»

89:25

فَيَوْمَئِذٍۢ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٌۭ

در آن روز هیچ کس همانند او [= خدا] عذاب نمی‌کند،

89:26

وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٌۭ

و هیچ کس همچون او کسی را به بند نمی‌کشد!

89:27

يَٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفْسُ ٱلْمُطْمَئِنَّةُ

تو ای روح آرام‌یافته!

89:28

ٱرْجِعِىٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةًۭ مَّرْضِيَّةًۭ

به سوی پروردگارت بازگرد در حالی که هم تو از او خشنودی و هم او از تو خشنود است،

89:29

فَٱدْخُلِى فِى عِبَٰدِى

پس در سلک بندگانم درآی،

89:30

وَٱدْخُلِى جَنَّتِى

و در بهشتم وارد شو!

90:1

لَآ أُقْسِمُ بِهَٰذَا ٱلْبَلَدِ

قسم به این شهر مقدّس [= مکّه‌]،

90:2

وَأَنتَ حِلٌّۢ بِهَٰذَا ٱلْبَلَدِ

شهری که تو در آن ساکنی،

90:3

وَوَالِدٍۢ وَمَا وَلَدَ

و قسم به پدر و فرزندش [= ابراهیم خلیل و فرزندش اسماعیل ذبیح‌]،

90:4

لَقَدْ خَلَقْنَا ٱلْإِنسَٰنَ فِى كَبَدٍ

که ما انسان را در رنج آفریدیم (و زندگی او پر از رنجهاست)!

90:5

أَيَحْسَبُ أَن لَّن يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌۭ

آیا او گمان می‌کند که هیچ کس نمی‌تواند بر او دست یابد؟!

90:6

يَقُولُ أَهْلَكْتُ مَالًۭا لُّبَدًا

می‌گوید: «مال زیادی را (در کارهای خیر) نابود کرده‌ام!»

90:7

أَيَحْسَبُ أَن لَّمْ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ

آیا (انسان) گمان می‌کند هیچ کس او را ندیده (که عمل خیری انجام نداده) است؟!

90:8

أَلَمْ نَجْعَل لَّهُۥ عَيْنَيْنِ

آیا برای او دو چشم قرار ندادیم،

90:9

وَلِسَانًۭا وَشَفَتَيْنِ

و یک زبان و دو لب؟!

90:10

وَهَدَيْنَٰهُ ٱلنَّجْدَيْنِ

و او را به راه خیر و شرّ هدایت کردیم!

90:11

فَلَا ٱقْتَحَمَ ٱلْعَقَبَةَ

ولی او از آن گردنه مهمّ نگذشت!

90:12

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْعَقَبَةُ

و تو نمی‌دانی آن گردنه چیست!

90:13

فَكُّ رَقَبَةٍ

آزادکردن برده‌ای،

90:14

أَوْ إِطْعَٰمٌۭ فِى يَوْمٍۢ ذِى مَسْغَبَةٍۢ

یا غذا دادن در روز گرسنگی...

90:15

يَتِيمًۭا ذَا مَقْرَبَةٍ

یتیمی از خویشاوندان،

90:16

أَوْ مِسْكِينًۭا ذَا مَتْرَبَةٍۢ

یا مستمندی خاک‌نشین را،

90:17

ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلْمَرْحَمَةِ

سپس از کسانی باشد که ایمان آورده و یکدیگر را به شکیبایی و رحمت توصیه می‌کنند!

90:18

أُو۟لَٰٓئِكَ أَصْحَٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ

آنها «اصحاب الیمین» اند (که نامه اعمالشان را به دست راستشان می‌دهند)!

90:19

وَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا هُمْ أَصْحَٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ

و کسانی که آیات ما را انکار کرده‌اند افرادی شومند (که نامه اعمالشان به دست چپشان داده می‌شود).

90:20

عَلَيْهِمْ نَارٌۭ مُّؤْصَدَةٌۢ

بر آنها آتشی است فروبسته (که راه فراری از آن نیست)!

91:1

وَٱلشَّمْسِ وَضُحَىٰهَا

به خورشید و گسترش نور آن سوگند،

91:2

وَٱلْقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا

و به ماه هنگامی که بعد از آن درآید،

91:3

وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا

و به روز هنگامی که صفحه زمین را روشن سازد،

91:4

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰهَا

و به شب آن هنگام که زمین را بپوشاند،

91:5

وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا

و قسم به آسمان و کسی که آسمان را بنا کرده،

91:6

وَٱلْأَرْضِ وَمَا طَحَىٰهَا

و به زمین و کسی که آن را گسترانیده،

91:7

وَنَفْسٍۢ وَمَا سَوَّىٰهَا

و قسم به جان آدمی و آن کس که آن را (آفریده و) منظّم ساخته،

91:8

فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَىٰهَا

سپس فجور و تقوا (شرّ و خیرش) را به او الهام کرده است،

91:9

قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّىٰهَا

که هر کس نفس خود را پاک و تزکیه کرده، رستگار شده؛

91:10

وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا

و آن کس که نفس خویش را با معصیت و گناه آلوده ساخته، نومید و محروم گشته است!

91:11

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَىٰهَآ

قوم «ثمود» بر اثر طغیان، (پیامبرشان را) تکذیب کردند،

91:12

إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشْقَىٰهَا

آنگاه که شقی‌ترین آنها بپاخاست،

91:13

فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقْيَٰهَا

و فرستاده الهی [= صالح‌] به آنان گفت: «ناقه خدا [= همان شتری که معجزه الهی بود] را با آبشخورش واگذارید (و مزاحم آن نشوید)!»

91:14

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمْ فَسَوَّىٰهَا

ولی آنها او را تکذیب و ناقه را پی کردند (و به هلاکت رساندند)؛ از این رو پروردگارشان آنها (و سرزمینشان) را بخاطر گناهانشان در هم کوبید و با خاک یکسان و صاف کرد!

91:15

وَلَا يَخَافُ عُقْبَٰهَا

و او هرگز از فرجام این کار [= مجازات ستمگران‌] بیم ندارد!

92:1

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰ

قسم به شب در آن هنگام که (جهان را) بپوشاند،

92:2

وَٱلنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّىٰ

و قسم به روز هنگامی که تجلّی کند،

92:3

وَمَا خَلَقَ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰٓ

و قسم به آن کس که جنس مذکّر و مؤنّث را آفرید،

92:4

إِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتَّىٰ

که سعی و تلاش شما مختلف است:

92:5

فَأَمَّا مَنْ أَعْطَىٰ وَٱتَّقَىٰ

امّا آن کس که (در راه خدا) انفاق کند و پرهیزگاری پیش گیرد،

92:6

وَصَدَّقَ بِٱلْحُسْنَىٰ

و جزای نیک (الهی) را تصدیق کند،

92:7

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْيُسْرَىٰ

ما او را در مسیر آسانی قرار می‌دهیم!

92:8

وَأَمَّا مَنۢ بَخِلَ وَٱسْتَغْنَىٰ

امّا کسی که بخل ورزد و (از این راه) بی‌نیازی طلبد،

92:9

وَكَذَّبَ بِٱلْحُسْنَىٰ

و پاداش نیک (الهی) را انکار کند،

92:10

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْعُسْرَىٰ

بزودی او را در مسیر دشواری قرار می‌دهیم؛

92:11

وَمَا يُغْنِى عَنْهُ مَالُهُۥٓ إِذَا تَرَدَّىٰٓ

و در آن هنگام که (در جهنّم) سقوط می‌کند، اموالش به حال او سودی نخواهد داشت!

92:12

إِنَّ عَلَيْنَا لَلْهُدَىٰ

به یقین هدایت کردن بر ماست،

92:13

وَإِنَّ لَنَا لَلْءَاخِرَةَ وَٱلْأُولَىٰ

و آخرت و دنیا از آن ماست،

92:14

فَأَنذَرْتُكُمْ نَارًۭا تَلَظَّىٰ

و من شما را از آتشی که زبانه می‌کشد بیم می‌دهم،

92:15

لَا يَصْلَىٰهَآ إِلَّا ٱلْأَشْقَى

کسی جز بدبخت‌ترین مردم وارد آن نمی‌شود؛

92:16

ٱلَّذِى كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ

همان کس که (آیات خدا را) تکذیب کرد و به آن پشت نمود!

92:17

وَسَيُجَنَّبُهَا ٱلْأَتْقَى

و بزودی با تقواترین مردم از آن دور داشته می‌شود،

92:18

ٱلَّذِى يُؤْتِى مَالَهُۥ يَتَزَكَّىٰ

همان کس که مال خود را (در راه خدا) می‌بخشد تا پاک شود.

92:19

وَمَا لِأَحَدٍ عِندَهُۥ مِن نِّعْمَةٍۢ تُجْزَىٰٓ

و هیچ کس را نزد او حق نعمتی نیست تا بخواهد (به این وسیله) او را جزا دهد،

92:20

إِلَّا ٱبْتِغَآءَ وَجْهِ رَبِّهِ ٱلْأَعْلَىٰ

بلکه تنها هدفش جلب رضای پروردگار بزرگ اوست؛

92:21

وَلَسَوْفَ يَرْضَىٰ

و بزودی راضی و خشنود می‌شود!

93:1

وَٱلضُّحَىٰ

قسم به روز در آن هنگام که آفتاب برآید (و همه جا را فراگیرد)،

93:2

وَٱلَّيْلِ إِذَا سَجَىٰ

و سوگند به شب در آن هنگام که آرام گیرد،

93:3

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ

که خداوند هرگز تو را وانگذاشته و مورد خشم قرار نداده است!

93:4

وَلَلْءَاخِرَةُ خَيْرٌۭ لَّكَ مِنَ ٱلْأُولَىٰ

و مسلّماً آخرت برای تو از دنیا بهتر است!

93:5

وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَىٰٓ

و بزودی پروردگارت آنقدر به تو عطا خواهد کرد که خشنود شوی!

93:6

أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًۭا فَـَٔاوَىٰ

آیا او تو را یتیم نیافت و پناه داد؟!

93:7

وَوَجَدَكَ ضَآلًّۭا فَهَدَىٰ

و تو را گمشده یافت و هدایت کرد،

93:8

وَوَجَدَكَ عَآئِلًۭا فَأَغْنَىٰ

و تو را فقیر یافت و بی‌نیاز نمود،

93:9

فَأَمَّا ٱلْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ

حال که چنین است یتیم را تحقیر مکن،

93:10

وَأَمَّا ٱلسَّآئِلَ فَلَا تَنْهَرْ

و سؤال‌کننده را از خود مران،

93:11

وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ

و نعمتهای پروردگارت را بازگو کن!

94:1

أَلَمْ نَشْرَحْ لَكَ صَدْرَكَ

آیا ما سینه تو را گشاده نساختیم،

94:2

وَوَضَعْنَا عَنكَ وِزْرَكَ

و بار سنگین تو را از تو برنداشتیم؟!

94:3

ٱلَّذِىٓ أَنقَضَ ظَهْرَكَ

همان باری که سخت بر پشت تو سنگینی می‌کرد!

94:4

وَرَفَعْنَا لَكَ ذِكْرَكَ

و آوازه تو را بلند ساختیم!

94:5

فَإِنَّ مَعَ ٱلْعُسْرِ يُسْرًا

به یقین با (هر) سختی آسانی است!

94:6

إِنَّ مَعَ ٱلْعُسْرِ يُسْرًۭا

(آری) مسلّماً با (هر) سختی آسانی است،

94:7

فَإِذَا فَرَغْتَ فَٱنصَبْ

پس هنگامی که از کار مهمّی فارغ می‌شوی به مهم دیگری پرداز،

94:8

وَإِلَىٰ رَبِّكَ فَٱرْغَب

و به سوی پروردگارت توجّه کن!

95:1

وَٱلتِّينِ وَٱلزَّيْتُونِ

قسم به انجیر و زیتون [یا: قسم به سرزمین شام و بیت المقدّس‌]،

95:2

وَطُورِ سِينِينَ

و سوگند به «طور سینین»،

95:3

وَهَٰذَا ٱلْبَلَدِ ٱلْأَمِينِ

و قسم به این شهر امن [= مکّه‌]،

95:4

لَقَدْ خَلَقْنَا ٱلْإِنسَٰنَ فِىٓ أَحْسَنِ تَقْوِيمٍۢ

که ما انسان را در بهترین صورت و نظام آفریدیم،

95:5

ثُمَّ رَدَدْنَٰهُ أَسْفَلَ سَٰفِلِينَ

سپس او را به پایین‌ترین مرحله بازگرداندیم،

95:6

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ فَلَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍۢ

مگر کسانی که ایمان آورده و اعمال صالح انجام داده‌اند که برای آنها پاداشی تمام‌نشدنی است!

95:7

فَمَا يُكَذِّبُكَ بَعْدُ بِٱلدِّينِ

پس چه چیز سبب می‌شود که بعد از این همه (دلایل روشن) روز جزا را انکار کنی؟!

95:8

أَلَيْسَ ٱللَّهُ بِأَحْكَمِ ٱلْحَٰكِمِينَ

آیا خداوند بهترین حکم‌کنندگان نیست؟!

96:1

ٱقْرَأْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلَّذِى خَلَقَ

بخوان به نام پروردگارت که (جهان را) آفرید،

96:2

خَلَقَ ٱلْإِنسَٰنَ مِنْ عَلَقٍ

همان کس که انسان را از خون بسته‌ای خلق کرد!

96:3

ٱقْرَأْ وَرَبُّكَ ٱلْأَكْرَمُ

بخوان که پروردگارت (از همه) بزرگوارتر است،

96:4

ٱلَّذِى عَلَّمَ بِٱلْقَلَمِ

همان کسی که بوسیله قلم تعلیم نمود،

96:5

عَلَّمَ ٱلْإِنسَٰنَ مَا لَمْ يَعْلَمْ

و به انسان آنچه را نمی‌دانست یاد داد!

96:6

كَلَّآ إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ لَيَطْغَىٰٓ

چنین نیست (که شما می‌پندارید) به یقین انسان طغیان می‌کند،

96:7

أَن رَّءَاهُ ٱسْتَغْنَىٰٓ

از اینکه خود را بی‌نیاز ببیند!

96:8

إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلرُّجْعَىٰٓ

و به یقین بازگشت (همه) به سوی پروردگار تو است!

96:9

أَرَءَيْتَ ٱلَّذِى يَنْهَىٰ

به من خبر ده آیا کسی که نهی می‌کند،

96:10

عَبْدًا إِذَا صَلَّىٰٓ

بنده‌ای را به هنگامی که نماز می‌خواند (آیا مستحق عذاب الهی نیست)؟!

96:11

أَرَءَيْتَ إِن كَانَ عَلَى ٱلْهُدَىٰٓ

به من خبر ده اگر این بنده به راه هدایت باشد،

96:12

أَوْ أَمَرَ بِٱلتَّقْوَىٰٓ

یا مردم را به تقوا فرمان دهد (آیا نهی کردن او سزاوار است)؟!

96:13

أَرَءَيْتَ إِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰٓ

به من خبر ده اگر (این طغیانگر) حق را انکار کند و به آن پشت نماید (آیا مستحق مجازات الهی نیست)؟!

96:14

أَلَمْ يَعْلَم بِأَنَّ ٱللَّهَ يَرَىٰ

آیا او ندانست که خداوند (همه اعمالش را) می‌بیند؟!

96:15

كَلَّا لَئِن لَّمْ يَنتَهِ لَنَسْفَعًۢا بِٱلنَّاصِيَةِ

چنان نیست که او خیال می‌کند، اگر دست از کار خود برندارد، ناصیه‌اش [= موی پیش سرش‌] را گرفته (و به سوی عذاب می‌کشانیم)،

96:16

نَاصِيَةٍۢ كَٰذِبَةٍ خَاطِئَةٍۢ

همان ناصیه دروغگوی خطاکار را!

96:17

فَلْيَدْعُ نَادِيَهُۥ

سپس هر که را می‌خواهد صدا بزند (تا یاریش کند)!

96:18

سَنَدْعُ ٱلزَّبَانِيَةَ

ما هم بزودی مأموران دوزخ را صدا می‌زنیم (تا او را به دوزخ افکنند)!

96:19

كَلَّا لَا تُطِعْهُ وَٱسْجُدْ وَٱقْتَرِب ۩

چنان نیست (که آن طغیانگر می‌پندارد)؛ هرگز او را اطاعت مکن، و سجده نما و (به خدا) تقرّب جوی!

97:1

إِنَّآ أَنزَلْنَٰهُ فِى لَيْلَةِ ٱلْقَدْرِ

ما آن [= قرآن‌] را در شب قدر نازل کردیم!

97:2

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا لَيْلَةُ ٱلْقَدْرِ

و تو چه می‌دانی شب قدر چیست؟!

97:3

لَيْلَةُ ٱلْقَدْرِ خَيْرٌۭ مِّنْ أَلْفِ شَهْرٍۢ

شب قدر بهتر از هزار ماه است!

97:4

تَنَزَّلُ ٱلْمَلَٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِم مِّن كُلِّ أَمْرٍۢ

فرشتگان و «روح» در آن شب به اذن پروردگارشان برای (تقدیر) هر کاری نازل می‌شوند.

97:5

سَلَٰمٌ هِىَ حَتَّىٰ مَطْلَعِ ٱلْفَجْرِ

شبی است سرشار از سلامت (و برکت و رحمت) تا طلوع سپیده!

98:1

لَمْ يَكُنِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِنْ أَهْلِ ٱلْكِتَٰبِ وَٱلْمُشْرِكِينَ مُنفَكِّينَ حَتَّىٰ تَأْتِيَهُمُ ٱلْبَيِّنَةُ

کافران از اهل کتاب و مشرکان (می‌گفتند:) دست از آیین خود برنمی‌دارند تا دلیل روشنی برای آنها بیاید،

98:2

رَسُولٌۭ مِّنَ ٱللَّهِ يَتْلُوا۟ صُحُفًۭا مُّطَهَّرَةًۭ

پیامبری از سوی خدا (بیاید) که صحیفه‌های پاکی را (بر آنها) بخواند،

98:3

فِيهَا كُتُبٌۭ قَيِّمَةٌۭ

و در آن نوشته‌های صحیح و پرارزشی باشد! (ولی هنگامی که آمد ایمان نیاوردند، مانند اهل کتاب).

98:4

وَمَا تَفَرَّقَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَٰبَ إِلَّا مِنۢ بَعْدِ مَا جَآءَتْهُمُ ٱلْبَيِّنَةُ

اهل کتاب (نیز در دین خدا) اختلاف نکردند مگر بعد از آنکه دلیل روشن برای آنان آمد!

98:5

وَمَآ أُمِرُوٓا۟ إِلَّا لِيَعْبُدُوا۟ ٱللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ ٱلدِّينَ حُنَفَآءَ وَيُقِيمُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَيُؤْتُوا۟ ٱلزَّكَوٰةَ ۚ وَذَٰلِكَ دِينُ ٱلْقَيِّمَةِ

و به آنها دستوری داده نشده بود جز اینکه خدا را بپرستند در حالی که دین خود را برای او خالص کنند و از شرک به توحید بازگردند، نماز را برپا دارند و زکات را بپردازند؛ و این است آیین مستقیم و پایدار!

98:6

إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِنْ أَهْلِ ٱلْكِتَٰبِ وَٱلْمُشْرِكِينَ فِى نَارِ جَهَنَّمَ خَٰلِدِينَ فِيهَآ ۚ أُو۟لَٰٓئِكَ هُمْ شَرُّ ٱلْبَرِيَّةِ

کافران از اهل کتاب و مشرکان در آتش دوزخند، جاودانه در آن می‌مانند؛ آنها بدترین مخلوقاتند!

98:7

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ أُو۟لَٰٓئِكَ هُمْ خَيْرُ ٱلْبَرِيَّةِ

(امّا) کسانی که ایمان آوردند و اعمال صالح انجام دادند، بهترین مخلوقات (خدا) یند!

98:8

جَزَآؤُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ جَنَّٰتُ عَدْنٍۢ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدًۭا ۖ رَّضِىَ ٱللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا۟ عَنْهُ ۚ ذَٰلِكَ لِمَنْ خَشِىَ رَبَّهُۥ

پاداش آنها نزد پروردگارشان باغهای بهشت جاویدان است که نهرها از زیر درختانش جاری است؛ همیشه در آن می‌مانند! (هم) خدا از آنها خشنود است و (هم) آنها از خدا خشنودند؛ و این (مقام والا) برای کسی است که از پروردگارش بترسد!

99:1

إِذَا زُلْزِلَتِ ٱلْأَرْضُ زِلْزَالَهَا

هنگامی که زمین شدیداً به لرزه درآید،

99:2

وَأَخْرَجَتِ ٱلْأَرْضُ أَثْقَالَهَا

و زمین بارهای سنگینش را خارج سازد!

99:3

وَقَالَ ٱلْإِنسَٰنُ مَا لَهَا

و انسان می‌گوید: «زمین را چه می‌شود (که این گونه می‌لرزد)؟!»

99:4

يَوْمَئِذٍۢ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا

در آن روز زمین تمام خبرهایش را بازگو می‌کند؛

99:5

بِأَنَّ رَبَّكَ أَوْحَىٰ لَهَا

چرا که پروردگارت به او وحی کرده است!

99:6

يَوْمَئِذٍۢ يَصْدُرُ ٱلنَّاسُ أَشْتَاتًۭا لِّيُرَوْا۟ أَعْمَٰلَهُمْ

در آن روز مردم بصورت گروه‌های پراکنده (از قبرها) خارج می‌شوند تا اعمالشان به آنها نشان داده شود!

99:7

فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًۭا يَرَهُۥ

پس هر کس هموزن ذرّه‌ای کار خیر انجام دهد آن را می‌بیند!

99:8

وَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍۢ شَرًّۭا يَرَهُۥ

و هر کس هموزن ذرّه‌ای کار بد کرده آن را می‌بیند!

100:1

وَٱلْعَٰدِيَٰتِ ضَبْحًۭا

سوگند به اسبان دونده (مجاهدان) در حالی که نفس‌زنان به پیش می‌رفتند،

100:2

فَٱلْمُورِيَٰتِ قَدْحًۭا

و سوگند به افروزندگان جرقه آتش (در برخورد سمهایشان با سنگهای بیابان)،

100:3

فَٱلْمُغِيرَٰتِ صُبْحًۭا

و سوگند به هجوم آوران سپیده دم‌

100:4

فَأَثَرْنَ بِهِۦ نَقْعًۭا

که گرد و غبار به هر سو پراکندند،

100:5

فَوَسَطْنَ بِهِۦ جَمْعًا

و (ناگهان) در میان دشمن ظاهر شدند،

100:6

إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودٌۭ

که انسان در برابر نعمتهای پروردگارش بسیار ناسپاس و بخیل است؛

100:7

وَإِنَّهُۥ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٌۭ

و او خود (نیز) بر این معنی گواه است!

100:8

وَإِنَّهُۥ لِحُبِّ ٱلْخَيْرِ لَشَدِيدٌ

و او علاقه شدید به مال دارد!

100:9

۞ أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِى ٱلْقُبُورِ

آیا نمی‌داند در آن روز که تمام کسانی که در قبرها هستند برانگیخته می‌شوند،

100:10

وَحُصِّلَ مَا فِى ٱلصُّدُورِ

و آنچه در درون سینه‌هاست آشکار می‌گردد،

100:11

إِنَّ رَبَّهُم بِهِمْ يَوْمَئِذٍۢ لَّخَبِيرٌۢ

در آن روز پروردگارشان از آنها کاملاً باخبر است!

101:1

ٱلْقَارِعَةُ

آن حادثه کوبنده،

101:2

مَا ٱلْقَارِعَةُ

و چه حادثه کوبنده‌ای!

101:3

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْقَارِعَةُ

و تو چه می‌دانی که حادثه کوبنده چیست؟! (آن حادثه همان روز قیامت است!)

101:4

يَوْمَ يَكُونُ ٱلنَّاسُ كَٱلْفَرَاشِ ٱلْمَبْثُوثِ

روزی که مردم مانند پروانه‌های پراکنده خواهند بود،

101:5

وَتَكُونُ ٱلْجِبَالُ كَٱلْعِهْنِ ٱلْمَنفُوشِ

و کوه‌ها مانند پشم رنگین حلاّجی‌شده می‌گردد!

101:6

فَأَمَّا مَن ثَقُلَتْ مَوَٰزِينُهُۥ

امّا کسی که (در آن روز) ترازوهای اعمالش سنگین است،

101:7

فَهُوَ فِى عِيشَةٍۢ رَّاضِيَةٍۢ

در یک زندگی خشنودکننده خواهد بود!

101:8

وَأَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَٰزِينُهُۥ

و امّا کسی که ترازوهایش سبک است،

101:9

فَأُمُّهُۥ هَاوِيَةٌۭ

پناهگاهش «هاویه» [= دوزخ‌] است!

101:10

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا هِيَهْ

و تو چه می‌دانی «هاویه» چیست؟!

101:11

نَارٌ حَامِيَةٌۢ

آتشی است سوزان!

102:1

أَلْهَىٰكُمُ ٱلتَّكَاثُرُ

افزون طلبی (و تفاخر) شما را به خود مشغول داشته (و از خدا غافل نموده) است.

102:2

حَتَّىٰ زُرْتُمُ ٱلْمَقَابِرَ

تا آنجا که به دیدار قبرها رفتید (و قبور مردگان خود را برشمردید و به آن افتخار کردید)!

102:3

كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ

چنین نیست که می‌پندارید، (آری) بزودی خواهید دانست!

102:4

ثُمَّ كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ

باز چنان نیست که شما می‌پندارید؛ بزودی خواهید دانست!

102:5

كَلَّا لَوْ تَعْلَمُونَ عِلْمَ ٱلْيَقِينِ

چنان نیست که شما خیال می‌کنید؛ اگر شما علم الیقین (به آخرت) داشتید (افزون طلبی شما را از خدا غافل نمی‌کرد)!

102:6

لَتَرَوُنَّ ٱلْجَحِيمَ

قطعاً شما جهنّم را خواهید دید!

102:7

ثُمَّ لَتَرَوُنَّهَا عَيْنَ ٱلْيَقِينِ

سپس (با ورود در آن) آن را به عین الیقین خواهید دید.

102:8

ثُمَّ لَتُسْـَٔلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ ٱلنَّعِيمِ

سپس در آن روز (همه شما) از نعمتهایی که داشته‌اید بازپرسی خواهید شد!

103:1

وَٱلْعَصْرِ

به عصر سوگند،

103:2

إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ لَفِى خُسْرٍ

که انسانها همه در زیانند؛

103:3

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلْحَقِّ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلصَّبْرِ

مگر کسانی که ایمان آورده و اعمال صالح انجام داده‌اند، و یکدیگر را به حق سفارش کرده و یکدیگر را به شکیبایی و استقامت توصیه نموده‌اند!

104:1

وَيْلٌۭ لِّكُلِّ هُمَزَةٍۢ لُّمَزَةٍ

وای بر هر عیبجوی مسخره‌کننده‌ای!

104:2

ٱلَّذِى جَمَعَ مَالًۭا وَعَدَّدَهُۥ

همان کس که مال فراوانی جمع‌آوری و شماره کرده (بی‌آنکه مشروع و نامشروع آن را حساب کند)!

104:3

يَحْسَبُ أَنَّ مَالَهُۥٓ أَخْلَدَهُۥ

او گمان می‌کند که اموالش او را جاودانه می‌سازد!

104:4

كَلَّا ۖ لَيُنۢبَذَنَّ فِى ٱلْحُطَمَةِ

چنین نیست که می‌پندارد؛ بزودی در «حُطَمه» [= آتشی خردکننده‌] پرتاب می‌شود!

104:5

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْحُطَمَةُ

و تو چه می‌دانی «حُطمه» چیست؟!

104:6

نَارُ ٱللَّهِ ٱلْمُوقَدَةُ

آتش برافروخته الهی است،

104:7

ٱلَّتِى تَطَّلِعُ عَلَى ٱلْأَفْـِٔدَةِ

آتشی که از دلها سرمی‌زند!

104:8

إِنَّهَا عَلَيْهِم مُّؤْصَدَةٌۭ

این آتش بر آنها فروبسته شده،

104:9

فِى عَمَدٍۢ مُّمَدَّدَةٍۭ

در ستونهای کشیده و طولانی!

105:1

أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِأَصْحَٰبِ ٱلْفِيلِ

آیا ندیدی پروردگارت با فیل سواران [= لشکر ابرهه که برای نابودی کعبه آمده بودند] چه کرد؟!

105:2

أَلَمْ يَجْعَلْ كَيْدَهُمْ فِى تَضْلِيلٍۢ

آیا نقشه آنها را در ضلالت و تباهی قرار نداد؟!

105:3

وَأَرْسَلَ عَلَيْهِمْ طَيْرًا أَبَابِيلَ

و بر سر آنها پرندگانی را گروه گروه فرستاد،

105:4

تَرْمِيهِم بِحِجَارَةٍۢ مِّن سِجِّيلٍۢ

که با سنگهای کوچکی آنان را هدف قرارمی‌دادند؛

105:5

فَجَعَلَهُمْ كَعَصْفٍۢ مَّأْكُولٍۭ

سرانجام آنها را همچون کاه خورده‌شده (و متلاشی) قرار داد!

106:1

لِإِيلَٰفِ قُرَيْشٍ

(کیفر لشکر فیل‌سواران) بخاطر این بود که قریش (به این سرزمین مقدس) الفت گیرند (و زمینه ظهور پیامبر فراهم شود)!

106:2

إِۦلَٰفِهِمْ رِحْلَةَ ٱلشِّتَآءِ وَٱلصَّيْفِ

الفت آنها در سفرهای زمستانه و تابستانه (و بخاطر این الفت به آن بازگردند)!

106:3

فَلْيَعْبُدُوا۟ رَبَّ هَٰذَا ٱلْبَيْتِ

پس (بشکرانه این نعمت بزرگ) باید پروردگار این خانه را عبادت کنند،

106:4

ٱلَّذِىٓ أَطْعَمَهُم مِّن جُوعٍۢ وَءَامَنَهُم مِّنْ خَوْفٍۭ

همان کس که آنها را از گرسنگی نجات داد و از ترس و ناامنی ایمن ساخت.

107:1

أَرَءَيْتَ ٱلَّذِى يُكَذِّبُ بِٱلدِّينِ

آیا کسی که روز جزا را پیوسته انکار می‌کند دیدی؟

107:2

فَذَٰلِكَ ٱلَّذِى يَدُعُّ ٱلْيَتِيمَ

او همان کسی است که یتیم را با خشونت می‌راند،

107:3

وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ

و (دیگران را) به اطعام مسکین تشویق نمی‌کند!

107:4

فَوَيْلٌۭ لِّلْمُصَلِّينَ

پس وای بر نمازگزارانی که...

107:5

ٱلَّذِينَ هُمْ عَن صَلَاتِهِمْ سَاهُونَ

در نماز خود سهل‌انگاری می‌کنند،

107:6

ٱلَّذِينَ هُمْ يُرَآءُونَ

همان کسانی که ریا می‌کنند،

107:7

وَيَمْنَعُونَ ٱلْمَاعُونَ

و دیگران را از وسایل ضروری زندگی منع می‌نمایند!

108:1

إِنَّآ أَعْطَيْنَٰكَ ٱلْكَوْثَرَ

ما به تو کوثر [= خیر و برکت فراوان‌] عطا کردیم!

108:2

فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَٱنْحَرْ

پس برای پروردگارت نماز بخوان و قربانی کن!

108:3

إِنَّ شَانِئَكَ هُوَ ٱلْأَبْتَرُ

(و بدان) دشمن تو قطعاً بریده‌نسل و بی‌عقب است!

109:1

قُلْ يَٰٓأَيُّهَا ٱلْكَٰفِرُونَ

بگو: ای کافران!

109:2

لَآ أَعْبُدُ مَا تَعْبُدُونَ

آنچه را شما می‌پرستید من نمی‌پرستم!

109:3

وَلَآ أَنتُمْ عَٰبِدُونَ مَآ أَعْبُدُ

و نه شما آنچه را من می‌پرستم می‌پرستید،

109:4

وَلَآ أَنَا۠ عَابِدٌۭ مَّا عَبَدتُّمْ

و نه من هرگز آنچه را شما پرستش کرده‌اید می‌پرستم،

109:5

وَلَآ أَنتُمْ عَٰبِدُونَ مَآ أَعْبُدُ

و نه شما آنچه را که من می‌پرستم پرستش می‌کنید؛

109:6

لَكُمْ دِينُكُمْ وَلِىَ دِينِ

(حال که چنین است) آیین شما برای خودتان، و آیین من برای خودم!

110:1

إِذَا جَآءَ نَصْرُ ٱللَّهِ وَٱلْفَتْحُ

هنگامی که یاری خدا و پیروزی فرارسد،

110:2

وَرَأَيْتَ ٱلنَّاسَ يَدْخُلُونَ فِى دِينِ ٱللَّهِ أَفْوَاجًۭا

و ببینی مردم گروه گروه وارد دین خدا می‌شوند،

110:3

فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَٱسْتَغْفِرْهُ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ تَوَّابًۢا

پروردگارت را تسبیح و حمد کن و از او آمرزش بخواه که او بسیار توبه‌پذیر است!

111:1

تَبَّتْ يَدَآ أَبِى لَهَبٍۢ وَتَبَّ

بریده باد هر دو دست ابولهب (و مرگ بر او باد)!

111:2

مَآ أَغْنَىٰ عَنْهُ مَالُهُۥ وَمَا كَسَبَ

هرگز مال و ثروتش و آنچه را به دست آورد به حالش سودی نبخشید!

111:3

سَيَصْلَىٰ نَارًۭا ذَاتَ لَهَبٍۢ

و بزودی وارد آتشی شعله‌ور و پرلهیب می‌شود؛

111:4

وَٱمْرَأَتُهُۥ حَمَّالَةَ ٱلْحَطَبِ

و (نیز) همسرش، در حالی که هیزم‌کش (دوزخ) است،

111:5

فِى جِيدِهَا حَبْلٌۭ مِّن مَّسَدٍۭ

و در گردنش طنابی است از لیف خرما!

112:1

قُلْ هُوَ ٱللَّهُ أَحَدٌ

بگو: خداوند، یکتا و یگانه است؛

112:2

ٱللَّهُ ٱلصَّمَدُ

خداوندی است که همه نیازمندان قصد او می‌کنند؛

112:3

لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ

(هرگز) نزاد، و زاده نشد،

112:4

وَلَمْ يَكُن لَّهُۥ كُفُوًا أَحَدٌۢ

و برای او هیچگاه شبیه و مانندی نبوده است!

113:1

قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلْفَلَقِ

بگو: پناه می‌برم به پروردگار سپیده صبح،

113:2

مِن شَرِّ مَا خَلَقَ

از شرّ تمام آنچه آفریده است؛

113:3

وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ

و از شرّ هر موجود شرور هنگامی که شبانه وارد می‌شود؛

113:4

وَمِن شَرِّ ٱلنَّفَّٰثَٰتِ فِى ٱلْعُقَدِ

و از شرّ آنها که با افسون در گره‌ها می‌دمند (و هر تصمیمی را سست می‌کنند)؛

113:5

وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ

و از شرّ هر حسودی هنگامی که حسد می‌ورزد!

114:1

قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلنَّاسِ

بگو: پناه می‌برم به پروردگار مردم،

114:2

مَلِكِ ٱلنَّاسِ

به مالک و حاکم مردم،

114:3

إِلَٰهِ ٱلنَّاسِ

به (خدا و) معبود مردم،

114:4

مِن شَرِّ ٱلْوَسْوَاسِ ٱلْخَنَّاسِ

از شرّ وسوسه‌گر پنهانکار،

114:5

ٱلَّذِى يُوَسْوِسُ فِى صُدُورِ ٱلنَّاسِ

که در درون سینه انسانها وسوسه می‌کند،

114:6

مِنَ ٱلْجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ

خواه از جنّ باشد یا از انسان!